Ναι. Περί αυτού ακριβώς πρόκειται. Και αντί να σας σοκάρουν οι λέξεις – όπως γίνεται με τους κάθε λογής υποκριτές και τρομαγμένους ενόχους που προσπαθούν να κρύψουν την ενοχή τους πίσω από το νεφέλωμα του καθωσπρεπισμού – καλό θα είναι να τολμήσετε έστω για μια φορά να δείτε κατάματα την αλήθεια.
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Ήταν μόλις 10 του Μάη, τέσσερις μόνο μέρες μετά τις πρώτες εκλογές που θα άνοιγαν την ταφόπλακα της Ελληνικής κοινωνίας, κι εμείς προειδοποιούσαμε για τρία πράγματα:
1.Ότι: «.Η επιλογή και το επικοινωνιακό «παίξιμο» του ονόματος του Φ. Κουβέλη, όχι μονάχα δεν είναι τυχαία, αλλά όλα δείχνουν πως είναι μια επιλογή επιβεβλημένη πιεστικά από εξωθεσμικούς και υπερεθνικούς παράγοντες.».
2.Ότι: «.Το παιχνίδι που παίζεται είναι ύπουλο. Και ο ρόλος των πρωταγωνιστών, θα είναι ίσωςπερισσότερο ατιμωτικός και δόλιος, ακόμη και από το ρόλο που έπαιξε ο ΓΑΠ σε βάρος του τόπου.»…
3.Ότι: «Το κυρίαρχο αποκρυστάλλωμα μιας τέτοιας επιλογής, θα είναι να πλασαριστεί πως η ύπαρξη ενός μνημονίου υποταγής – με αυτές ή εκείνες τις υποσημειώσεις – αποτελεί αποκλειστικό μονόδρομο. Δηλαδή ολόκληρο το πολιτικό σύστημα θα κληθεί να προσκυνήσει επί της ουσίας το καθεστώς της κατοχής…Αυτό θέλουν… Το σπασμένο “τσαμπουκά” και το προκλητικό φασκέλωμα μιας κοινωνίας που έκανε το πρώτο βήμα στην κατεύθυνση της πολιτικής της χειραφέτησης.
Και από την άλλη, η κυρίαρχη πολιτική τάξη που ξέρει να βλέπει μακριά,έχοντας εξασφαλίσει τηνπροεγκεκριμένη επαναδιαπραγμάτευση, επί της ουσίας θα έχει ακυρώσει οριστικά και στην πράξη, ακόμη και αυτό το πολιτικά ανεπαρκές αίτημα της καταγγελίας της κατοχικής συμφωνίας. Θα έχει ταυτόχρονα δρομολογήσει την έμμεση δικαίωση των πρωταγωνιστών που την προσυπέγραψαν. Και όλοι θα έχουν συνομολογήσει ΚΑΙ τυπικά ΚΑΙ “οικουμενικά” το δικαίωμα των συμμοριών να βάλουν την Ελλάδα στο χέρι με τη βούλα και την «αριστερή» σφραγίδα ενός φιλόδοξου «αριστερού» Εφιάλτη.».
Αυτά λέγαμε τότε. Και για του λόγου το αληθές παραπέμπουμεΕΔΩ στη σχετική μας ανάρτηση.
Και δυστυχώς για την πατρίδα μας επιβεβαιωθήκαμε πλήρως.
Αυτή μας η προβλεψιμότητα, δεν είναι προϊόν ανερμήνευτων και προνομιακών ικανοτήτων.
Είναι αποτέλεσμα μιας αλήθειας, στην οποία από την πρώτη στιγμή επιμένουμε, πως η πολιτική κριτική, οφείλει να μην εξαντλείται στη «μόστρα» των ανθρώπων, αλλά να καταπιάνεται με την ίδια την ουσία της πολιτικής τους συγκρότησης.
Μόνο τότε θα παραμένει, ισχυρή, διαχρονική και σταθερά επιβεβαιούμενη.
Αυτό το δρόμο επιλέξαμε εμείς, τη στιγμή που οι «μαστόροι» της δήθεν«αποκαλυπτικής» ενημέρωσης,τάιζαν βελανίδια τους κατάφωρα υποτιμημένους αναγνώστες τους.
Ας έρθουμε τώρα και στην ουσία.
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ>>>http://ellinikoforoum.blogspot.gr/2012/07/blog-post_5882.html Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις