Δημοσιογραφική ΑΠΑΤΗ στην “Ελευθεροτυπία”! Τουλάχιστον, η έγκριτη εφημερίδα οφείλει μία απάντηση: παγίδευτηκε ή είναι στο «κόλπο»;
(κλικ στη φωτογραφία, για μεγένθυση)Με τον εντυπωσιακό πρωτοσέλιδο τίτλο «Αποστολή στη Γάζα. Ένας μαχητής της Χαμάς μιλάει στην “Ε”», διαβάσαμε στην έγκυρη «Ελευθεροτυπία» (7 Φλεβάρη 2009), το άρθρο της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΑΜΑ, με τίτλο «ΑΜΠΟΥ ΖΑΜΑΛΙΜ Ο 28ΧΡΟΝΟΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΣ ΤΗΣ ΧΑΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ. “Ο Αμπάς είναι ανεπιθύμητος στη Γάζα…”».
Πέρασαν τρεις (3) ολόκληρες ημέρες και δεν είδαμε καμία αντίδραση από την ίδια την κυρία ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΑΜΑ, τη διεύθυνση της εφημερίδας, ή την ΕΣΗΕΑ και τα πειθαρχικά της όργανα.
Τι συμβαίνει;
Μία έγκριτη εφημερίδα δημοσιεύει άρθρο-ΑΠΑΤΗ μιας κυρίας που επιεικώς θα εκτιμούσαμε ως μία δημοσιοκάφρο, προβοκάτορα, ή – δυστυχώς – κάτι… χειρότερο.
Είμαστε υπερβολικοί;
Είμαστε εμπαθείς;
Έχουμε κάποια σκοπιμότητα;
Τίποτα από όλα τα παραπάνω και επιπροσθέτως δεν γνωρίζουμε, ούτε έχουμε ξαναδιαβάσει άρθρο της εν λόγω κυρίας «δημοσιογράφου»…
Λοιπόν, ένα κείμενο που βρωμάει, όχι απλώς απάτη, αλλά διατεταγμένη υπηρεσία.
Πήρε πράγματι συνέντευξη αυτή η κυρία;
Όταν παίρνεις μία συνέντευξη, οφείλεις να έχεις και τα αποδεικτικά στοιχεία πως πρόκειται για μία υπαρκτή συνέντευξη. Σε αντίθετη περίπτωση, ο καθένας μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι μια μυθοπλασία (παραπλάνηση του μέσου που εργάζεσαι και του αναγνωστικού κοινού), δηλαδή μία ΑΠΑΤΗ!
Εμείς, στο άρθρο-συνέντευξη (sic) της κυρίας ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΑΜΑ, διαπιστώνουμε και τεκμηριώνουμε ΑΠΑΤΗ (για να μην μιλήσουμε για προβοκάτσια, ή ανάθεση έργου από το Ισραήλ), και αναμένουμε τόσο από την έγκριτη εφημερίδα, όσο και από την ΕΣΗΕΑ (δηλαδή από τους μαχητικούς δημοσιογράφους της ΕΣΗΕΑ), τη δική τους «παρέμβαση», διότι μ’ αυτό το «κείμενο» δυσφημίζονται ΟΛΟΙ οι δημοσιογράφοι.
Λοιπόν… επειδή εμείς βρεθήκαμε στη Λωρίδα της Γάζας και μάλιστα στη διάρκεια των βομβαρδισμών… και ειδικότερα σε νοσοκομεία της Γάζας, όπως και σ’ εκείνο που υποτίθεται ότι πήρε τη «συνέντευξη» η κυρία ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΑΜΑ. Μάλιστα, σ’ αυτό το νοσοκομείο υπάρχει μια μόνιμη «ελληνική παρουσία»: μια πτέρυγά του έχει την ονομασία “Γιώργος Παπανδρέου” και φυσικά της διέφυγε… μιας και ο «στόχος» ήταν να συναντηθεί μέσα στο νοσοκομείο με μαχητή της Χαμάς, ζωσμένο με εκρηκτικά!
θού, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου…
Ας δούμε την απάτη, ελπίζοντας να είναι η τελευταία προβοκατόρικη πράξη δημοσιογράφου της χώρας μας κι ένα μάθημα για σοβαρές εφημερίδες…
1. Για να έχεις μπει στη Γάζα πρέπει να έχεις στο διαβατήριό σου σχετικές σφραγίδες εισόδου-εξόδου
2. Τα νοσοκομεία της Γάζας δεν είναι τεκέδες ή οίκοι ανοχής κι αν το έχεις επισκεφθεί, έχεις «πιστοποιημένα» την άδεια του διοικητή τους
3. Δεν υπάρχει ένοπλος φρουρός (ούτε με πιστολάκι), ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ της Γάζας και ειδικότερα στο αναφερόμενο ως τόπος συνέντευξης μαχητή της χαμάς
Τι μας «λέει» στην «αποκλειστικότητά» της, μεταξύ πολλών η κυρία ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΑΜΑ και είναι πιστοποιημένα ΑΠΑΤΗ:
– βρήκε μέσα στο νοσοκομείο έναν μαχητή της “Χαμάς” («Συναντηθήκαμε στο Γενικό Νοσοκομείο της παλαιστινιακής πόλης Ράφα», που «…κρατάει ένα Καλάσνικοφ, …Σηκώνει την κουκούλα, τη διπλώνει δείχνοντας το πρόσωπό του, … Στη μέση του δεμένη η ζώνη με τα πυρομαχικά»)
Διαπιστώσεις:
– «Συμπτωματικά» πρόκειται για μια επανάληψη των όσων έχει κατά καιρούς δηλώσει η υπουργός Άμυνας του Ισραήλ, η Μοσάντ και όλο το ναζιστικό σκυλολόι του σιωνιστικού καθεστώτος, για να δικαιολογήσουν τους βομβαρδισμούς νοσοκομείων και σχολείων: «Μαχητές της Χαμάς βρίσκονται σε νοσοκομεία και σχολεία…»
Όχι επειδή πρόκειται για καραμπινάτο ψέμα, όχι επειδή εμείς και πολλοί άλλοι δεν είδαμε κάτι τέτοιο, οφείλει να μας εξηγήσει το λόγο αυτής της γελοιότητας που έγραψε, διότι δεν θα το αφήσουμε έτσι και έχουμε τη μαρτυρία της διοίκησης του νοσοκομείου και γιατρών (Παλαιστινίων, Ελλήνων και άλλων ξένων)
– Η κυρία ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΑΜΑ μας «λέει» ότι μέσα στο νοσοκομείο έκανε τσιμπούσι με κρασί (sic) και τσιγάρα! «Ο Ζαμάλιμ ανταποκρίθηκε στο αίτημά μας να μιλήσει. Απαντά αρνητικά στο κέρασμα για ένα ποτήρι κρασί, ένα τσιγάρο»
Το ότι βρήκε και έπινε – μάλιστα μέσα στο νοσοκομείο -, κρασί στη Ράφα, αρχικώς προκαλεί γέλιο ακόμη και σ’ αυτούς που δεν έχουν πάει στη Γάζα. Ο τελευταίος πολίτης ξέρει τι σημαίνει για τους μουσουλμάνους της Ράφας το κρασί και τα οινοπνευματώδη… Συνεπώς, δεν πήγε ποτέ εκεί, αλλά και δεν διάβασε – τουλάχιστον – για τις διατροφικές συνήθειες των κατοίκων της Ράφα. Μόνον αν είναι προβοκάτορας, ή υπό την επήρεια μέθης, θα μπορούσε κάποιος να γράψει ότι έπινε κρασί (και κάπνιζε) στη Γάζα. Το γεγονός μάλιστα, ότι αυτά συνέβησαν μέσα σε νοσοκομείο, ξεπερνάει την επιστημονική φαντασία και το συναντάς μόνον στα προπαγανδιστικά φυλλάδια της Μοσάντ.
«Η περιοχή ήταν ξέφραγο αμπέλι. Τους άρεσε μια γυναίκα, την απήγαγαν… αγαπάμε τη θυσία. Θέλω να πεθάνω, μ’ αρέσει να γίνω καμικάζι…», εδώ υπάρχουν πνευματικά δικαιώματα! Δεν μπορεί να είναι «συμπτωματική» η πιστή αντιγραφή φράσεων από τα φυλλάδια της Μοσάντ.
Η κυρία ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΑΜΑ οφείλει να πει την αλήθεια, για τις συνθήκες που της επέβαλαν να γράψει παραμύθια.
Οφείλει να έχει και να δώσει στη δημοσιότητα τα στοιχεία που τεκμηριώνουν τη συνάντηση-συνέντευξη (προς θεού, χωρίς να θιγεί το «δημοσιογραφικό απόρρητο»)…
Δηλαδή: βίζα εισόδου-εξόδου από τη Λωρίδα της Γάζας, την άδεια του Διευθυντή του νοσοκομείου, τη μαγνητοφώνηση της συνέντευξης και της μετάφρασης, και φυσικά τα μπουκάλια κρασιού που κατανάλωσε μέσα στο νοσοκομείο ενώ συνεντευξιαζόταν… (φυσικά δεν θα διαφημίσουμε την μάρκα οίνου που έπινε μέσα σε νοσοκομείο της Γάζας…)
Οι μαχητικοί δημοσιογράφοι στην ΕΣΗΕΑ οφείλουν να μιλήσουν και να μην σκεφτούν τη «συναδελφική αλληλεγγύη».
Το ναζιστικό καθεστώς του Ισραήλ ηττήθηκε στρατιωτικά και πολιτικά στη μαρτυρική Γάζα και δεν θα αναπληρώσει την ήττα με «στρατευμένους» δημοσιοκάφρους!
Αἰδώς Ἀργεῖοι!
Αναμένουμε, θα επανέλθουμε… μέχρι την αποκάλυψη της ΑΛΗΘΕΙΑΣ!
Άσχετο…
Συνέβη μία παρόμοια «κατάσταση», από την ίδια «δημοσιογράφο» (πάντα σε εισαγωγικά), σε παρόμοια αποστολή της στη βομβαρδιζόμενη Γιουγκοσλαβία από τα ΝΑΤΟϊκά γουρούνια;
Τότε… στοχοποιήθηκαν-ενοχοποιήθηκαν κάποιοι;
Έτσι, για την ιστορία κι όχι μόνον…
Πέρασαν τρεις (3) ολόκληρες ημέρες και δεν είδαμε καμία αντίδραση από την ίδια την κυρία ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΑΜΑ, τη διεύθυνση της εφημερίδας, ή την ΕΣΗΕΑ και τα πειθαρχικά της όργανα.
Τι συμβαίνει;
Μία έγκριτη εφημερίδα δημοσιεύει άρθρο-ΑΠΑΤΗ μιας κυρίας που επιεικώς θα εκτιμούσαμε ως μία δημοσιοκάφρο, προβοκάτορα, ή – δυστυχώς – κάτι… χειρότερο.
Είμαστε υπερβολικοί;
Είμαστε εμπαθείς;
Έχουμε κάποια σκοπιμότητα;
Τίποτα από όλα τα παραπάνω και επιπροσθέτως δεν γνωρίζουμε, ούτε έχουμε ξαναδιαβάσει άρθρο της εν λόγω κυρίας «δημοσιογράφου»…
Λοιπόν, ένα κείμενο που βρωμάει, όχι απλώς απάτη, αλλά διατεταγμένη υπηρεσία.
Πήρε πράγματι συνέντευξη αυτή η κυρία;
Όταν παίρνεις μία συνέντευξη, οφείλεις να έχεις και τα αποδεικτικά στοιχεία πως πρόκειται για μία υπαρκτή συνέντευξη. Σε αντίθετη περίπτωση, ο καθένας μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι μια μυθοπλασία (παραπλάνηση του μέσου που εργάζεσαι και του αναγνωστικού κοινού), δηλαδή μία ΑΠΑΤΗ!
Εμείς, στο άρθρο-συνέντευξη (sic) της κυρίας ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΑΜΑ, διαπιστώνουμε και τεκμηριώνουμε ΑΠΑΤΗ (για να μην μιλήσουμε για προβοκάτσια, ή ανάθεση έργου από το Ισραήλ), και αναμένουμε τόσο από την έγκριτη εφημερίδα, όσο και από την ΕΣΗΕΑ (δηλαδή από τους μαχητικούς δημοσιογράφους της ΕΣΗΕΑ), τη δική τους «παρέμβαση», διότι μ’ αυτό το «κείμενο» δυσφημίζονται ΟΛΟΙ οι δημοσιογράφοι.
Λοιπόν… επειδή εμείς βρεθήκαμε στη Λωρίδα της Γάζας και μάλιστα στη διάρκεια των βομβαρδισμών… και ειδικότερα σε νοσοκομεία της Γάζας, όπως και σ’ εκείνο που υποτίθεται ότι πήρε τη «συνέντευξη» η κυρία ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΑΜΑ. Μάλιστα, σ’ αυτό το νοσοκομείο υπάρχει μια μόνιμη «ελληνική παρουσία»: μια πτέρυγά του έχει την ονομασία “Γιώργος Παπανδρέου” και φυσικά της διέφυγε… μιας και ο «στόχος» ήταν να συναντηθεί μέσα στο νοσοκομείο με μαχητή της Χαμάς, ζωσμένο με εκρηκτικά!
θού, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου…
Ας δούμε την απάτη, ελπίζοντας να είναι η τελευταία προβοκατόρικη πράξη δημοσιογράφου της χώρας μας κι ένα μάθημα για σοβαρές εφημερίδες…
1. Για να έχεις μπει στη Γάζα πρέπει να έχεις στο διαβατήριό σου σχετικές σφραγίδες εισόδου-εξόδου
2. Τα νοσοκομεία της Γάζας δεν είναι τεκέδες ή οίκοι ανοχής κι αν το έχεις επισκεφθεί, έχεις «πιστοποιημένα» την άδεια του διοικητή τους
3. Δεν υπάρχει ένοπλος φρουρός (ούτε με πιστολάκι), ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ της Γάζας και ειδικότερα στο αναφερόμενο ως τόπος συνέντευξης μαχητή της χαμάς
Τι μας «λέει» στην «αποκλειστικότητά» της, μεταξύ πολλών η κυρία ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΑΜΑ και είναι πιστοποιημένα ΑΠΑΤΗ:
– βρήκε μέσα στο νοσοκομείο έναν μαχητή της “Χαμάς” («Συναντηθήκαμε στο Γενικό Νοσοκομείο της παλαιστινιακής πόλης Ράφα», που «…κρατάει ένα Καλάσνικοφ, …Σηκώνει την κουκούλα, τη διπλώνει δείχνοντας το πρόσωπό του, … Στη μέση του δεμένη η ζώνη με τα πυρομαχικά»)
Διαπιστώσεις:
– «Συμπτωματικά» πρόκειται για μια επανάληψη των όσων έχει κατά καιρούς δηλώσει η υπουργός Άμυνας του Ισραήλ, η Μοσάντ και όλο το ναζιστικό σκυλολόι του σιωνιστικού καθεστώτος, για να δικαιολογήσουν τους βομβαρδισμούς νοσοκομείων και σχολείων: «Μαχητές της Χαμάς βρίσκονται σε νοσοκομεία και σχολεία…»
Όχι επειδή πρόκειται για καραμπινάτο ψέμα, όχι επειδή εμείς και πολλοί άλλοι δεν είδαμε κάτι τέτοιο, οφείλει να μας εξηγήσει το λόγο αυτής της γελοιότητας που έγραψε, διότι δεν θα το αφήσουμε έτσι και έχουμε τη μαρτυρία της διοίκησης του νοσοκομείου και γιατρών (Παλαιστινίων, Ελλήνων και άλλων ξένων)
– Η κυρία ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΑΜΑ μας «λέει» ότι μέσα στο νοσοκομείο έκανε τσιμπούσι με κρασί (sic) και τσιγάρα! «Ο Ζαμάλιμ ανταποκρίθηκε στο αίτημά μας να μιλήσει. Απαντά αρνητικά στο κέρασμα για ένα ποτήρι κρασί, ένα τσιγάρο»
Το ότι βρήκε και έπινε – μάλιστα μέσα στο νοσοκομείο -, κρασί στη Ράφα, αρχικώς προκαλεί γέλιο ακόμη και σ’ αυτούς που δεν έχουν πάει στη Γάζα. Ο τελευταίος πολίτης ξέρει τι σημαίνει για τους μουσουλμάνους της Ράφας το κρασί και τα οινοπνευματώδη… Συνεπώς, δεν πήγε ποτέ εκεί, αλλά και δεν διάβασε – τουλάχιστον – για τις διατροφικές συνήθειες των κατοίκων της Ράφα. Μόνον αν είναι προβοκάτορας, ή υπό την επήρεια μέθης, θα μπορούσε κάποιος να γράψει ότι έπινε κρασί (και κάπνιζε) στη Γάζα. Το γεγονός μάλιστα, ότι αυτά συνέβησαν μέσα σε νοσοκομείο, ξεπερνάει την επιστημονική φαντασία και το συναντάς μόνον στα προπαγανδιστικά φυλλάδια της Μοσάντ.
«Η περιοχή ήταν ξέφραγο αμπέλι. Τους άρεσε μια γυναίκα, την απήγαγαν… αγαπάμε τη θυσία. Θέλω να πεθάνω, μ’ αρέσει να γίνω καμικάζι…», εδώ υπάρχουν πνευματικά δικαιώματα! Δεν μπορεί να είναι «συμπτωματική» η πιστή αντιγραφή φράσεων από τα φυλλάδια της Μοσάντ.
Η κυρία ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΑΜΑ οφείλει να πει την αλήθεια, για τις συνθήκες που της επέβαλαν να γράψει παραμύθια.
Οφείλει να έχει και να δώσει στη δημοσιότητα τα στοιχεία που τεκμηριώνουν τη συνάντηση-συνέντευξη (προς θεού, χωρίς να θιγεί το «δημοσιογραφικό απόρρητο»)…
Δηλαδή: βίζα εισόδου-εξόδου από τη Λωρίδα της Γάζας, την άδεια του Διευθυντή του νοσοκομείου, τη μαγνητοφώνηση της συνέντευξης και της μετάφρασης, και φυσικά τα μπουκάλια κρασιού που κατανάλωσε μέσα στο νοσοκομείο ενώ συνεντευξιαζόταν… (φυσικά δεν θα διαφημίσουμε την μάρκα οίνου που έπινε μέσα σε νοσοκομείο της Γάζας…)
Οι μαχητικοί δημοσιογράφοι στην ΕΣΗΕΑ οφείλουν να μιλήσουν και να μην σκεφτούν τη «συναδελφική αλληλεγγύη».
Το ναζιστικό καθεστώς του Ισραήλ ηττήθηκε στρατιωτικά και πολιτικά στη μαρτυρική Γάζα και δεν θα αναπληρώσει την ήττα με «στρατευμένους» δημοσιοκάφρους!
Αἰδώς Ἀργεῖοι!
Αναμένουμε, θα επανέλθουμε… μέχρι την αποκάλυψη της ΑΛΗΘΕΙΑΣ!
Άσχετο…
Συνέβη μία παρόμοια «κατάσταση», από την ίδια «δημοσιογράφο» (πάντα σε εισαγωγικά), σε παρόμοια αποστολή της στη βομβαρδιζόμενη Γιουγκοσλαβία από τα ΝΑΤΟϊκά γουρούνια;
Τότε… στοχοποιήθηκαν-ενοχοποιήθηκαν κάποιοι;
Έτσι, για την ιστορία κι όχι μόνον…
Sibilla Που κάτι παραπάνω γνωρίζει γιατί δεν τα λέει από την απ’ έξω… ήταν μέσα!!
Το όλο κείμενο είναι αναδημοσίευση, αναμένουμε μια επίσημη ενημέρωση από τη δημοσιογράφο ή την εφημερίδα.