Η ΕΒΙΚΕΝ το φωνάζει δυνατά πλέον: ΜΗΝ ΠΕΙΡΑΖΕΤΕ ΤΟ ΛΙΓΝΙΤΗ!!!
Η ΕΒΙΚΕΝ είναι η ένωση των ενεργοβόρων βιομηχανιών: υαλουργία, χαλυβουργία, σιδηρούχα και μη σιδηρούχα μέταλλα, χαρτοποιία, τσιμεντάδικα, κλπ. Η ΕΒΙΚΕΝ λοιπόν καταλαβαίνει πολύ καλύτερα απ’ το ΥΠΕΚΑ τη σημασία της παραγωγής ηλεκτρισμού από λιγνίτη και το λέει ξεκάθαρα:
“Για όσους δεν το γνωρίζουν, πρέπει να σημειώσουμε ότι η ανάπτυξη της Ελληνικής βιομηχανίας την δεκαετία του 60 στηρίχτηκε στην φθηνή ενέργεια από τους λιγνίτες και τα μεγάλα Υδροηλεκτρικά. Ο δε εξηλεκτρισμός της χώρας βασίστηκε στην ανάπτυξη της βαριάς βιομηχανίας. Η κατασκευή των μεγάλων Υδροηλεκτρικών (Υ/Η) και των πρώτων λιγνιτικών σταθμών στηρίχτηκε στα μεγάλα φορτία των βιομηχανιών. Στη δεκαετία του 60 η κατανάλωση των μεγάλων βιομηχανιών Υψηλής Τάσης έφθανε το 30% της κατανάλωσης της χώρας, ενώ σήμερα είναι στο 12,5%“.
Τώρα λοιπόν που χάρη στις κυβερνητικές πολιτικές …των τελευταίων 15 ετών, με τη δήθεν απελευθέρωση της αγοράς, την προώθηση του φυσικού αερίου και την πράσινη παράνοια των ΑΠΕ η λιγνιτική βιομηχανία έχει μπει σε καθεστώς παρακμής, η ΕΒΙΚΕΝ, βλέποντας την ενέργεια ν’ ακριβαίνει, αποφάσισε να τραβήξει κόκκινη γραμμή: ΜΗ ΜΕΙΩΝΕΤΕ ΑΛΛΟ ΤΟ ΛΙΓΝΙΤΗ! Μην μειώνετε τη λιγνιτική παραγωγή κάτω απ’ τα επίπεδα του 2010-2012! Θέλουμε ελάχιστη λιγνιτική παραγωγή τουλάχιστον 27500GWh!
Πριν δυο βδομάδες είχε προηγηθεί το υπόμνημα της ΕΒΙΚΕΝ προς το ΥΠΕΚΑ, με το οποίο οι βιομήχανοι τα “έχωναν” χοντρά στο Μανιάτη, μιλώντας για “ολοσχερή εγκατάλειψη των εγχώριων ανταγωνιστικών πηγών ενέργειας όπως ο λιγνίτης“, για “χωρίς πυξίδα και χωρίς μελέτη των επιπτώσεων στον καταναλωτή άσκηση ενεργειακής πολιτικής“, για “επιλεκτικές επιδοματικές πολιτικές (feed-in-tariffs) για τη στήριξη ακριβών επιλογών χωρίς εγχώρια προστιθέμενη αξία” και ότι “τα τελευταία χρόνια, χάθηκε η ισορροπία στην άσκηση ενεργειακής πολιτικής στη χώρα“.
Το 2013 η λιγνιτική παραγωγή, σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία του ΑΔΜΗΕ, ήταν 15% κάτω απ’ το στόχο που θέλει η ΕΒΙΚΕΝ. Για το 2014 η λιγνιτική παραγωγή προβλέπεται ακόμα πιο χαμηλή, αφού μπήκαν στο σύστημα κι άλλες ΑΠΕ, που πάνε πακέτο μαζί με φυσικό αέριο, όχι με λιγνίτη. Αν το 2014 έχουμε άλλη μια μείωση 10% στη λιγνιτική παραγωγή, θα βρεθεί περίπου 25% κάτω απ’ το στόχο της ΕΒΙΚΕΝ. Θα χρειαστεί λοιπόν μια ανασύνταξη της λιγνιτικής βιομηχανίας της χώρας, προκειμένου να υποστηρίξει με τη σειρά της όχι μόνο την ενεργοβόρα βιομηχανία, αλλά και τη χώρα συνολικά. Ανασύνταξη όμως μπορεί να γίνει από τους εκλεκτούς των βουλευτικών γραφείων, που έφεραν τα τελευταία χρόνια τη λιγνιτική βιομηχανία στη σημερινή κατάσταση; Ή από κομματικούς κομισάριους; Χρειάζονται συγκεκριμένες πρωτοβουλίες ανασύνταξης, γιατί, έτσι όπως πάει το πράγμα, σε λίγο, ακόμα κι αν θέλουν οι ΣαμαροΒενιζέλοι να τα πουλήσουν όλα, δεν θα βρίσκουν τίποτα όρθιο. Μπιρμπίλη και Παπακωνσταντίνου έκαναν πράξη αυτό που έλεγαν τότε: “δεν αρκεί να είμαστε με τις ΑΠΕ, πρέπει να είμαστε και ενάντια στο λιγνίτη”. Μόνο που ο λιγνίτης είναι τόσο πολύ ταυτισμένος 60 χρόνια τώρα με την ελληνική βιομηχανία, με την ελληνική οικονομία, που όποιοι είναι ενάντια στο λιγνίτη καταλήγουν να είναι και ενάντια στην ελληνική βιομηχανία, ενάντια στην ελληνική οικονομία. Κι όποιος έχει αντίθετη άποψη, ας κοιτάξει πρώτα γύρω του, για να καταλάβει τι γίνεται σήμερα παντού στον κόσμο, ακόμα και στην ίδια τη Γερμανία ….
Τα λινκς τεκμηρίωσης βρίσκονται στο http://greeklignite.blogspot.gr/2014/03/blog-post_5.html και στο Facebook, στη διεύθυνση Greeklignite.


