Βασίλης Δημ. Χασιώτης : Η προειδοποίηση… : Κεφάλαιο δεύτερο : Σοκ στο σοκ…

(Συνέχεια από το προηγούμενο : Σήμερα το 2ο Κεφάλαιο – Μέρος Ι)
Ι : Η προσβολή της αξιοπρέπειας
Έξω από το πρωθυπουργικό μέγαρο, τα συνεργεία των ντόπιων και ξένων τηλεοπτικών συνεργείων είχαν πάρει θέση, περιμένοντας όχι τόσο την άφιξη των εκπροσώπων των ξένων δανειστών όσο το τι θα έλεγαν, αν θα έλεγαν κάτι, κατά την έξοδό τους. Οι δημοσιογράφοι και όλα τα μέλη των συνεργείων μιλούσαν μεταξύ τους σε μικρά πηγαδάκια.
Σε λίγο, φάνηκαν τα τρία αυτοκίνητα των εκπροσώπων των ξένων δανειστών, που συνοδεύονταν από ένα αυτοκίνητο της αστυνομίας και δύο αστυνομικούς με πολιτικά που επέβαιναν σε συμβατικές μοτοσυκλέτες. Η αυτόματη πόρτα που οδηγεί στο κήπο του πρωθυπουργικού

μεγάρου άρχισε να ανοίγει και όταν φτάσανε τα τρία αυτοκίνητα των εκπροσώπων των ξένων δανειστών, μπήκαν κατ’ ευθείαν μέσα στο κήπο, ενώ τα φλας των δημοσιογράφων άστραφταν και οι κάμερες αποθανάτιζαν την είσοδο. Αμέσως μετά, οι δημοσιογράφοι στήθηκαν μπρος στις κάμερες για να ενημερώσουν το κοινό τους για ό,τι ήταν αυτονόητο, ότι δηλαδή, οι εκπρόσωποι των δανειστών μπήκαν στο κήπο του πρωθυπουργικού μεγάρου κι από εκεί στο ίδιο το μέγαρο, χωρίς να κάνουν δηλώσεις, ενώ με τις κάμερες τους αποθανάτιζαν από μακριά καθώς ανέβαιναν τα σκαλιά του μεγάρου, όπου τους περίμενε ένας υπάλληλος που αφού αντάλλαξε μαζί τους χειραψία, θα τους οδηγούσε στο εσωτερικό του μεγάρου.
Πράγματι, ο υπάλληλος, που οι εκπρόσωποι τον έβλεπαν πρώτη φορά, τους οδήγησε στο προθάλαμο του πρωθυπουργικού γραφείου, στο γραφείο δηλαδή της ιδιαίτερης γραμματέας του πρωθυπουργού, που κι αυτή την έβλεπαν πρώτη φορά, πράγμα φυσικό αφού ο κάθε πρωθυπουργός μα και οι υπουργοί, συνήθως τα υπηρεσιακά τους γραφεία τα στελεχώνουν με πρόσωπα της εμπιστοσύνης τους.
Η ιδιαιτέρα γραμματέας του πρωθυπουργού μόλις μπήκαν στο γραφείο της οι εκπρόσωποι των δανειστών, σηκώθηκε και χαιρέτησε με χειραψία τον καθένα από αυτούς, ενώ ταυτόχρονα αυτοσυστήνονταν : «Μαριλένα Κοτζιά, είμαι η ιδιαιτέρα γραμματέας του κυρίου πρωθυπουργού». «Χαίρω πολύ», έλεγε ο κάθε εκπρόσωπος καθώς χαιρετούσε την ιδιαιτέρα γραμματέα ενώ ανέφερε το όνομα και το επώνυμό του. «Τομ Σμιθ» συστήθηκε ο Τομ, «Βίκτωρ Σβάϊτσερ», «Πωλ Νιούμαν», συστήθηκαν οι άλλοι δύο.
«Παρακαλώ, καθίστε, δεν θα αργήσουμε» είπε η Μαριλένα στους τρείς εκπροσώπους της Τρόϊκα.
«Μα δεν θα περάσουμε μέσα; Μήπως ο κύριος πρωθυπουργός δεν βρίσκεται ακόμη στο γραφείο του»; ρώτησε ο Σμιθ, που ήταν ακόμα όρθιος, σα να περίμενε ότι ήταν θέμα δευτερολέπτων να μπούνε στο γραφείο του πρωθυπουργού. «Ξέρετε» συνέχισε χωρίς να περιμένει απάντηση, «πάντα όταν φτάναμε μας παρουσιάζανε στον πρωθυπουργό χωρίς άλλη καθυστέρηση».
«Ναι, το γνωρίζω», είπε η Μεριλένα, «όμως, ίσως, έγινε κάποια παρανόηση, δεν πρόκειται να συναντηθείτε με τον κύριο πρωθυπουργό, μα με τον διευθυντή του ιδιαίτερου γραφείου του».
«Πώς;» έκανε με έκπληξη ο Σμιθ ανταλλάσσοντας γεμάτος έκπληξη ματιές με τους άλλους δύο συναδέλφους του, που φαίνονταν επίσης έκπληκτοι. «Μα εδώ το σημείωμα που είχαμε από το γραφείο σας και όριζε τούτη τη συνάντηση, σαφώς έλεγε ότι…»
«Μπορώ παρακαλώ να δω το χαρτί που σας στείλαμε»; ρώτησε η Μαριλένα.
Ο Σμιθ έψαξε με νευρικότητα τις εσωτερικές τσέπες του σακακιού του, χωρίς όμως να το βρίσκει. Την ίδια στιγμή ψάχνανε στις τσέπες τους και οι άλλοι δύο συνάδελφοί του. Ο Πωλ Νιούμαν, βρήκε ένα χαρτί και το έδωσε στον Σμιθ, που το έριξε μια ματιά.
«Ορίστε» είπε, δίνοντάς το στην ιδιαιτέρα γραμματέα.
Η Μαριλένα το πήρε στα χέρια της και απευθυνόμενη στον Τομ Σμιθ του είπε : «Λοιπόν κύριε Σμιθ, να τι λέει το χαρτί. «Το καθιερωμένο ραντεβού της Τρόϊκα με το πρωθυπουργικό γραφείο θα γίνει στις 3 Μαρτίου 2015», δηλαδή σήμερα».
«Επομένως; Έχω δίκαιο νομίζω» είπε ο Σμιθ. «Το ραντεβού μας αφορά τον κύριο πρωθυπουργό».
«Μα, όχι! Αφορά ραντεβού σας με το πρωθυπουργικό γραφείο» είπε η Μαριλένα ενώ έδινε πίσω το χαρτί στον Σμιθ. «Και είναι στην απόλυτη αρμοδιότητα του κυρίου πρωθυπουργού», συνέχισε, «να ορίζει αν ο ίδιος θα δει τον οποιοδήποτε ή κάποιος άλλος από το πρωθυπουργικό γραφείο. Για τη περίπτωσή σας, ορίστηκε να σας δεχτεί ο διευθυντής του πρωθυπουργικού γραφείου κύριος Βασίλης Βρασιώτης».
«Μα ο κύριος Βρα.. Βρα…» προσπαθούσε ο Τομ Σμιθ να πει το επώνυμο του διευθυντή του πρωθυπουργικού γραφείου, που το άκουγε για πρώτη φορά…
«Βρασιώτης», είπε ο Μαριλένα χαμογελώντας
«Μπρασιώτης», είπε ο Σμιθ, και συνέχισε : «Ο κύριος Μπρασιώτης είναι ενήμερος για τα θέματα που συζητάμε και κυρίως, έχει αρμοδιότητα να μας παράσχει υπεύθυνες εξηγήσεις και κυρίως να αναλάβει δεσμεύσεις που μόνο ο πρωθυπουργός μπορεί να αναλαμβάνει»;
«Μην ανησυχείτε για τίποτα. Ο κύριος Βρασιώτης, γνωρίζω ότι διαθέτει όλες τις εξουσιοδοτήσεις από τον κύριο πρωθυπουργό για να συζητήσει μαζί σας και επίσης είναι τόσο ενήμερος για τα θέματα, όσο και ο ίδιος ο κύριος πρωθυπουργός, κι επιπλέον, ό,τι θα σας πει είναι σα να σας το έχει πει ο ίδιος ο κύριος πρωθυπουργός. Πέραν αυτού, δεν νομίζω ότι θα ήταν ποτέ διατεθειμένος αυτός ο πρωθυπουργός τις όποιες του δεσμεύσεις να τις παράσχει σε σας, και όχι απ’ ευθείας στους ανωτέρους σας», είπε η Μαριλένα Κοτζιά, ενώ τη φράση «αυτός ο πρωθυπουργός», τη τόνισε ιδιαίτερα.
«Ξέρετε», είπε ο Σμιθ, «δεν έχουμε τίποτα με τον κύριο Μπρα.. Μπρα…»
«Βρασιώτη» ξανάπε η Μαριλένα
«Μάλιστα…, με τον κύριο Μπρασιώτη, όμως θεσμικά…»
«Θεσμικά», τον διέκοψε η Μαριλένα, σα να περίμενε την ένσταση και να είχε ήδη ενημερωθεί τι θα απαντούσε, «ο κύριος Βρασιώτης, σας βεβαιώ, έχει στην δημόσια και κρατική ιεραρχία, θέση ανώτερη από ό,τι έχετε εσείς στην ιεραρχία των δικών σας υπηρεσιών, επομένως, δεν πρόκειται να συνομιλήσετε με κάποιον διοικητικά υποδεέστερό σας», είπε χαμογελώντας η Μαριλένα. «Άλλωστε, έχει ληφθεί απόφαση, ότι του λοιπού οι όποιες συνομιλίες και επαφές με την κυβέρνηση θα γίνονται με βάση την αντιστοίχηση των ιεραρχιών των συμμετεχόντων, και βεβαίως, σε καμία περίπτωση δεν αντιστοιχεί η ιεραρχία σας με εκείνη του πρωθυπουργού της χώρας ή ενός υπουργού της κυβέρνησης. Παρακαλώ, καθίστε και θα σας ειδοποιήσω όταν ο κύριος Βρασιώτης θα είναι έτοιμος να σας δεχτεί».
«Κυρία μου», είπε εμφανώς εκνευρισμένος ο Τομ Σμιθ, «θα πρέπει επειγόντως να επικοινωνήσω με την υπηρεσία μου, και νομίζω το ίδιο ισχύει και για τους συναδέλφους μου σε ό,τι αφορά την ενημέρωση που οφείλουν να κάνουν στις δικές τους υπηρεσίες» -στο σημείο αυτό γύρισε και κοίταξε τους άλλους δύο εκπροσώπους των δανειστών, που κατένευσαν με ένα κούνημα του κεφαλιού τους.
«Μα δεν σας εμποδίζει κανείς κύριε Σμιθ», είπε η Μαριλένα, «αν και δεν νομίζω ότι θα μεταφέρετε στις υπηρεσίες σας κάτι που ήδη δεν γνωρίζουν, αφού εδώ και λίγα λεπτά, με ό,τι συμβαίνει εδώ μέσα με κάποιο τρόπο έχει διαρρεύσει στα ντόπια και ξένα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης που βρίσκονται έξω από το πρωθυπουργικό μέγαρο, και επομένως έχουν ενημερωθεί και οι ηγεσίες σας. Εκτός αυτού, ο ίδιος ο πρωθυπουργός θα επικοινωνήσει μαζί τους, πολύ σύντομα».
«Σ’ αυτή τη περίπτωση νομίζω ότι θα πρέπει ίσως να ζητήσουμε να επικοινωνήσουν το συντομότερο με τον πρωθυπουργό για να τελειώσει αυτή η θέλω να πιστεύω παρεξήγηση», είπε ο Τομ Σμιθ.
«Ήδη όλος ο κόσμος πληροφορείται τις εξελίξεις που γίνονται τούτη τη στιγμή, αφού εκεί έξω από το πρωθυπουργικό μέγαρο, υπάρχουν και πολλοί ξένοι ανταποκριτές. Τούτη την ώρα που μιλάμε, ίσως και να έγινε ήδη ή να βρίσκεται σε εξέλιξη η επικοινωνία των ηγεσιών σας με τον πρωθυπουργό. Συνεπώς, παρακαλώ καθίστε και όλα θα πάνε μια χαρά.», είπε ο Μαριλένα Κοτζιά στον Τομ Σμιθ.
Οι τρείς εκπρόσωποι που ήταν ακόμα όρθιοι, κοιτάχτηκαν αμήχανα μεταξύ τους, και έπειτα από κάποιο μικρό δισταγμό κάθισαν. Ένας υπάλληλος μπήκε στο γραφείο της ιδιαιτέρας του πρωθυπουργού και αφού τη πλησίασε και την είπε κάτι χαμηλόφωνα, ακολούθως απευθύνθηκε στους τρείς επισκέπτες και τους ρώτησε σε άπταιστα αγγλικά, αν θα ήθελαν κάτι, ένα καφέ, ή ό,τι άλλο. Με ένα αρνητικό νεύμα, αρνήθηκαν και οι τρεις τους χωρίς να πούνε λέξη. Θα πρέπει να περίμεναν έτσι πάνω από μισή ώρα. Η Μαριλένα, κάθε λίγο τους κοιτούσε και τους χαμογέλαγε, και κάποια στιγμή, αφού προηγούμενα κοίταξε το ρολόι της, απευθυνόμενη στους τρείς ξένους, είπε χαμογελώντας ενώ ταυτόχρονα άνοιγε με το τηλεκοντρόλ τη τηλεόραση που βρίσκονταν σε μια γωνιά του γραφείου :
«Α!, είναι ώρα των σύντομων ειδήσεων στα τηλεοπτικά κανάλια. Αν και συνήθως το ενδιαφέρον τους είναι οι ειδήσεις που βγαίνουν από δω, όμως, συχνά, κι εμείς ανυπομονούμε να πληροφορηθούμε απ’ αυτούς, και πολλές φορές, πράγματι πληροφορούμαστε για πράγματα που υποτίθεται ότι θα έπρεπε πρώτα εμείς να είχαμε γνώση».
Η τηλεόραση άνοιξε, και πράγματι, στην οθόνη εμφανίστηκαν τα συνεργεία των ΜΜΕ που βρίσκονταν έξω από το πρωθυπουργικό μέγαρο. Οι τρείς ξένοι κοίταγαν και άκουγαν αδιάφοροι, αφού έτσι κι αλλιώς αγνοούσαν τη γλώσσα. Η Μαριλένα Κοτζιά κοίταζε με ένα συγκρατημένο χαμόγελο.
Κάποια στιγμή, στην οθόνη της τηλεόρασης, εμφανίστηκε ο Λουκίδης μαζί με τρεις άλλους μεγαλοεπιχειρηματίες, όλοι τους γνωστοί στους τρείς εκπροσώπους των ξένων δανειστών, να διαβαίνουν με τα πόδια την εξώπορτα του κήπου του πρωθυπουργικού μεγάρου. Στην εμφάνιση των τεσσάρων μεγαλοεπιχειρηματιών, οι δημοσιογράφοι τους περικύκλωσαν και άρχισαν να τους ρωτούν πού οφείλεται η άφιξή τους στη πρωθυπουργικό μέγαρο. Μίλησε για λογαριασμό και των υπόλοιπων ο Λουκίδης που είπε :
«Δεν γνωρίζουμε τον λόγο της πρόσκλησης που λάβαμε αιφνιδιαστικά μια ώρα πριν, να έρθουμε εδώ να συναντηθούμε με τον πρωθυπουργό. Ξέρουμε ό,τι ξέρετε, δηλαδή τίποτα», είπε χαμογελώντας ο Λουκίδης.
«Κάλεσαν μόνο εσάς ή και άλλους κύριε Λουκίδη»; ρωτούσαν οι δημοσιογράφοι.
«Νομίζω πως έχουν κληθεί κι άλλοι, απ’ ό,τι μπόρεσα να πληροφορηθώ» είπε ο Λουκίδης και μαζί με τους άλλους τρείς επιχειρηματίες μπήκε στον κήπο του πρωθυπουργικού μεγάρου αφήνοντας πίσω τους τα τηλεοπτικά συνεργία και τους ρεπόρτερ των εφημερίδων.
Στο πρωθυπουργικό γραφείο, στη θέα του Λουκίδη και των άλλων μεγαλοεπειρηματιών να εισέρχονται στο πρωθυπουργικό μέγαρο, οι τρείς εκπρόσωποι των δανειστών κοιτάχτηκαν με απορία μεταξύ τους και ο Σμιθ, αφού σηκώθηκε και πλησίασε το γραφείο της Μαριλένας, και της είπε :
«Συγγνώμη, μα επειδή δεν γνωρίζουμε τη γλώσσα σας, μήπως μπορείτε να μας πείτε ο κύριος Λουκίδης μαζί με τους άλλους επιχειρηματίες, τι δουλειά έχουν εδώ»;
«Ξέρετε», είπε η Μαριλένα ήρεμα και χαμογελώντας χωρίς να σηκωθεί από το γραφείο της, «το γραφείο του πρωθυπουργού δεν δίνει ποτέ εξηγήσεις, εκτός αν ο ίδιος ο πρωθυπουργός το διατάξει, για ποιο λόγο ο πρωθυπουργός καλεί κάποιον ή κάποιους, και εκτός αυτού, σε σχέση με σας, αυτό αποτελεί καθαρώς εσωτερική υπόθεση της χώρας μας».
Ο Τομ Σμιθ πήγε κάτι να πει, όμως, αφού προηγούμενα έμεινε για μερικά δευτερόλεπτα εκεί όρθιος παρακολουθώντας την τηλεόραση, έκανε μεταβολή και γύρισε στη θέση του. Οι τρείς εκπρόσωποι, πότε κοιτάζονταν μηχανικά μεταξύ τους, αμίλητοι, πότε κοίταγαν την ιδιαιτέρα, που εν τω μεταξύ έκλεισε τη τηλεόραση, πότε περιεργάζονταν με τα μάτια τους το χώρο του γραφείου. Περίμεναν έτσι, άλλη μισή ώρα περίπου, όταν ξαναμπήκε στην αίθουσα ο άντρας που τους είχε ρωτήσει αν επιθυμούσαν να τους προσφερθεί κάτι, ένας καφέ ή κάτι άλλο. Κατευθύνθηκε πάλι στην ιδιαιτέρα και αφού αντάλλαξαν δυο κουβέντες, ο Μαριλένα Κοτζιά σηκώθηκε και είπε στους τρεις ξένους :
«Κύριοι, ο κύριος Βρασιώτης είναι έτοιμος να σας δεχτεί. Θα σας οδηγήσει ο κύριος» κι έδειξε τον άντρα δίπλα της.
Οι Τομ Σμιθ, Βίκτωρ Σβάϊτσερ και Πωλ Νιούμαν σηκώθηκαν.
«Από δω παρακαλώ», τους είπε σε άπταιστα αγγλικά ο άντρας και τους έδειξε μια άλλη πόρτα από αυτή που μπήκαν στο γραφείο της ιδιαιτέρας του πρωθυπουργού.
Σε λίγο, φτάσανε έξω από ένα άλλο γραφείο. Ο άντρας που οδηγούσε τους τρείς εκπροσώπους, χτύπησε δυό φορές διακριτικά τη πόρτα.
«Εμπρός»! ακούστηκε από μέσα.
Ο άντρας άνοιξε τη πόρτα, και με ένα νεύμα του χεριού του έκανε νόημα στους τρεις εκπροσώπους να μπούνε στο γραφείο, πράγμα που έκαναν. Τελευταίος μπήκε ο άντρας που τους οδήγησε εκεί, που αφού έκλεισε τη πόρτα, πήγε και στάθηκε πλάι και λίγο προς τα πίσω από τον Βρασιώτη που εν τω μεταξύ είχε σηκωθεί από το γραφείο του και βρίσκονταν ήδη στο μέσο του δωματίου. Πρώτος προχώρησε προς το μέρος του Βρασιώτη ο Τομ Σμιθ, που χαμογελώντας τον χαιρέτησε στα αγγλικά : «τι κάνετε, χαίρω πολύ που σας γνωρίζω», και το ίδιο έκαναν οι άλλοι δύο συνάδελφοί του, ενώ ο Βρασιώτης αντάλλασε μαζί τους χειραψίες χαμογελώντας χωρίς να μιλά. Ο άντρας που βρίσκονταν δίπλα στον Βρασιώτη, τού μετέφραζε ό,τι λέγανε οι τρείς ξένοι εκπρόσωποι, και τέλος ο Βρασιώτης απευθυνόμενος και προς τους τρεις ξένους, τους είπε χαμογελώντας μιλώντας στη μητρική του γλώσσα : «Κι εγώ χαίρομαι ιδιαίτερα που σας γνωρίζω από κοντά. Μέχρι σήμερα, σας γνώριζα όπως σας γνωρίζουν οι απλοί πολίτες, δηλαδή, από τις εφημερίδες και τη τηλεόραση. Λυπούμαι μονάχα που η επικοινωνία μας θα γίνει στην επίσημη γλώσσα της χώρας μου, διότι, βλέπετε, δεν γνωρίζω καμία ξένη γλώσσα. Ο φίλος μας εδώ, ο κύριος Αντρέας Λεονάρδου, θα εκτελεί χρέη μεταφραστή».
Οι τρείς εκπρόσωποι κοιτάχτηκαν μεταξύ τους και η έκφραση του προσώπου τους που έδειχνε απορία και λίγο ειρωνεία. Ο διευθυντής του γραφείου του πρωθυπουργού να μη γνωρίζει ξένη γλώσσα, και μάλιστα αγγλικά, τη διεθνή γλώσσα επικοινωνίας του εμπορίου, της οικονομίας και της διπλωματίας;!
«Καθίστε» είπε ο Βρασιώτης στους τρείς επισκέπτες του, ενώ Αντρέας Λεονάρδου δίπλα του μετέφραζε ό,τι λέγονταν ανάμεσα στους τρείς ξένους και τον Βρασιώτη, δείχνοντάς τους ένα σχετικά μεγάλο τραπέζι συσκέψεων, που ήταν σε μια γωνιά του γραφείου, και πάνω στο οποίο βρίσκονταν, έτοιμες κανάτες με νερό και ποτήρια, δύο μεγάλες κανάτες με χυμούς φρούτων, και διάφορα κουλουράκια, μπισκοτάκια κ.λ.π. Μόλις κάθισαν, ο Βρασιώτης πήγε να ξεκινήσει πρώτος τη κουβέντα, λέγοντας «Λοιπόν, κύριοι, είμαι…», όμως, ο Τομ Σμιθ, τον διέκοψε λέγοντας :
«Κύριε Μπρατσιώ…»
«Βρασιώτης», είπε γελώντας ο Βρασιώτης
«Συγχωρέστε με, ξέρετε η γλώσσα σας…»
«Ναι, ναι, ξέρω… Για μερικούς είναι κινέζικα» είπε γελώντας ο Βρασιώτης, αλλά, κανείς από τους εκπροσώπους δεν είχε φαίνεται τη διάθεση για χωρατά.
«Σίγουρα, ναι», είπε ο Τομ Σμιθ, και συνέχισε «λοιπόν ήθελα να πω, κύριε Μπρασιώτης ότι πέσαμε από τα σύννεφα σήμερα με τον τρόπο που αντιμετωπιστήκαμε εδώ μέσα στο ίδιο το πρωθυπουργικό γραφείο, ένα τρόπο που προσβάλει την αξιοπρέπειά μας. Επιθυμώ εξ αρχής να θέσω αυτό το θέμα, πριν πούμε ο,τιδήποτε άλλο. Και νομίζω ότι μιλώ εκφράζοντας τα ίδια συναισθήματα και από πλευράς των άλλων δύο συναδέλφων μου» και γύρισε το κεφάλι του προς το μέρος των άλλων δύο συναδέλφων του που συγκατένεψαν με το κεφάλι τους.
«Σας πρόσβαλαν και μάλιστα μέσα στο ίδιο το γραφείο του πρωθυπουργού;» είπε ο Βρασιώτης. «Σας βεβαιώ πως θα τιμωρηθεί αυστηρά ο υπαίτιος ή οι υπαίτιοι. Παρακαλώ πολύ πείτε μου τι σας είπαν και ποιοι που θεωρήθηκε από πλευράς σας αναξιοπρεπές για τη προσωπικότητά σας, και φυσικά, δεν αμφιβάλλω καθόλου γι’ αυτό. Πείτε μου λοιπόν…»
Ο Τομ Σμιθ, κοιτάζοντας αμήχανα τους άλλους δύο συναδέλφους του, ξερόβηξε και είπε :
«Για την ακρίβεια, δεν μας είπαν. Μάλλον είναι τα έργα και όχι τα λόγια που θίγουν, που μας έθιξαν για την ακρίβεια», είπε ο Σμιθ.
«Και ποια είναι τα έργα, πράγμα οπωσδήποτε πιο σοβαρό από το αν ήταν μονάχα λόγια»; είπε ο Βρασιώτης.
«Να», είπε κομπιάζοντας ο Σμιθ, «αντί να συναντηθούμε με τον πρωθυπουργό όπως πάντα συνέβαινε με τους προηγούμενους πρωθυπουργούς, αναγκαζόμαστε να συνομιλούμε με έναν…» ο Σμιθ σταμάτησε, και αφού ξερόβηξε συνέχισε : «θέλω να πω, μας οδήγησαν σε σας, έναν βεβαίως αξιοσέβαστο παράγοντα της πολιτικής ζωής του τόπου και κυβερνητικό παράγοντα, όπως μας εξήγησαν προ ολίγου, όμως, ξέρετε, είναι η τάξη των πραγμάτων που όταν διαταράσσεται έχει κι αυτή τη σημασία της και τις συνέπειές της…»
«Πάνω στην αξιοπρέπεια όσων θίγονται από αυτή τη τάξη των πραγμάτων… Αυτό δεν θέλατε να πείτε κύριε Σμιθ»; είπε ο Βρασιώτης με ύφος αυστηρό.
«Ναι, κάπως έτσι», είπε ο Σμιθ.
«Λοιπόν», είπε ο Βρασιώτης, «κύριε Σμιθ, κύριε Νιούμαν και κύριε Σβάϊτσερ, στη δική μας αντίληψη των πραγμάτων ακριβώς ήταν η ίδια ευαισθησία με τη δική σας, που όμως έλειπε, κατά τη γνώμη μας από τις προηγούμενες κυβερνήσεις του τόπου, που μας οδήγησε στο να μην ανεχτούμε πλέον άλλο αναξιοπρεπείς για το κύρος της κυβέρνησης συμπεριφορές καμίας ξένης αρχής, σε όσο ανώτατο κρατικό επίπεδο και αν βρίσκεται, πόσο μάλλον, όταν προέρχεται από υπαλλήλους, όσο υψηλά κι αν βρίσκονται στην ιεραρχία των οργανισμών που εδώ εκπροσωπούν. Κύριε Σμιθ, κύριοι, παρακαλώ πολύ να προχωρήσουμε σε πιο σοβαρά και σημαντικά θέματα, διότι νομίζω ότι στο θέμα που μόλις ανέκυψε, η απάντησή μου θεωρώ ότι είναι επαρκής, εν πάση δε περιπτώσει, αυτή είναι η απάντηση του πρωθυπουργού, τον οποίο εδώ εκπροσωπώ.»
«Η απάντησή σας, κύριε Μπρασιώτης…» άρχισε να λέει ο Τομ Σμιθ
«Είναι επαρκής νομίζω», τον διέκοψε αυστηρά ο Βρασιώτης. «Άλλωστε, κύριε Σμιθ, πρέπει να γνωρίζετε, ότι δεν είναι στη διακριτική ευχέρεια της κυβέρνησης να υπερασπίζεται το κύρος και την αξιοπρέπειά της ως τέτοιας, δηλαδή ως κυβέρνησης, μα είναι υποχρέωσή της, διότι η κυβέρνηση εκπροσωπεί και ενσωματώνει με τα έργα και τα λόγια της, το κύρος και την αξιοπρέπεια ολόκληρου του λαού, κι αυτή η αξιοπρέπεια κι αυτό το κύρος, αυτού του λαού, τσαλακώθηκε κύριε Σμιθ, κύριε Νιούμαν και κύριε Σβάϊτσερ, ακόμα κι από τέτοιες θεωρούμενες τυπικές πράξεις, όπως π.χ., το ότι μπαίνετε τρία τώρα χρόνια σε τούτο το κυβερνητικό μέγαρο περίπου ως ιδιοκτήτες του και υποχρεώνοντας τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς του να λογοδοτούν σε σας. Αυτά, επιτρέψτε μου να σας ενημερώσω για τη νέα τάξη πραγμάτων στη χώρα, αποτελούν παρελθόν. Ο πρωθυπουργός της χώρας για ζητήματα εξωτερικής οικονομικής βοήθειας θα συνομιλεί με ομολόγους του και όχι με υπαλλήλους τους, το ίδιο και οι υπουργοί της παρούσας κυβέρνησης. Επ’ αυτού, παρακαλώ, να θεωρήσετε τη κουβέντα τελειωμένη και να προχωρήσουμε σε άλλα θέματα».
«Πάντως» ψέλλισε ο Σμιθ, «θεωρώ εαυτόν θιγόμενο»…
Ο Βρασιώτης σηκώθηκε απότομα, και πήγε στο γραφείο του. Οι τρεις εκπρόσωποι τον παρακολουθούσαν με αμηχανία. Πήρε ένα φάκελο, και επέστρεψε στο τραπέζι που γίνονταν η σύσκεψη. Άνοιξε τον φάκελο και έβγαλε γύρω στις εννέα φωτογραφίες. Τις μοίρασε ανά τρείς στους τρείς εκπροσώπους. Ήταν φωτογραφίες ανθρώπων που έψαχναν σε κάδους απορριμμάτων να βρουν φαγώσιμα, φωτογραφίες αστέγων, φωτογραφίες παιδιών που ήταν λιπόθυμα από τη πείνα, και μια ή δύο φωτογραφίες ανθρώπων που είχαν αυτοκτονήσει. Πάνω στη κορυφή της κάθε φωτογραφίας υπήρχε μια λεζάντα στα αγγλικά με το θέμα της φωτογραφίας.
«Ξέρετε τι είναι αυτοί;» ρώτησε ο Βρασιώτης.
Οι τρείς εκπρόσωποι κοίταζαν αμήχανα πότε τις φωτογραφίες που είχε καθένας τους μπροστά, πότε τις φωτογραφίες των άλλων συναδέλφων του.
«Δεν μας αφορούν αυτές οι φωτογραφίες» είπε ο Σμιθ.
«Μα ελάτε τώρα. Ξέρετε οι αξιοπρεπείς είναι και έντιμοι, πράγμα για το οποίο ουδόλως αμφιβάλλω σε ό,τι σας αφορά. Τώρα, το αν σας αφορούν, ως γενική πολιτική που εκπροσωπείτε, και ιδίως ως γενική πολιτική του Διεθνούς Ταμείου, γι΄ αυτό τουλάχιστον ας εμπιστευθούμε τη γνώμη σχεδόν όλου του πλανήτη που ονομάζεται Γη, ενώ σε ό,τι αφορά το αν οι φωτογραφίες αυτές σας αφορούν, σε σχέση με ό,τι συνέβη στη χώρα μας, αυτό θα το δούμε» είπε ο Βρασιώτης, «όμως, δεν ήθελα να εστιάσω αυτού. Σας ρώτησα τι είναι αυτοί οι άνθρωποι στις φωτογραφίες, για να μου δοθεί η ευκαιρία να σας απαντήσω τούτο : είναι άνθρωποι που έχασαν πάνω από όλα την αξιοπρέπειά τους χάρη στην πολιτική που επιβάλλατε στη χώρα…»
«Δεν την επιβάλλαμε εμείς, εμείς προτείναμε και οι κυβερνήσεις και η Βουλή σας ψήφιζε» είπε ο Σμιθ
«Κύριε Σμιθ» είπε ο Βρασιώτης χτυπώντας τη γροθιά του στο τραπέζι, τόσο απότομα και νευρικά, που όλοι οι άλλοι ταράχτηκαν, «κύριε Σμιθ», επανέλαβε τούτη τη φορά πιο μειλίχια και με ένα συγκρατημένο χαμόγελο, «σας παρακαλώ πολύ… Με περνάτε για κανένα ηλίθιο; Προσθέστε και εντιμότητα στην αξιοπρέπειά σας, διότι όταν αμφισβητείτε την νοημοσύνη μου, αυτό δεν είναι καθόλου έντιμο, και είναι πολύ λιγότερο έντιμο, διότι φαίνεται να περνάτε ηλίθιο και ολόκληρο τον λαό, διότι, σας βεβαιώ, ούτε αυτός κατάλαβε ή καταλαβαίνει κάτι διαφορετικό από μένα. Η Βουλή ψήφιζε με το πιστόλι στο κρόταφο και ενίοτε, στα πιο κρίσιμα νομοσχέδια κατά τρόπο κατάπτυστο για το κύρος της και την αξιοπρέπειά της, με κυβερνήσεις που συναγωνίζονταν σε πολιτική αναξιοπρέπεια αυτόν τον ολισθηρό δρόμο της υποταγής στα κελεύσματα των ηγεσιών σας. Λοιπόν, κύριε Σμιθ και κύριοι, οι άνθρωποι στις φωτογραφίες που σας έδειξα, είναι άνθρωποι που πληρώνουν όχι μονάχα με την αξιοπρέπειά τους μα και με τη περιουσία τους, με τη δουλειά τους, με τα εισοδήματά τους, σφάλματα και κλοπές άλλων, είναι άνθρωποι, με την ίδια αξιοπρέπειά με τη δική σας και τη δική μου, και επιτρέψτε μου να πω ίσως με μεγαλύτερη αξιοπρέπεια ακόμα κι από τη δική σας ή τη δική μου. Αν εσείς, κύριε Σμιθ, θιχτήκατε στο ζήτημα της αξιοπρέπειας για λόγους ετικέτας και τυπικοτήτων, τι πρέπει να πουν αυτοί οι άνθρωποι»;
«Κύριε Μπρασιώτης», είπε ο Σμιθ, «οι συναισθηματισμοί ξέρετε, δείχνουν έλλειψη ρεαλισμού στην πολιτική και κυρίως στην οικονομία. Οι αγορές…».
«Δεν αμφιβάλλω ότι ισχύει και αυτό που λέτε», τον διέκοψε ο Βρασιώτης. «Δεν είμαστε τόσο αφελείς ώστε να αφήσουμε να κυριαρχήσει στη πολιτική μας το συναίσθημα, αλλά δεν είμαστε και τόσο κτήνη ώστε να καταργήσουμε εντελώς το συναίσθημα εν ονόματι της στυγνής λογικής των αγορών. Και ποιών αγορών παρακαλώ; Όχι των αγορών γενικώς και αορίστως κύριε Σμιθ. Φυσικά και δεν μιλάτε εν ονόματι ας πούμε των μικρομεσαίων επιχειρηματιών που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά την οικονομίας μας, διότι η εξαφάνισή τους, είναι επίσης στο στόχαστρο της πολιτικής που επιβάλλατε και που όλως τυπικά θεωρείται εθνική μας πολιτική. Τολμώ μάλιστα να πω, πως δεν δουλεύετε, να το πω έτσι κυνικά, ούτε καν για κείνο το μεγάλο κεφάλαιο που δεν ανήκει στον κύκλο των φίλων και αγοραίων συμμάχων σας, πόσο μάλλον αν έχει αυτό το μεγάλο κεφάλαιο και εθνικές ευαισθησίες και ανησυχίες για τις τύχες αυτού του λαού. Η ανθρώπινη πρόοδος, και μέσα σ’ αυτή και η οικονομική πρόοδος, όπως εμείς την αντιλαμβανόμαστε, κύριοι, και όπως εμείς την ερμηνεύουμε, δεν υπήρξε ποτέ μα ποτέ πιο γοργή και πιο ανθεκτική στο χρόνο παρά μόνο όταν συνταίριαζε τη δημοκρατία, τη κοινωνική δικαιοσύνη και την οικονομική δράση, χωρίς τίποτα να κυριαρχεί σε βάρος του άλλου, εξόν από την πέρα κάθε συζήτησης επικράτηση των δημοκρατικών αξιών».
«Είμαστε ενήμεροι της οικονομικής θεωρίας κύριε», είπε ειρωνικά ο Τομ Σμιθ, ενώ επίσης χαμογέλασαν ειρωνικά και οι δύο ξένοι συνάδελφοί του, και συνέχισε το ίδιο ειρωνικά : «Μονάχα που, ξέρετε, υπάρχουν πολλές αναγνώσεις της Ιστορίας, αν φυσικά το επιτρέπετε».
«Μα τι λέτε τώρα! Την Ιστορία, ή μάλλον, τα διδάγματά της, μπορείτε να τα διαβάσετε και από τον Θουκυδίδη και από το «Μάιν Καμπφ», και φυσικά από πολλές άλλες πηγές» είπε ο Βρασιώτης και συνέχισε : «Όμως, δεν σας ζητώ να συμφωνήσετε μαζί μου, και ξέροντας τι εκπροσωπείτε, και αντιλαμβανόμενος ότι ως υπάλληλοι δεν μπορείτε παρά να υποστηρίζετε τη εργοδοσία σας, αλλιώς θα απολυθείτε, λέγω, για την οικονομία της συζήτησης, ας προχωρήσουμε στα ουσιαστικά θέματα που έχουν να κάνουν με τους όρους των Μνημονίων όπως αυτά ισχύουν ως σήμερα».
«Μέχρι σήμερα»; είπε με απορία ο Σμιθ.
«Ακριβώς», είπε ο Βρασιώτης. «Γνωρίζετε άλλωστε, πιστεύω, ότι είναι προεκλογική μας δέσμευση ότι όλα αυτά θα επαναξιολογηθούν».
«Ξέρετε, προεκλογικά δα λέγονται και πολλά πράγματα…» άρχισε να λέει ο Σμιθ, αλλά τον διέκοψε ο Βρασιώτης :
«Λέγονται πολλά που απλά δεν υλοποιούνται…» είπε ο Βρασιώτης
«Ακριβώς…» είπε χαμογελώντας ο Σμιθ
«Λοιπόν, τούτη τη φορά» απάντησε χαμογελώντας ο Βρασιώτης, «απλά θα γίνουν πράξη όσα υποσχεθήκαμε. Και αν δυνάμεις εδώ ή έξω ορθώσουν εμπόδια, δεν μας απασχολεί ιδιαίτερα, αφού ούτως ή άλλως θα φέρουμε το ζήτημα του Μνημονίου στη κρίση του ίδιου του λαού, που θα κληθεί να απαντήσει με δημοψήφισμα αφού πληροφορηθεί ελεύθερα και σφαιρικά από όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου, για το τι διακυβεύεται και ποιο το κόστος των όποιων κατά περίπτωση επιλογών. Επομένως, κύριε Σμιθ, ας πάμε πιο κάτω τη κουβέντα».
«Κοιτάξτε», είπε ο Σμιθ, «εκτός των άλλων, εδώ ανατράπηκε και κάτι ακόμα. Συνήθως, πρώτα είχαμε διαπραγματεύσεις με τους υπουργούς και άλλα μέλη της κυβέρνησης και αφού τελειώναμε τους ελέγχους μας, τότε ερχόμασταν στον πρωθυπουργό για μια οριστική, ας το πω έτσι, πινελιά, σε ό,τι επρόκειτο να αποφασισθεί ως οριστική συμφωνία μέχρι βεβαίως τον επόμενο έλεγχο. Τώρα, βρισκόμαστε εδώ, για να συζητήσουμε, δεν ξέρω κι εγώ τι, αφού ούτε ο καθιερωμένος έλεγχος έγινε ακόμα, ούτε οι επαφές με τους υπουργούς της κυβέρνησης. Επομένως, δεν γνωρίζουμε ακριβώς και τι νόημα έχει η σημερινή μας συνάντηση εδώ, όπου κληθήκαμε πέρα από τα συνηθισμένα».
«Αυτό είναι αλήθεια» είπε ο Βρασιώτης. «Σας καλέσαμε να περάσετε πρώτα από εδώ, για να σας ανακοινώσουμε τούτο. Μπορείτε να αρχίσετε τον τακτικό έλεγχο που διεξάγετε κάθε τρίμηνο, όμως, θέλω να σας πληροφορήσω ότι δεν θα έρθετε σε επαφή με κανένα μέλος της κυβέρνησης. Όλοι οι υπουργοί έχουν ειδοποιηθεί να μη σας δεχτούν. Ό,τι θέλετε να πληροφορηθείτε και βρίσκεται εντός των συμβατικών μας υποχρεώσεων να σας πληροφορήσουμε, θα το πράξουμε, αλλά μέχρις εκεί, και έως ότου, τυπικά από τη Βουλή καταργηθεί το Μνημόνιο και τα μέτρα που επιβάλλει, πράγμα που θα γίνει τις επόμενες μέρες. Επομένως, είναι ζήτημα αν έχετε δύο ή τρείς μέρες να ρωτήσετε και λάβετε ό,τι θεωρούμε ότι πρέπει να λάβετε ως πληροφορία ή διευκρίνιση, και ακολούθως, η εδώ επίσημη παρουσία σας τερματίζεται, και υπό την έννοια αυτή, αμφιβάλλω αν το έργο σας εδώ, έχει καν και κάποια απλώς τυπική σημασία. Πάντως, προς τούτο έχουν οριστεί αρμόδια στελέχη σε κάθε υπουργείο, του αυτού διοικητικού επιπέδου με σας, που θα σας δίνουν ό,τι θέλετε και ταυτόχρονα δικαιούστε να λαμβάνετε ως πληροφορία. Οι συναντήσεις με τον πρωθυπουργό σταματούν όπως τις ξέρατε ως τώρα. Αν θέλουν οι επικεφαλείς των οργανισμών που εκπροσωπείτε να ρωτήσουν κάτι η κάτι να υποδείξουν, αυτό θα το κάνουν απευθείας με τον πρωθυπουργό, και όχι μέσω άλλων στελεχών της ιεραρχίας τους. Άλλωστε αυτό θα τους το ξεκαθαρίσει και ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Επομένως, κύριοι, σας εύχομαι καλή διαμονή στη χώρα μας, καλή δουλειά, και χάρηκα ειλικρινά που σας γνώρισα και προσωπικά. Αλλά πριν αποχωρήσετε, παρακαλώ πολύ δυο λεπτά ακόμα…» Ο Βρασιώτης, σηκώθηκε και πήγε ξανά στο γραφείο του, από όπου πήρε ένα άλλο φάκελο, και έχοντας τον στα χέρια του, γύρισε στο γραφείο συσκέψεων. Αφού έκατσε, έβγαλε τρείς φωτογραφίες.
«Κι άλλες φωτογραφίες αναξιοπαθούντων συμπολιτών σας»; είπε φανερά ειρωνικά ο Τομ Σμιθ.
«Τούτη τη φορά όχι. Τούτες οι φωτογραφίες, φωτογραφίζουν άλλους αναξιοπαθούντες, άλλου επιπέδου. Είναι φωτογραφίες που αφορούν συνωμοτικές κινήσεις κάποιων, κινήσεις που σχεδόν παραπέμπουν ευθέως σε τακτικές συμμοριών», είπε ο Βρασιώτης, ενώ την ίδια στιγμή έδινε από μια φωτογραφία στο καθένα από τους τρείς εκπροσώπους. Οι εκπρόσωποι μόλις πήραν τις φωτογραφίες στα χέρια τους, κοιτάχτηκαν αμήχανοι μεταξύ τους και φανερά τρομαγμένοι. Τις κοίταζαν χωρίς να μιλούν.
«Αναγνωρίζετε τους κυρίους που φαίνεται να μπαίνουν στο σπίτι σας που έχετε νοικιασμένο εδώ και στο οποίο διαμένετε όταν έρχεστε στη χώρα μας»; ρώτησε ο Βρασιώτης απευθυνόμενος και στους τρείς. «Πρόκειται για ξεχωριστό πρόσωπο στη κάθε φωτογραφία», πρόσθεσε.
«Νομίζω πως κάτι θυμάμαι», είπε ο Σμιθ. «Νομίζω ότι είναι όλοι τους δικηγόροι της πρωτεύουσας, εκ των πλέον μάλιστα γνωστών απ’ ό,τι έχουμε πληροφορηθεί».
«Νομίζετε; Τέλος πάντων! Λοιπόν, σωστά έχετε πληροφορηθεί» είπε ο Βρασιώτης. «Όμως το ερώτημα δεν είναι αυτό. Το ερώτημα είναι γιατί σας επισκέφθηκαν».
«Είμαστε υποχρεωμένοι να απαντήσουμε σ’ αυτό»; ρώτησε σε έντονο ύφος ο Σμιθ. «Απαγορεύεται να έχουμε κάποιες κοινωνικές επαφές στη χώρα σας, ή μήπως για τη νέα κυβέρνηση κι αυτό εντάσσεται στη σφαίρα της συνωμοσίας»;
«Όχι, για το Θεό»! είπε ο Βρασιώτης. «Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να σας απαγορέψει να έχετε κοινωνικές επαφές με όποιον θέλετε. Αρκεί, να μην έχετε άλλου είδους επαφές, που είναι ασυμβίβαστες με την αποστολή σας εδώ και τη θεσμική σας ιδιότητα», συνέχισε ο Βρασιώτης τονίζοντας τη φράση «άλλου είδους» ενώ κοίταγε με νόημα τους τρεις συνομιλητές του.
«Μα τι είναι επιτέλους αυτά που λέτε κύριε Μπρσιώτης»! είπε σχεδόν φωνάζοντας ο Σμιθ. «Έλεος, πια φτάνει αυτή η κωμωδία»!
«Όπως θέλετε, αν και νομίζω ότι παρά τις κραυγές σας, κύριε Σμιθ, είσαστε αρκετά ευφυής ώστε να έχετε αντιληφθεί ότι τις φωτογραφίες αυτές δεν σας τις έδειξα στα πλαίσια ενός κοινωνικού κουτσομπολιού, ή έστω, μιας κακόγουστης πολιτικής μπλόφας» είπε ο Βρασιώτης. Και ανοίγοντας τον φάκελό του πάλι, έβγαλε ένα cd. «Ξέρετε τι περιέχεται μέσα σ’ αυτό»; είπε δείχνοντας το cd στους τρείς εκπροσώπους.
«Όχι βεβαίως», είπε ο Σμιθ.
«Περιέχει κύριε Σμιθ» είπε ο Βρασιώτης, «ηχογραφημένες συνομιλίες. Συνομιλίες ανάμεσα στους τρείς κυρίους που είδατε και σε τρεις ξένους… Συνομιλίες μέσα στο σπίτι σας, συνομιλίες που έχουν τη φωνή σας κύριοι, συνομιλίες που δείχνουν τους τρεις αξιότιμους μεγαλοδικηγόρους, να σας μεταφέρουν αίτημα διαφόρων μεγαλοεπιχειρηματιών, πολλοί από τους οποίους βρίσκονται ήδη στο μέγαρο αυτό και σε λίγο θα έχουν κι αυτοί κάποιες σχετικές συζητήσεις με αυτό που ονομάζεται «κρίση» στη χώρα μας.» Οι τρείς εκπρόσωποι κοιτάζονταν αμήχανοι μεταξύ τους, ενώ ο Σμιθ και ο Νιούμαν που άρχισαν να ιδρώνουν, έβγαλαν τα μαντήλια τους για να σκουπίσουν τον ιδρώτα τους. «Κύριοι» συνέχισε ατάραχα ο Βρασιώτης, «σ’ αυτές τις συνομιλίες, ακούγεστε να λέτε ότι θα περάσετε τα αιτήματά τους σε επικείμενα νομοσχέδια, και σε ερώτηση πόσο σίγουροι είστε, απαντάτε με χαρακτηρισμούς τόσο απαξιωτικούς για τα κυβερνητικά στελέχη εκείνης της εποχής, που καλό είναι να μην τους υπενθυμίσω.» Ο Βρασιώτης, σταμάτησε για λίγο, ήπιε μια γουλιά νερό, και συνέχισε : «Και τα ερωτήματα για μας είναι τούτα : πρώτον, αν τις επαφές αυτές τις κάνατε και περισσότερο αν υλοποιούσατε τις υποσχέσεις σας, ενεργώντας αυτοβούλως, και πράγματι, ό,τι υπόσχεστε σ’ αυτές τις συνομιλίες σας σε λίγο γίνονταν νόμοι αυτού του Κράτους, ή, δεύτερον, αν ήταν σε γνώση των ηγεσιών των οργανισμών σας. Όμως, δεν θα προχωρήσω άλλο επί του θέματος, ελπίζοντας να έχετε αντιληφθεί ότι είναι προς το συμφέρον σας, να απόσχετε όσο θα είστε εδώ από κάθε δήλωση και κυρίως από κάθε δήλωση εναντίον της κυβέρνησης. Λοιπόν, αυτά…» είπε ο Βρασιώτης και πήγε να σηκωθεί, όμως, έμεινε στη θέση του διότι ο Σμιθ του είπε σχεδόν με τρεμάμενη φωνή :
«Μα πώς; Δηλαδή θέλω να πω… Καλά οι φωτογραφίες, μα οι ηχογραφημένες συνομιλίες;… πώς;»
«Πώς;» είπε ο Βρασιώτης : «Μα αληθινά αγαπητέ μου, πιστεύετε ότι τέτοιες συνομιλίες μεταξύ ανθρώπων που πιστεύουν στους πιο σκληρούς νόμους, αυτούς της αγοράς, θα στηρίζονταν μόνο στο καλό σας λόγο, ιδίως όταν, όπως αφήνεται να εννοηθεί σ’ αυτές, οι εξυπηρετήσεις αυτές δεν έγιναν δα και ανιδιοτελώς, και δεν θα προσπαθούσαν να σας δέσουν κάπως; Α! κύριε Σμιθ, κύριοί μου, θα σας μαλώσω…» είπε ο Βρασιώτης γελώντας, και στο σημείο αυτό σηκώθηκε, ενώ σηκώθηκαν, μουδιασμένοι όσο και αμίλητοι οι τρείς εκπρόσωποι των δανειστών. Ο Βρασιώτης προχώρησε προς την πόρτα του γραφείου του, όπου και περίμενε τους τρείς επισκέπτες του, που μάλλον, ως φαίνεται, αδυνατούσαν να καταλάβουν τι ακριβώς συνέβαινε. Ο μεταφραστής, επίσης πλησίασε την πόρτα την οποία και άνοιξε. Οι τρείς εκπρόσωποι πλησιάσανε τον Βρασιώτη και αμίλητοι όσο και βλοσυροί, τον χαιρέτησαν με χειραψία και βγήκαν από το γραφείο ακολουθώντας τον μεταφραστή που τους οδήγησε στην έξοδο του πρωθυπουργικού μεγάρου, στον κήπο. Πριν όμως φτάσει στην πόρτα που οδηγεί από το εξωτερικό του μεγάρου στο κήπο, γύρισε και ρώτησε τον Σμιθ :
«Θα θέλατε να κάνετε δηλώσεις στο Τύπο ή μήπως όχι; Σας ρωτώ για να ξέρω από πού θα φύγετε χωρίς να σας ενοχλήσουν».
«Όχι, όχι δηλώσεις» είπε ο Σμιθ, χωρίς καν να γυρίσει να τον κοιτάξει.
Ο μεταφραστής έβγαλε κάτι σαν ασύρματο, και είπε «όχι δηλώσεις, όχι δηλώσεις».
Σε λίγο έφτασαν στην πόρτα που οδηγεί στο κήπο, όπου και περίμεναν τους εκπροσώπους τα αυτοκίνητά τους.
Έξω οι δημοσιογράφοι μόλις τους είδαν να κατεβαίνουν τα σκαλιά του μεγάρου, συνωθήθηκαν στην κεντρική εξωτερική πόρτα, από όπου περίμεναν να βγουν οι τρείς εκπρόσωποι. Όμως, αυτοί, μπήκαν στα αυτοκίνητά τους, και έφυγαν με ταχύτητα από μια άλλη πόρτα στην οποία δεν υπήρχαν δημοσιογράφοι.
Οι δημοσιογράφοι εν τω μεταξύ στημένοι μπρος στη κάμερες των καναλιών που εργάζονταν ο καθένας, μετέδιδαν :
«Οι εκπρόσωποι της Τρόϊκα έφυγαν χωρίς να κάνουν δηλώσεις. Ίσως αυτό να έγινε σε συνεννόηση με το πρωθυπουργικό γραφείο και ύστερα από παράκληση του τελευταίου, διότι πληροφορίες μας από μέσα από το πρωθυπουργικό μέγαρο αναφέρουν ότι οι τροϊκανοί τράβηξαν το αυτί του πρωθυπουργού που φαίνεται να προσγειώνεται ανώμαλα στη πραγματικότητα» μετέδιδε μια δημοσιογράφος.
«Έγκυρες πληροφορίες μας αναφέρουν ότι οι εκπρόσωποι της Τρόϊκα φέρεται να μη μίλησαν με τον ίδιο τον πρωθυπουργό μα με άλλον κυβερνητικό παράγοντα που αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να διασταυρώσουμε ποιος είναι. Ακούγεται πάντως και το όνομα του διευθυντή του πρωθυπουργικού γραφείου κυρίου Βασίλη Βρασιώτη, χωρίς εν τούτοις να είναι γνωστό τι ακριβώς ειπώθηκε στη συνάντηση αυτή» μετέδιδε ένας άλλος.
«Κατά πληροφορίες μας οι εκπρόσωποι της Τρόϊκα φέρεται ότι συμμετείχαν σε κοινή σύσκεψη με τον πρωθυπουργό και τους μεγαλοεπιχειρηματίες που πριν κάμποση ώρα πέρασαν αυτή εδώ τη πόρτα. Ακούγεται ότι υπήρξε κοινή απόφαση ώστε ο επιχειρηματικός κόσμος να εντείνει τις επενδυτικές του πρωτοβουλίες, και ότι τόσο η Τρόϊκα όσο και οι επιχειρηματίες σημείωσαν ότι αυτό απαιτεί ακόμα πιο ανταγωνιστικές συνθήκες λειτουργίας της οικονομίας μας σε σχέση με άλλες οικονομίες εδώ στη γειτονιά μας, που διαθέτουν ακόμα χαμηλότερα επίπεδα κρατικών δαπανών, μισθών και ακόμα πιο ευέλικτα κοινωνικά συστήματα, όπως στο τομέα των απολύσεων, κ.λπ. Ο πρωθυπουργός, φαίνεται να συναίνεσε στα αναγκαία διορθωτικά μέτρα. Μετά το τέλος της κοινής αυτής συνεδρίασης, οι εκπρόσωποι των δανειστών μόλις αποχώρησαν, ενώ οι επιχειρηματίες παρέμειναν για να συζητήσουν με τον πρωθυπουργό και κάποιες άλλες λεπτομέρειες των επενδυτικών τους σχεδίων», μετέδιδε ένας άλλος.
«Κατά πληροφορίες μας τα όσα λέγονται για κοινή σύσκεψη Τρόϊκας, επιχειρηματιών και πρωθυπουργού δεν ευσταθούν», μετέδιδε μια άλλη ρεπόρτερ, που συνέχισε : «Οι Τοϊκανοί μάλλον συναντήθηκαν με τον κύριο Βρασιώτη, και οι επιχειρηματίες θα συναντηθούν κι αυτοί με κάποιον, μόνο που δεν είναι ξεκάθαρο αν αυτός ο κάποιος θα είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός ή κάποιος συνεργάτης του. Επίσης πολλά ερωτηματικά έχουν δημιουργηθεί από το γεγονός ότι κλήθηκαν μεν μεγάλα ονόματα του επιχειρηματικού κόσμου, όμως, δεν κλήθηκαν άλλα ονόματα, εξίσου μεγάλα ή και μεγαλύτερα. Δεν γνωρίζουμε το κριτήριο της πρόσκλησης αλλά ούτε και το σκοπό της πρόσκλησης. Συνεπώς, θα περιμένουμε να πληροφορηθούμε τι έγινε όταν οι επιχειρηματίες βγουν από το πρωθυπουργικό μέγαρο, ελπίζοντας ότι αυτοί θα είναι πιο ομιλητικοί από τους τροϊκανούς, αν κι αυτό δεν είναι σίγουρο».
Όμως κάποια στιγμή, όλοι οι δημοσιογράφοι που ήταν στημένοι μπροστά στις κάμερες των καναλιών που δούλευαν, ξαφνικά, άλλοι άρχισαν να διαβάζουν κάποιο μήνυμα στο κινητό τους και άλλοι με την ενδοεπικοινωνία που είχαν με το κοντρόλ τους, κάτι πληροφορούνταν, και σχεδόν την ίδια στιγμή, άρχισαν να μεταδίδουν όλοι την εξής πληροφορία.
«Αυτή τη στιγμή, μας στάλθηκε δελτίο τύπου από το πρωθυπουργικό μέγαρο, το οποίο αναφέρει τα εξής : «Ο πρωθυπουργός είχε πριν από λίγο τηλεφωνική επικοινωνία με τη γενική διευθύντρια του Διεθνούς Ταμείου, τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, την γερμανίδα καγκελάριο και τον Γάλλο Πρόεδρο. Η επικοινωνία έγινε με πρωτοβουλία των ξένων ηγετών και του Διεθνούς Ταμείου. Ο πρωθυπουργός, τόνισε στους συνομιλητές του, πως εντός του αμέσως χρονικού διαστήματος θα ενημερωθούν επίσημα για τις θέσεις της νέας κυβέρνησης σχετικά με το θέμα της ξένης βοήθειας, ενώ επί του παρόντος δεν είναι σε θέση να τους παράσχει καμία περαιτέρω πληροφορία εν όψει του γεγονότος ότι σημαντικές πρωτοβουλίες που έχει σχεδιάσει και αναλάβει αναφορικά με το ζήτημα αυτό, βρίσκονται ήδη στο στάδιο της υλοποίησής τους, θεωρεί δε αυτές τις πρωτοβουλίες, ως καθαρά εσωτερική υπόθεση της χώρας». Για ό,τι νεότερο θα σας ενημερώσουμε.» Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις