Δικαστικοί λειτουργοί και σώματα ασφαλείας

Σύμφωνα με την απόφαση του συμβουλίου της Επικρατείας, από τις επιταγές των άρθρων 23, 29 και 45 του Συντάγματος απορρέει η αρχή της ιδιαίτερης μισθολογικής μεταχείρισης των ένστολων. Βρήκα τα σχετικά άρθρα και τα παραθέτω δι’ υμάς παρακάτω:
===============================================================================
Άρθρο 23 Συνδικαλιστική ελευθερία
1. Το Κράτος λαμβάνει τα προσήκοντα μέτρα για τη διασφάλιση της συνδικαλιστικής ελευθερίας και την ανεμπόδιστη άσκηση των συναφών μ’ αυτή δικαιωμάτων εναντίον κάθε προσβολής τους, μέσα στα όρια του νόμου.
2. Η απεργία αποτελεί δικαίωμα και ασκείται από τις νόμιμα συστημένες συνδικαλιστικές οργανώσεις για τη διαφύλαξη και προαγωγή των οικονομικών και εργασιακών γενικά συμφερόντων των εργαζομένων.Απαγορεύεται η απεργία με οποιαδήποτε μορφή στους δικαστικούς λειτουργούς και
σ’ αυτούς που υπηρετούν στα σώματα ασφαλείας.Το δικαίωμα των υπαλλήλων της τοπικής αυτοδιοίκησης και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, καθώς και του προσωπικού των κάθε μορφής επιχειρήσεων δημόσιου χαρακτήρα ή κοινής ωφέλειας, που η λειτουργία τους έχει ζωτική σημασία για την εξυπηρέτηση βασικών αναγκών του κοινωνικού συνόλου, υπόκειται στους συγκεκριμένους περιορισμούς του νόμου που το ρυθμίζει. Οι περιορισμοί αυτοί δεν μπορούν να φθάνουν έως την κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας ή την παρεμπόδιση της νόμιμης άσκησής του.
Άρθρο 29 Πολιτικά κόμματα
1. Έλληνες πολίτες που έχουν το εκλογικό δικαίωμα μπορούν ελεύθερα να ιδρύουν και να συμμετέχουν σε πολιτικά κόμματα, που η οργάνωση και η δράση τους οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Πολίτες που δεν απέκτησαν ακόμη το δικαίωμα να εκλέγουν μπορούν να συμμετέχουν στα τμήματα νέων των κομμάτων.
** 2. Τα κόμματα έχουν δικαίωμα στην οικονομική τους ενίσχυση από το Κράτος για τις εκλογικές και λειτουργικές τους δαπάνες, όπως νόμος ορίζει.
Νόμος ορίζει τις εγγυήσεις διαφάνειας ως προς τις εκλογικές δαπάνες και γενικά την οικονομική διαχείριση των κομμάτων, των βουλευτών, των υποψήφιων βουλευτών και των υποψηφίων στην τοπική αυτοδιοίκηση όλων των βαθμών.
Με νόμο επιβάλλεται ανώτατο όριο εκλογικών δαπανών, μπορεί να απαγορεύονται ορισμένες μορφές προεκλογικής προβολής και καθορίζονται οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες η παράβαση των σχετικών διατάξεων συνιστά λόγο έκπτωσης από το βουλευτικό αξίωμα με πρωτοβουλία του ειδικού οργάνου του επόμενου εδαφίου.
Ο έλεγχος των εκλογικών δαπανών των κομμάτων και των υποψήφιων βουλευτών διενεργείται από ειδικό όργανο που συγκροτείται και με τη συμμετοχή ανώτατων δικαστικών λειτουργών, όπως νόμος ορίζει.
Με νόμο μπορούν να επεκταθούν οι ρυθμίσεις αυτές και στους υποψηφίους για άλλες αιρετές θέσεις.
** 3. Απαγορεύονται απολύτως οι οποιασδήποτε μορφής εκδηλώσεις υπέρ ή κατά πολιτικού κόμματος στους δικαστικούς λειτουργούς και σε όσους υπηρετούν στις ένοπλες δυνάμεις και στα σώματα ασφαλείας.
Απαγορεύονται απολύτως οι οποιασδήποτε μορφής εκδηλώσεις υπέρ ή κατά πολιτικού κόμματος, κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, στους υπαλλήλους του Δημοσίου, οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου ή δημόσιων επιχειρήσεων ή επιχειρήσεων οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης ή επιχειρήσεων η διοίκηση των οποίων ορίζεται άμεσα ή έμμεσα από το Δημόσιο με διοικητική πράξη ή ως μέτοχο.
Άρθρο 45 [Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων]
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Χώρας, που τη διοίκησή τους ασκεί η Κυβέρνηση, όπως νόμος ορίζει. Απονέμει επίσης τους βαθμούς σε όσους υπηρετούν σ’ αυτές, όπως νόμος ορίζει.
===============================================================================
Συνοπτικά από τα παραπάνω φαίνεται ότι οι λόγοι για τους οποίους δικαιώθηκαν οι ένστολοι είναι οι εξής:
Άρθρο 23: Απαγορεύεται η απεργία με οποιαδήποτε μορφή στους δικαστικούς λειτουργούς και σ’ αυτούς που υπηρετούν στα σώματα ασφαλείας.
Άρθρο 29: Απαγορεύονται απολύτως οι οποιασδήποτε μορφής εκδηλώσεις υπέρ ή κατά πολιτικού κόμματος στους δικαστικούς λειτουργούς και σε όσους υπηρετούν στις ένοπλες δυνάμεις και στα σώματα ασφαλείας.
Τη σχετικότητα του άρθρου 45 δεν τη βλέπω πουθενά, αλλά έτσι κι αλλιώς δεν είμαι νομικός. Σε τελική ανάλυση φαίνεται ότι οι ένστολοι δικαιώθηκαν επειδή δεν μπορούν να απεργήσουν και δεν μπορούν να λάβουν ενεργό μέρος στην κομματική ζωή του τόπου. Όχι πολιτική, κομματική. Εκ των δύο πιστεύω ότι βαραίνει περισσότερο η στέρηση του δικαιώματος της απεργίας, καθότι δεν έχω δει να ισχύει
στην πράξη η απαγόρευση του δικαιώματος συμμετοχής στην κομματική ζωή του τόπου.
Με τη λογική αυτή όμως, υπάρχουν κι άλλοι κρατικοί υπάλληλοι που δεν έχουν πραγματικά το δικαίωμα της απεργίας. Θα πάρω τους γιατρούς, τους νοσηλευτές και το προσωπικό του ΕΚΑΒ, μιας και μου είναι το πλέον προφανές παράδειγμα. Το Σύνταγμα τους επιτρέπει μεν την απεργία, υπό τον όρο ότι συνεχίζεται κανονικά η παροχή της όποιας υπηρεσίας παρέχουν (αυτό που λένε “προσωπικό ασφαλείας”). Και φυσικά είναι λογικό αυτό, πώς άλλωστε θα μπορούσε να γίνει κι αλλιώς. Όμως η συνεχής παροχή υπηρεσίας σε συνδιασμό με την τραγική έλλειψη προσωπικού πρακτικά τους αποστερεί το δικαίωμα της απεργίας. Για παράδειγμα, απεργία σε κλινική νοσοκομείου (ήμουν “πελάτης” τότε) σήμαινε ότι μπορούσε να απεργήσει μία (1) νοσηλεύτρια στην κλινική που “επισκεπτόμουν” και καμία στην διπλανή. Κατά τα άλλα έχουν το δικαίωμα της απεργίας, άρα και μπορούν να υποστούν τις όποιες μισθολογικές μειώσεις χωρίς πρόβλημα.
Υποθέτω ότι το ίδιο περίπου θα συμβαίνει με το προσωπικό της πολιτικής προστασίας, υγειονομικών ελέγχων, παροχής επικοινωνιών, παροχής ισχύος, και διάφορους άλλους που δεν μου περνάνε από το μυαλό.
Από το σύνολο των εργαζομένων που υφίστανται μειώσεις το ΣτΕ ξεχώρισε μόνο τους ένστολους και κατ’ επέκταση, όπως φαίνεται από τα άρθρα 23 και 29, τους εαυτούς τους. Να μου επιτρέψεται να αμφιβάλω για τον άδολο και αντικειμενικό χαρακτήρα της απόφασης. Κυρίως επειδή σε αυτά τα δύο άρθρα τα σώματα ασφαλείας και οι δικαστικοί αναφέρονται μέσα στην ίδια πρόταση.

Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις