Οι κλειστές πόρτες θα έχουν επικίνδυνα
αποτελέσματα για την Ευρωπαϊκή Ένωση
Σε ένα καταχωρημένο (πληρωμένο) άρθρο των Financial Times, γίνεται έκκληση προς την Ευρωπαϊκή Ένωση να μην κλείσει την “πόρτα” στην Τουρκία, αλλά ταυτόχρονα εκτοξεύονται έμμεσα “απειλές” για την δυνατότητα της Τουρκίας έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης…
Ο συντάκτης του άρθρου, προσπαθεί ευγενικά να παροτρύνει την Ευρωπαϊκή Ένωση να αποδεχθεί την Τουρκία “ως έχει”, χωρίς να της επιβάλλει κανόνες ή να την αποδεχθεί ως χώρα που δεν δέχεται να της επιβάλλουν κανόνες! Το άρθρο είναι εριστικό προς τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις ηγεσίες τους, ιδιαίτερα στο σημείο εκείνο που αναφέρει πως η Τουρκία είναι σε θέση να καθορίσει το δικό της μέλλον (χωρίς να προσδιορίζει το πως…) και ας μην είναι αυτό αρεστό στην Ευρώπη!
Στα Τουρκικά ΜΜΕ “διέρρευσε” το συγκεκριμένο άρθρο (σε μία προσπάθεια τόνωσης του ηθικού στο εσωτερικό της Τουρκίας), όπου καταγράφεται η αδύναμη ενωμένη Ευρώπη μπροστά σε μία “υπερδύναμη” Τουρκία που είναι σε θέση να επιβάλλει τους δικούς της κανόνες, αδιαφορώντας ακόμη και για τα σύνορα που χαράσσει η Ευρώπη…!
“Τα σύνορα της Ευρώπης πρέπει να συμπεριλαμβάνουν και την Τουρκία”, ήταν η απάντηση της αγγλικής Financial Times στον Γάλλο πρόεδρο Σαρκοζί που αντιτίθεται στην ένταξη της Τουρκίας.
Σε άρθρο της σχετικής αγγλικής εφημερίδας ασκήθηκε κριτική στην άποψη του Σαρκοζί που δηλώνει κατά της ένταξης της Τουρκίας, υποστηρίζοντας πως η διεύρυνση πρέπει να έχει όρια.
“Αν η Ευρωπαϊκή Ένωση κλείσει τις πόρτες της για την Τουρκία, όπως προτείνει ο Σαρκοζί, τα αποτελέσματα αυτού θα είναι πολύ πιο επικίνδυνα από ό,τι είναι σήμερα που οι πόρτες είναι μισάνοιχτες”, σημειώθηκε στο σχόλιο που υπογραμμίζονταν ότι η ένταξη της Τουρκίας θα επιφέρει βαθιές αλλαγές και στην ΕΕ . Στο σχόλιο που τονίζεται ότι η Τουρκία είναι μια σημαντική περιφερειακή δύναμη από οικονομική και στρατιωτική άποψη σημειώθηκαν: “Η ΕΕ μπορεί να χαράξει τα σύνορα που θέλει πάνω στον χάρτη, αλλά δεν πρέπει να ξεχαστεί και το ότι η Τουρκία είναι σε θέση να καθορίσει το δικό της μέλλον και αυτό μπορεί να μην αρέσει και πολύ στην Κοινότητα”.
Το τελευταίο σημείο του άρθρου, είναι ιδιαίτερα κρίσιμο λόγω της “απειλής” περί συνόρων που εκτοξεύεται, από τον συντάκτη του κειμένου. Αλλαγή συνόρων εις βάρος των συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή εις βάρος χώρας-μέλους της; Η ασάφεια που υπάρχει στο συγκεκριμένο σημείο του κειμένου, επιδέχεται αρκετές εκδοχές. Δεν είναι δυνατόν όμως να παρακαμφθεί η πλησιέστερη, προς την πραγματικότητα, ερμηνεία, δηλαδή της “απειλής” (με στρατιωτικά μέσα) προς την Ευρώπη ή προς κάποιο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σε αυτή την περίπτωση, δύο μόνο χώρες της Ένωσης γειτονεύουν με την Τουρκία και μόνο αυτές μπορούν να εκληφθούν ως “στόχοι” της “απειλής”. Ελλάδα και Βουλγαρία, έχουν ήδη αρκετά προβλήματα λόγω της παρεμβατικότητας της Τουρκίας (διαμέσω των μουσουλμανικών πληθυσμών που κατοικούν σε αυτές, τους οποίους πληθυσμούς η Τουρκία οικειοποιείται ως “Τουρκικούς”).
Πώς σκοπεύει να αντιδράσει η Ευρωπαϊκή Ένωση απέναντι σε αυτή την θρασύτατη πρόκληση, την οποία “διέρρευσε” η ηγεσία της Άγκυρας στους Financial Times; Ποιά θέση και ποιές συστάσεις πρόκειται να γίνουν, εάν ποτέ γίνουν, προς τον κύριο Ερντογάν, ο οποίος όντας αναβαθμισμένος από τον “πλανητάρχη” Ομπάμα, απειλεί τις ισορροπίες που αυτή τη στιγμή υπάρχουν στην Ευρώπη; Υπάρχει διάθεση από τους ισχυρούς της Ένωσης να βάλουν στην θέση της την Τουρκική πολιτική που όχι μόνο αμφισβητεί ευθέως την δυναμική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά ταυτόχρονα απειλεί και με “αλλαγή συνόρων” στην οποία η Ευρώπη διαφωνεί;
Από την πλευρά της Ελλάδας και του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών δεν περιμένουμε καμία τοποθέτηση, εκτός από μία απάντηση: “Δεν ασχολούμαστε με πληρωμένα δημοσιεύματα ιδιωτών”. Εξάλλου, η πολιτική της κυρίας Μπακογιάννη έχει ξεκαθαριστεί σε ευκολότερα και ασημαντότερα ζητήματα, η οποία πάντα φροντίζει να κρατάει αποστάσεις από τους “κινδύνους” ή από θέματα τα οποία είναι μεσαίας ή υψηλής κλίμακας πολιτικής επικινδυνότητας.
Σε αναμονή των εξελίξεων, λοιπόν ή σε αναμονή της αλλαγής των Ευρωπαϊκών συνόρων…;