Όντως, εαν δεν υπήρχε το νερό του Καματερού, η σημερινή αποκάλυψη των Νεων οτι οι προτάσεις για την αναθεώρηση του Συνταγματος στηρίζονται στους στιβαρους ώμους Τραγάκη, θα έπαιρνε το χρυσό μετάλλιο. Δεν πειράζει όμως,ο έγκριτος αρθρογράφος μένει “ασημακης” γεγονός μαλιστα που δεν τον χαλάει καθόλου, αφού εχει μια έφεση στα “ασημακια”. Μην παει ο νους σας στο πονηρό, δεν εννοούμε τα “αργύρια”, άλλωστε αυτα έχουν καταργηθεί εδω και αιώνες. Ασημακια πλεον, μονο στις γνωστές ελβετικες τραπεζες και προς θεού, δεν τα πηγαινοφερνουν δημοσιογραφοι – ασημακηδες.
Άντε στην τελική οι δημοσιογραφοι λόγω επαγγέλματος να γνωρίζουν κανέναν βαλιτσάκι – ασημακι απο καραμπόλα.
Γι’ αυτο και δικαιούνται να λένε για “αντιμνημονιακούς αρχηγούς με λογαριασμούς στην Ελβετία”, εαν έχουν τέτοιες υψηλές γνωριμίες.
Στο θεμα μας όμως, η καραμανλοφαγία του συγκροτήματος που ενίοτε εξελίσσεται σε παυλοπουλοφοβία, έριξε το κολοσσιαίο βαρος της αναθεώρησης του Συνταγματος στους ώμους του γίγα της πολιτικής, Τραγάκη. Ειναι οπωσδήποτε σκληρό για εναν πολιτικό να αναγκάζεται να διαβάζει περίπλοκες έννοιες, για τις οποίες δεν φέρει καμμιά ευθύνη.
Θα μπορούσε ο έγκριτος δημοσιογραφος να ανασύρει αλλον εναν Τιτάνα της πολιτικής, τον αξέχαστο Δαϊλάκη, τέως πρωταγωνιστή στις σελίδες του συγκροτήματος, όταν τον απογειωναν ωστε να γινει ο νεος Τατουλης. Οι αποστάτες άλλωστε στο συγκρότημα είχαν την τιμητική τους, για κάθε χρήση. Μια σχέση στοργής που κρατά 40 ολόκληρα χρονια!
Θα μπορούσε λοιπον το άρθρο να εχει τίτλο “Η μούσα του Σταύρου Δαϊλακη που τον ενέπνευσε να συντάξει την τέλεια συνταγματική αναθεώρηση”. Θα είχε μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα, αφού το μπούστο της Στέλλας ειναι απείρως πιο πιασάρικο απο το μουστάκι του ευπατριδη της Β´ Πειραιά. Και το ίδιο σχετικό με την συνταγματική παραίσθηση του αρθρογράφου.