ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΑΠΟΣΑΦΗΝΗΘΗ Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ
Γράφει ὁ Γιῶργος Νικολακάκος
Γιά νά λειτουργήση σωστά ἡ δημοκρατία εῖναι άναγκαῖο νά ὑπάρχουν σαφεῖς ἰδεολογικές θέσεις στόν πολιτικόν χῶρο ὧστε ὁ πολίτης νά μπορεῖ νά κάνη τήν ἐπιλογή του ἀνάμεσα στίς διάφορες πολιτικές προτάσεις. Στήν Ἐλλάδα ὄμως δέν ὑπάρχουν σαφεῖς ίδεολογικοί διαχωρισμοί. Εῖναι δύσκολο νά τοποθετήση κανεῖς τίς διάφορες πολιτικές παρατάξεις πού έκφράζουν τόν ἐλληνικον λαό διότι δέν ὑπάρχουν σαφεῖς ἰδεολογικές διαφορές.
Η ιδεολογική ἰσοπέδωσις άποτελεῖ έκφρασι τῆς γενικὠτερης κρίσεως ἀξιῶν πού ταλαιπωρεῖ τήν κοινωνία μας, τῆς ὀποῖας ἡ οικονομική δέν ἀποτελεῖ παρά μέρος. Γιά νά ἀντιμετωπισθῆ ἡ κρίσις, λοιπόν, πρέπει να ξεκαθαρίση ἡ πλειοψηφία τῶν πολιτῶν, μέσῳ καί τῶν κομμάτων πού τήν εκφράζουν, τίς ίδέες της. Αλλιῶς, ἀργά ἥ γρήγορα, θά πνιγοῦμε ὄλοι μαζί στόν ἄχρωμο χυλό τοῦ βαθιά ἀήθους, ὀπορτουνιστικοῦ λαϊκισμοῦ, πού ἀποτελεῖ τήν μόνη πραγματική ίδεολογία τῶν περισσότερων πολιτικῶν μας.
Πιστεύω ὄτι ἡ πιο έπείγουσα ἀνάγκη στό ξεκαθάρισμα τοῦ ίδεολογικοῦ τοπίου εἶναι ο αυτοπροσδιορισμός τοῦ πολιτικοῦ χώρου πού αποκαλεῖται συμβατικά «Δεξιά». Κι αὐτό γιατί, ὄσον καί άν φαίνεται παράξενο, η Δεξιά άποτελεῖ τό σημεῖο ἀναφορᾶς ὄλου τοῦ πολιτικοῦ φάσματος: τα κόμματα που βρίσκονται αριστερά της ορίζουν τήν φυσιογνωμία τους ὧς ἀπόστασι άπό αὐτήν, ἐνῶ ὄσα εἶναι ἀπό τήν ἄλλη διεκδικοῦν τήν πελατεῖα της, ἐμφανιζόμενα ὡς «πραγματική Δεξιά». Τήν ἀνάγκη ἀποτελεσματικοῦ αὐτοπροσδιορισμοῦ τῆς ἑλληνικῆς Δεξιᾶς τήν καθιστᾶ περισσότερο ἐπείγουσα η βαθιά ἰδεολογική σύγχυσις στήν όποία βρίσκεται, έδώ και δεκαετίες. Καί αὐτό εἶναι ἀναγκαῖο ὄχι μόνον γιά νά ἐπιβιώση ἡ Νέα Δημοκρατία ἀλλά καί νά βρεῖ ἰδεολογική στέγη ὁ δεξιὀς πολίτης. Αὐτήν τήν στιγμή ὑπάρχει μεγαλος κατακερματισμός τοῦ πολιτικοῦ χώρου καί τά ἰδεολογικά ὄρια εῖναι ἀσαφή καί θολά. Ὑπάρχει μιά ιδεολογική ἰσοπεδωσις,.
Ενας ὀρισμός τῆς ἱδεολογίας εῖναι ὄτι αὐτή εἶναι ἕνα σύνολον ίδεῶν μέ τό ὀποῖον οἱ ἄνθρωποι ἐκθέτουν, ἐξηγοῦν καί δικαιολογοῦν τούς στόχους καί τά μέσα τῆς ὀργανωμέης κοινωνίκῆς δράσεως των, ἀνεξαρτήτως τό ἐάν αὐτοί ἀποσκοποῦν νά διατηρήσουν, νά τροποποιήσουν, νά καταλύσουν ἥ νά ἀνοικοδομήσουν μιά δεδομένη κοινωνική τάξη πραγμάτων. Συνεπῶς ἡ ἰδεολογία εἶναι ἕνα σύστημα σκέψεως προσανατολισμένο στήν δράση.Συνεπῶς, σύμφωνα μέ αὐτόν τόν ὀρισμό, τά πολιτικά κόμματα μετά τόν έμφύλιο ἐμφοροῦντο ἀπό μιά ἰδεολογία πού λειτουργοῦσε σάν πυξίδα προσανατολισμοῦ καί σάν κινητήριος δύναμις πολιτικῆς δράσεως καί μέ σαφεῖς ἀξιακούς διαχωρισμούς.
Η μεταπολεμική Ελλάδα εἶναι ἡ ἐποχή ὄπου τρείς ίσχυρές παρατάξεις (η Δεξιά, το Κέντρο καί ἡ Αριστερά) κυριαρχοῦσαν στό πολιτικό σκηνικό. Οἱ ίδέες τους ἦσαν προπύργια ριζικῶν ἀλλαγῶν σέ μία κοινωνία, που μόλις εἶχε ἐξέλθει ἀπό ἕναν αιματηρόν πόλεμο καί ἕναν εμφύλιο σπαραγμό, ὄπως ἡ Ελλάδα. Μετά τόν Εμφύλιο ἄκουγε γιά Δεξιά καί μπροστά του πρόβαλε ἕνας ὀλόκληρος συντηρητικός κόσμος, ποῦ σφυρηλατοῦσε ὑψηλές ίδέες, ὄπως γιά παράδειγμα Θρησκεία, Πατρίδα, Οικογένεια! Ιδέες οι οποίες κάθε άλλο, παρά ἔβλαψαν τούς Έλληνες, αφού ἦσαν ίκανές νά ἀναχαιτίσουν τόν ὄποιον ἐπίβουλο τοῦ Έθνους μας. Περνοῦσε, γιά παράδειγμα, ξένος μέσα στά σύνορα καί δέν ἔφευγε ἀπό τίς Αρχές Ασφαλείας ἀν δέν γινόταν ἐξονυχιστικός ἔλεγχος γιά τό ποιόν ρόλο διαδραματίζει καί ὄχι γιά σύνορα –ξέφραγο αμπέλι, ποῦ εἴδαμε τά τελευταία 20 χρόνια, ἀρχῆς γινομένης από τήν Αλβανία καί στήν συνέχεια καί ἀπό τα τέσσερα σημεία τοῦ ορίζοντα! Σήμερα περισσότερο ποτέ ἄλλοτε ἔχομε ἀνάγκη ἀπό μιά ίσχυρή πολιτική κουλτούρα μέ γνώμονα τις αξίες. Θά λειτούργουσε σάν ἀνάχωμα στά διάφορα σκάνδαλα και κρίσεις που έχουν πλήξει τήν κοινωνία καί τούς πολιτικούς θεσμούς άλλά καί ὧς ἐργαλεῖο ἐλαχιστοποίησης του κινδύνου να πέσουν θύματα σε μελλοντικά σκάνδαλα και κρίσεις. Οι ισχυρές αξίες θα βοηθήσουν στήν άνθεκτικότητα τῶν θεσμῶν. Σήμερα τίποτα δέν ἀξιολογεῖται καί νά αποτιμᾶται μέ βάση κάποιες πολιτικές ἀξίες καί ἔτσι ἔχομε καταλήξει νά ἔχωμε ἕναν κρατικόν μηχανισμό με νωθρούς καί διεφθαρμένους ὑπαλλήλους καί μιά κοινωνία μέ τήν συνεχή μίμησιν ξένων προτύπων ζωῆς, καί πάνω απ’ όλα ἕνα άνήθικο καί ἀνίκανο πολίτευμα καί κόμματα ποῦ ἀποκοιμίζουν καί διαφθείρουν τόν λαό. Ὅλα αὐτά τόν κάνουν νά πιστεύη ὄτι μέ αύτούς τούς άνθρώπους καί αὐτές τίς ίδέες δέν εἶναι δυνατόν να ὑπάρξη βελτίωσις τῆς καταστάσεως. Πιό συγκεκριμένα πρέπει νά δημιουργηθοῦν ίδεολογικά κινήματα ἀπό πνευματικούς άνθρώπους ποῦ θα δημιουργήσουν τόν Εθνικό ίδεολογικόν Κόσμο ποῦ θα βασίζεται στήν Φύσιν τῆς Ελληνικής Φυλῆς.
Ο Σαμαρᾶς, πού ἔγινε ὁ τελευταῖος ἠγέτης τῆς Δεξιᾶς, ἀλλά καί τά πρωτοκλασατα μέλη τοῦ κομματος της Νεας Δημοκρατίας δέν δίνουν στους Ελληνες μιά πειστική ίδεολογική ἐναλλακτική θέσι στά ξοφλημένα μεταδικτατορικά ίδεολογήματα τῆς Αριστερᾶς Ἡ ἀνικανότητα τους να δώσουν στήν Δεξιά ἕνα φιλελευθερο καί δημοκρατικο ιδεολογικό στίγμα πέραν τοῦ φιλοευρωπαϊκοῦ προσανατολισμού, ὑπῆρξε τεράστιο πλῆγμα γιά τήν δεξιά. Η ιδεολογική γύμνια φάνηκε ξεκάθαρα ήδη το 2012, όταν ὀ Σύριζα, ἀπορρόφησε μεγάλο μέρος τῶν ψηφοφόρων της πού εἶχαν στηρίξει μεταδικτατορικά τήν Νεα Δημοκρατία. Τό κόμμα ποῦ ἐκπροσωπεῖ τήν «δεξιά» ἥ τήν συντηρητική παράταξι θά πρέπη να δηλώση εὐθαρσῶς ὄτι καταφάσκει στίς άξίες τοῦ συντηρητισμοῦ καί νά εκπονῆ προγράμματα ποῦ θά συμβιβάζονται μέ τήν συντηρητική σκέψη καί νά μήν φοβάται ὄτι μπορεῖ νά χαρακτηριστῆ ἀναχρονιστικό καί μή προοδευτικό ὧστε νά μην ἀκολουθῆ μιά πολιτική ποῦ δέν έντάσσεται σέ κάποιο ἰδεολογικό πλαίσιο καί να μην μπορῆ να ἐκπονήση ἕνα λογικά συγκροτημένο πρόγραμμα πολιτικῆς δράσεως.
Μιά ἀκτινογραφία τῆς Αριστερᾶς σήμερα δείχνει μέ τόν πιό γλαφυρόν τρόπο, ὄτι στόν χῶρον της ὑπάρχει μιά κραυγαλέα ἔλλειψις προσανατολισμοῦ, κατακερματισμός καί σύγχυσις ἰδεῶν, ἔλλειψις ἀρχῶν καίμ ἤθους καί άνικανότης συλλήψεως τῶν συγχρόνων προβλημάτων καί τοῦ τρόπου ὑπερβάσεως αὐτῶν. Δέν μποροῦν να ἐντάξουν τά κοινωνικά καί πολιτικά φαινόμενα σέ κάποιο πλαίσιο ποῦ θά τούς ἐπιτρέπη νά τά ἐρμηνεὐουν μέ ἕναν τρόπο πού θά δίνη νόημα στήν δράσιν τους. Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις
