ΕΥΡΩ & ΔΡΑΧΜΗ

Συνέχεια του ΟΙΚΟΣ – ΝΟΜΗ – ΛΟΓΟΣ
http://olympia.gr/2015/03/29/%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%83-%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B7-%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%83/

Εδώ και καιρό απασχολεί την επικράτεια η παραμονή στό ευρώ ή η επιστροφή στην δραχμή και τίνι τρόπω αυτό δύναται να προκύψη. Διάφοροι ” οικονομολόγοι ” έχουν την τάδε ή δείνα φαεινή.

Ουδείς διερωτάται τι είδους ευρώ και τι είδους δραχμή;
Ποίος αποφασίζει ποσότητα, κυκλοφορία, εκτύπωση, ηλεκτρονική παραγωγή;
Ως τι θα παράγεται το χρήμα; Ως ανταλλακτική αξία ή χρέος;
Από ποίον εις ποίον;
Τι θα εξυπηρετεί;
Ποίον θα εξυπηρετεί;
Ποία η ισοτιμία;
Ποίος την καθορίζει;

Αυτό που κυρίως θα έπρεπε να σκέφτονται οι λαοί είναι. Το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι σύστημα διακονίας, αλληλεγγύης και ελευθερίας ή σύστημα εξουσίας, υποδουλώσεως και διαβολής; Ποίος το δημιούργησε, με τι στόχο, με ποίες διαδικασίες, πως, ποίοι και γιατί το χρησιμοποιούν και τι επιδιώκουν; Τι είδους ανταλλακτική αξία εισάγουν; Πως καθορίζεται;

Τι πρέπει ο καθείς μας να κάνει γιά να λάβει ρευστό ή να πιστωθεί ο τραπεζικός του λογαριασμός;
Πόσο αυτό καθορίζει την ζωή του;
Ποίοι δίδουν χρόνο και κόπο γιά χρήμα;
Ποίοι το κλέβουν και πώς;
Ποίοι παράγουν γιά χρήμα;
Ποίοι το παράγουν ανεξέλεγκτα και ελέγχουν τους υπολοίπους;
Ποίοι ελέγχουν το τραπεζικό σύστημα;
Πώς η ανταλλακτική αξία γίνεται προϊόν;
Ποία η αξία της ανταλλακτικής αξίας;
Πως στην συναλλαγή ( συνάλλαγμα ) κάποιοι αισχροκερδούν;
Ποίος ο ρόλος των χρηματιστηρίων ( αξιών ) ανά τον κόσμο;
Ποίοι τα κατευθύνουν;
Ποίος ο ρόλος των εταιρειών αξιολόγησης;
Ποίοι τις κατευθύνουν;

Πόσο αποχαυνωμένοι και απασχολημένοι είμαστε γιά να μην αναρωτιόμαστε ή ευκόλως να αποδεχόμεθα την κατάσταση και την μοίρα που εμείς δημιουργήσαμε;

Γιά να κατανοήσουμε την κατάσταση ας δούμε πως θα έπρεπε να είναι τα πράγματα γιά να δυνάμεθα να συγκρίνουμε και διακρίνουμε.

Κάθε σύνολο ανθρώπων παράγει προϊόντα και υπηρεσίες γιά χρήση, κατάχρηση, εξουσία, επιβολή, επιβουλή, διακονία, αλληλεγγύη, προστασία, αναλόγως της Παιδείας, του ήθους, της παραδόσεως, του πολιτισμού, των πεποιθήσεων, της ιδεολογίας, της πίστεως, του συνόλου ή του καθενός χωριστά.

Όλα τα ” ανθρώπινα σύνολα ” διατείνονται ότι στόχος είναι το συμφέρον των πολλών ή Δημόσιο συμφέρον. Εάν έτσι ήταν τα πράγματα τότε η παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών θα είχε στόχο τις επ’ αγαθώ ανάγκες, τον σεβασμό στην φύση, τον σεβασμό στον συνάνθρωπο, την διακονία και αλληλεγγύη, την ελευθερία από πάθη και διαβολές και την εν λόγω νομή των του οίκου, δίχως η απληστία να εξαντλεί αποθέματα και ανθρώπους. Ουδείς θα πλέον είχε.

Στα Ελληνικά τα πράγματα λέγονταν χρήματα εξ ού και το ”πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος”.
Το δε νόμισμα ( εκ του νομή – νόμος – νομίζω ) ήτο η συμφωνημένη αξία ανταλλαγής γιά την νομή ( μοιρασιά ) των χρημάτων ( πραγμάτων και υπηρεσιών ).

Στην σύγχρονη επομένως εποχή εάν λογαριάσουμε ως οίκο την Επικράτεια ( εθνική ή ευρωπαϊκή ή παγκόσμια ) οφείλουμε επ’ αγαθώ νομή ( μοίρασμα ) προϊόντων και υπηρεσιών με λόγο ( λογική, αναλογία, αιτία, σχέση, υπόσχεση ) και με μέσο μία κατά σύμβαση αξία ( νόμισμα ) γιά διευκόλυνση και δικαιοσύνη.

Δηλαδή οίκο – νομή – λόγο που αναφέρονται στην οικονομία και οικονομολόγους ( οποία σχέσις ) και κατά συμφωνία νόμισμα ( ανταλλακτική αξία ).

Τι κάνουμε με τους υπερπαραγωγικούς; Τους οκνηρούς; Τους έτσι και αλλιώς και αλλιώτικα;

Το σωστό ερώτημα είναι. Τι είμαστε; Άνθρωποι ή ανθρωπόμορφοι;
Δήμος ή όχλος; Ελεύθεροι ή αγώμενοι; Κρατούντες ή δούλοι;

Διότι εάν είμεθα άνθρωποι ελεύθεροι Δήμος εν κράτει ( Δημοκρατία ) πως άραγε θα φερόμασταν με το νόμισμα και την οικονομία, με ποιούς οικονομολόγους;

Πόσο δύσκολο είναι να νοήσουμε δύο κύκλους προϊόντων και υπηρεσιών;
Έναν εσωτερικό ( προϊόντα και υπηρεσίες παραγόμενα εντός οίκου ) και έναν εξωτερικό ( προϊόντα και υπηρεσίες παραγόμενα εκτός οίκου ) με τομή των δύο κύκλων το μέρος που αφορά προϊόντα και υπηρεσίες που εξαρτώνται γιά την παραγωγή τους μεταξύ των δύο.

Παράδειγμα:
α) κτίριο από ντόπιους εργαζομένους με εντόπια δομικά υλικά αλλά και με εισαγόμενα μηχανήματα και τεχνολογία ή τεχνογνωσία.
β) γεωργικό προϊόν με εισαγομένους σπόρους και λιπάσματα όμως εξαγώγιμο.
γ) εισαγόμενο βιομηχανικό προϊόν όμως από προεξαχθείσα πρώτη ύλη.

Σε κάθε περίπτωση δυνάμεθα να συμπεράνουμε ότι γιά τον εσωτερικό κύκλο μπορούμε να συστήσουμε ανεξάρτητη ανταλλακτική αξία συναλλαγής ,αλλά γιά τον εξωτερικό κύκλο καθώς και γιά το μέρος τομής, χρειαζόμεθα μία διεθνώς αναγνωρισμένη ανταλλακτική αξία εάν η εσωτερική είτε δεν αναγνωρίζεται διεθνώς ή υπόκειται σε πιέσεις ασύμφορες.

Είναι γνωστό τοις πάσι ότι ισχυρή ανταλλακτική ή συναλλακτική αξία είναι το νόμισμα των στρατιωτικώς ή και οικονομικώς ισχυρών κρατών ή επικρατειών. Όπως επίσης ότι νομίσματα ανίσχυρων στρατιωτικώς ή και οικονομικώς κρατών ή επικρατειών είναι απολύτως ελεγχόμενα. Πόσο μάλλον στην σύγχρονη εποχή όπου το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι ιδιωτικώς ελεγχόμενο με τα κράτη υπερχρεωμένα.

Πως λοιπόν η μικρά πλην τιμία Ελλάς δύναται να ελέγξη την μοίρα της, το χρέος της, το μέλλον της; Το αληθές ερώτημα είναι. Ποίοι κατοικούν την χώρα; Είναι άνθρωποι ελεύθεροι; Είναι Δήμος ή όχλος; Κρατούν ή δουλεύουν; Τι είδους Παιδεία αναζητούν; Πόσο πιστεύουν το Ελευθερία ή Θάνατος που συμβολίζει η σημαία τους; Πόσο και πόσοι αναγνωρίζουν ότι ο σταυρός στο σύμβολο αυτό είναι θυσία του Εγώ στο Εμείς;
Πρακτικά εντελώς.

Επειδή χρωστούμε σε ευρώ και είμαστε στην Ε.Ε. Και είμαστε οι κατ’ εξοχήν Ευρωπαίοι και δεν θέλουμε να διαχωριστούμε, αλλά και αναγνωρίζουμε την προτέρα ολιγωρία μας, συνεχίζουμε με το ευρώ ως την συναλλακτική – ανταλλακτική αξία του εξωτερικού οικονομικού κύκλου καθώς και του μέρους τομής εξωτερικού και εσωτερικού οικονομικού κύκλου.
Εν πολλοίς εισαγωγές και εξαγωγές χρησιμοποιούν ευρώ με όλα τα μειονεκτήματα και εξαρτήσεις. ‘Ομως φροντίζουμε το σύνολο εξαγωγών , ναυτιλίας , τουρισμού κλπ. να είναι μεγαλύτερο από εισαγωγές, δανεισμό, εξοπλισμούς κλπ.
Επειδή δεν μας αρέσουν οι εξαρτήσεις, οι εκβιασμοί, οι υπεκφυγές και η δουλεία αλλά παραλλήλως είμαστε και παράδειγμα, υπόδειγμα, πρότυπο, πρωτοπορία δημιουργούμε στα πλαίσια της ευφυίας μία συναλλακτική – ανταλλακτική αξία του εσωτερικού οικονομικού κύκλου, ισότιμης, ισόκυρης με το ευρώ δίχως να την αποκαλούμε νόμισμα, με μορφή που θα αποφασίσουν οι κρατικοί κύκλοι, όμως σε αντίθεση με το ευρώ θα στηρίζεται σε εμπράγματες εγγυήσεις. Η εσωτερική – εθνική ανταλλακτική – συναλλακτική αξία ΕΑΑ ή ΕΣΑ θα είναι εκπεφρασμένη σε ευρώ ( 1ΕΑΑ = 1€ ) αλλά γιά την δημιουργία θα χρειάζονται πραγματικές αξίες. Ας πούμε γιά 1δις ευρώ έκδοση ( εντύπως ή ηλεκτρονικά ) υπάρχει 1δις ευρώ ακίνητη κρατική περιουσία δεσμευμένη.
Έτσι ενώ ο κάτοχος 100€ βασίζεται στην αξία του ευρώ άνευ αντικρίσματος, ο κάτοχος 100€ ΕΑΑ κατέχει μέρος ακινήτου κρατικής περιουσίας.
Ποίο είναι το εγκυρότερο νόμισμα;
Φυσικά χρειάζεται μία κεντρική κρατική τράπεζα και κατ’ εμέ ελεγχομένη από την Βουλή.
Ας ενθυμούμεθα ότι το διεθνές σύστημα των κλασματικών αποθεματικών δημιουργεί μία μόχλευση δεκαπλασία ( με τα σημερινά δεδομένα ) των αξιών αυτών δανειζομένων με εγγυήσεις πλέον ιδιωτικές. Δηλαδή κρατική τράπεζα δανείζει 1000€ έναντι 1000€ εγγυήσεων ιδιωτικής περιουσίας. Με την σύμβαση η τράπεζα κρατά απόθεμα 100€ ( 10% ) και δανείζει τα 900€. Με την νέα σε ιδιώτη ή νομικό πρόσωπο δανειακή σύμβαση κρατά απόθεμα τα 90€ και δανείζει εκ νέου τα 810€. Κ.ο.κ.
Άρα 1δις έναντι κρατικής περιουσίας παράγει συν 9δις έναντι ιδιωτικής. 10 δις κυκλοφορούν όχι αέρας αλλά καλυμμένα με εμπράγματες εγγυήσεις.
Το κράτος δεν δανείζεται πλέον όλα τα χρήματα γιά μισθούς και συντάξεις ή διάφορες δαπάνες εσωτερικού οικονομικού κύκλου αλλά μέρος αυτών είναι σε ΕΑΑ.
Επειδή δε οι επιχειρήσεις δανείζονται με χαμηλότερο επιτόκιο γιά εσωτερική χρήση ΕΑΑ ( π.χ. Μέρος μισθοδοσίας, αγορά προϊόντων, εφορία και ότι έχει να κάνει με τον εσωτερικό οικονομικό κύκλο ) δύνανται να ορθοποδήσουν και να αποκτήσουν ρευστότητα.
Η εσωτερική παραγωγή γίνεται πιό ανταγωνιστική λόγω κόστους χρήματος και ελαφρύτερης φορολογίας. Οι εξαγωγές αυξάνονται και ο τουρισμός επίσης λόγω τιμών.
Εξυπονοείται ότι εναλλάσσονται γιά συναλλαγές με το εξωτερικό ΕΑΑ με ΕΥΡΩ και φυσικά κάθε προϊόν ή υπηρεσία στο εσωτερικό παρέχεται και σε ΕΑΑ. Οι έντυπες ανταλλακτικές αξίες υφίστανται σε εκδόσεις των 1€, 2€, 5€, 10€, 20€, 50€, 100€ ( και πιθανόν να έχουν την όψη 100 δραχμου, 200 δραχμου, 500 σάρικου, 1000 άρικου, 5000 άρου, 10000 αρου ) αρκεί να τυπώνονται εντός της χώρας και δίχως δυνατότητα εξαγωγής ( παράνομο ). Εάν όμως κάποιος κατέχει ΕΑΑ στο εξωτερικό γνωρίζει ότι μόνο στην Ελλάδα δύναται να τις χρησιμοποιήσει.
Εάν υποθέσουμε ότι το κράτος δανείζει ΕΑΑ δεν έχει κέρδος τόκους στο αρχικό 1δις αλλά στα 10δις. Τότε θα πείτε που θα βρεθούν τα ποσά των τόκων σε επιπλέον ΕΑΑ. Φυσικά σε ευρώ και φυσικά άν αυξηθεί η πραγματική εσωτερική οικονομία διότι όλα πλέον σχετίζονται με νομή σε πραγματική – αληθή οικονομία.
Εξυπονοείται ότι λαός οκνός χαΐρι δεν έχει.
Σκεφθείτε τώρα το σενάριο της δραχμής όπου τυπώνονται δραχμές κατά βούληση και ανάγκες του κράτους άνευ αντικρίσματος ή συναλλαγματικών αποθεμάτων. Τι αξία θα είχε εάν καταργείτο και το ευρώ σαν νόμισμα; Πώς το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα θα ήλεγχε τα πάντα; Πώς αυτοί πού έβγαλαν τα ευρώ τους στο εξωτερικό θα αγόραζαν μπιτ παρά τα πάντα; Ποιός θα είχε τον έλεγχο της οικονομίας;
Τώρα σκεφθείτε να εφαρμόζετο το σύστημα αυτό σε όλη την Ε.Ε. Δηλαδή γιά τις μεταξύ κρατών συναλλαγές το ΕΥΡΩ και εσωτερικά η κάθε χώρα τις δικές της ΕΑΑ ισότιμες και ισόκυρες με αυτό αλλά με εμπράγματες εγγυήσεις. Σκεφθείτε ακόμη το ΕΥΡΩ να συνδέεται όσον αφορά την έκδοση του ως ποσοστό του συνόλου των ΕΑΑ των κρατών και σε σχέση με την πραγματική οικονομία αλλά και τον εξωτερικό οικονομικό κύκλο της Ευρώπης αλλά και την δυνατότητα πολιτικής της ενώσεως αλλά και της ιδιαιτερότητος αντιλήψεως νομής και οίκου και λόγου κάθε χώρας.
Δηλαδή τα κράτη , οι Πολιτείες, ο Δήμος να ελέγχουν εν λόγω την νομή στα του οίκου των επ’αγαθώ και όχι το διαβεβλημένο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα εξουσίας και υποδουλώσεως μέσω χρέους των κρατών να διαβάλλει τους ανθρώπους σε ανθρωποειδή.
Γιά όλους αυτούς που στις μέρες μας ρωτούν ΕΥΡΩ ή ΔΡΑΧΜΗ ή παράλληλο νόμισμα η απάντηση είναι:

Και το δικό τους ΕΥΡΩ και την δική μας ΕΑΑ με εμπράγματες εγγυήσεις που προϊόντος του χρόνου και εάν σωστά προωθηθεί και με άλλους μιμητές , θα κάνει το ΕΥΡΩ τους ΕΥΡΩ μας ή ΔΡΑΧΜΗ μας τουλάχιστον Πανευρωπαϊκά και τους λαούς με Παιδεία, Δήμο από όχλο, ελευθέρους από δούλους ,ανθρώπους από ανθρωποειδή, διακόνους και αλληλέγγυους από εξουσιαστές και εξουσιαζομένους.

ΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

Α) ΕΥΡΩ μόνον, με τις εξαρτήσεις αλλά και τα πλεονεκτήματα
Β) ΔΡΑΧΜΗ μόνον, με τις υπονομεύσεις αλλά και τα πλεονεκτήματα
Γ) ΕΥΡΩ και ΕΑΑ όπως ανεφέρθη γιά τα υπέρ και των δύο και εάν τα πιθανά μειονεκτήματα είναι χειρότερα των άλλων λύσεων.

Που οδηγούμεθα διά της εις άτοπον επαγωγής ή της βέλτιστης λύσης;

ΠΡΟΣΟΧΗ

Όχι στην δραχμή του ημετέρου συστήματος εξουσίας. Όχι στην υπόδουλη δραχμή έρμαιο των ορέξεων της ντόπιας και αλλοδαπής ολιγαρχίας.
Ναί στην ελεύθερη ΕΑΑ ( μνα – δραχμή και ότι θέλετε ).
Και μην ξεχνάτε ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή γιά ΕΑΑ που ζοριζόμαστε. Πιό εύκολα θα το δεχτούν.

ΣΗΜ. Η ΤτΕ είναι ιδιωτική και μέτοχος της ΕΚΤ όπως και οι υπόλοιπες κεντρικές τράπεζες.
Η τράπεζα υπό την Βουλή γιά τις ΕΑΑ είναι κρατική και εάν ο λαός όντος γίνει Δήμος, Δημοσία.
Δήμος είναι το μέρος του λαού που είναι πολίτες με αντίληψη και ευθύνη του επ αγαθώ Δημοσίου συμφέροντος .
Όχλος είναι το μέρος του λαού που δρά ως υπήκοος, οπαδός , ψηφοφόρος.
Ευθύνη από το ευθύνω ( ισιώνω – διορθώνω ) σημαίνει βελτίωση του αγαθού και απόρριψη του κακού και διαβεβλημένου.

Στην χειρότερη περίπτωση η ΕΚΤ θα δεχθεί ομόλογα με εμπράγματες κρατικές εγγυήσεις που θα αποτελούν αξιοποίηση κρατικής περιουσίας όπου τα Ευρώ που θα δοθούν ως δάνειο θα χρησιμοποιηθούν γιά δανεισμό επιχειρήσεων και ιδιωτών και με την μόχλευση των κλασματικών αποθεματικών θα αποδοθούν τόκοι στο δεκαπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου.
π.χ. Ομόλογα 5δις δανειζόμενα με κέρδος τόκου ( διαφορά τόκου ΕΚΤ + έξοδα από τόκο δανειζομένων ) 2% αποδίδουν 2% ετησίως στα 50δις δηλαδή 1δις.
Δηλαδή 20% στο αρχικό κεφάλαιο των 5δις. Στά 5 έτη έχουμε πίσω το αρχικό κεφάλαιο. Με ανατοκισμό είναι περισσότερα.

Η ΕΑΑ μπορεί να λάβει μορφή ομολόγου, κουπονιού ή άλλη. Προτάθηκε βέβαια γιά λόγους ασφαλείας από παραχάραξη η μορφή των τραπεζογραμματίων της παλαιάς δραχμής και γιά ικανοποίηση του αντιστοίχου λόμπυ.
Γιά όλα τα ανωτέρω χρειάζονται αφυπνισμένος λαός σε Πολιτεία αλληλεγγύης και Πολιτική ηγεσία διακονίας και όχι λαμογιάς και ξενόδουλης φιλαυτίας.

Αναγνώστης Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις