Λάβαμε αυτό το συγκλονιστικό μήνυμα από τον Γιαννιώτη. Από μια μάνα με τρία αγόρια που έχει χάσει μάλιστα τον άνδρα της. Ο μεγάλος της γιός είναι στα δίχτυα της Ηρωΐνης. Το παραθέτουμε αυτούσιο χωρίς να γράψουμε υποκριτικές κορώνες τύπου “δεν υιοθετούμε τους χαρακτηρισμούς” και άλλες αηδίες. ΤΟΥΣ ΥΙΟΘΕΤΟΥΜΕ ΑΠΟΛΥΤΑ. Απλά δίπλα στο “αριστερούς” προσθέτουμε και “Δεξιούς και κεντρώους”, όλα τα ρεμάλια που γονάτισαν μια κοινωνία. Οδήγησαν έναν λαό σε σύγχρονη δουλεία για να καπηλεύονται το μόχθο του ώστε να θησαυρίζουν η Siemens, ο Άκτωρας και τα τσιράκια τους. Γι’ αυτό θα ασχοληθούμε εκτενέστερα άλλωστε. Όσο για τους μετανάστες και αυτοί ήρθαν εδώ λαθραία υπό συνθήκες δουλείας για να συνδράμουν στην λαθραία ανάπτυξη της μεγάλης κλοπής: Δημόσια και Ολυμπιακά έργα που έγιναν από κλεμμένους ανθρώπους, με κλεμμένα φορτηγά, με κλεμμένα χρήματα και κλεμμένες ψήφους. Και εμείς θρηνούμε πάνω από την κλεμμένη μας ζωή. Λάβαμε το παρακάτω email, το οποίο μας γέμισε πόνο. Μας ζητήθηκε να το δημοσιεύσουμε αυτούσιο, χωρίς καμία δική μας παρέμβαση. Προέρχεται από μια αγανακτισμένη κυρία, τα στοιχεία της οποίας βρίσκονται στη διάθεσή μας.
“…Αγαπητέ συντοπίτη κ. Γιαννιώτη. Αν αφαιρέσεις κάτι από το γράμμα μαου αυτό προτιμώ καλύτερα να το πετάξεις. Ξέρω ότι ασχολήθηκες πάρα πολύ με τα ναρκωτικά και λαβαίνω το θάρος να σου γράψω μερικά πράγματα. Πιστεύω ότι έχεις ένα μπλόκ πολύ σεβαστό για τον αναγνώστη αλλά και επειδή παρουσιάζεις τα θέματα σού με ευαισθησία. Έχω τρία παιδιά αγόρια τα οποία υπηρέτησαν την πατρίδα τους χωρίς καμία μέρα φυλακή. Ο μεγάλος μου γιός είναι στα ναρκωτικά. Ο μεσέος είναι άνεργος και ο μικρότερος έχει λίγο καιρό που απολύθηκε από το στρατό. 
Όλοι συνηρούμαστε από τη σύνταξη του λατρεμένου και συχωρεμένου άντρα μου. Εγώ μόνο εργάζομαι σε μια πτηνοτροφική μονάδα ως εργάτρια και μετακινούμε με ένα αυτοκινητάκι 25 χρόντων. Χτύπησα πόρτες πολλές και δεν με βοήθησε κανείς. Ούτε και για το μεγάλο παιδί μου που είναι πάνω από δέκα χρόνια στην ηρωίνη. Δε ζητάω είκτο από κανέναν. Με μίσος και με μεγάλη οργή παρακολουθώ τη στάση που κρατάνε τα αριστερά κόματα απέναντι στους λαθρομετανάστες Πακιστανούς Αφγανούς Ινδούς και άλλους σε σημείο που κάνουν συναυλίες και πορείες για χατήρι τους και για τα δικά μου ταπαιδιά δεν καταδέχονται να τους δίνουν ούτε μια τσίχλα πατημένη. Δεν τολμάω να σταματήσω σε φανάρι και έρχονται με τα σφουγάρια να καθαρίσουν το παμπρίζ για να τους δώσω έστω ένα μικρό φιλοδώρημα. Δεν ανοίγω ούτε το τζάμι μου. Τους μίσησα και αυτούς εξαιτίας των αριστερών. Σκέπτομαι ότι αυτούς κάποιοι τους υποστηρίζουν ενώ τα δικά μου παιδιά που υπηρέτησαν την πατρίδα είναι παραπεταμένα. Θα μισώ τους αριστερούς για αυτή τη στάση τους μέχρι να πεθάνω. Και μακάρι να παθάνουν πρώτα αυτοί και μετά εγώ. Τους μισώ Γιαννιώτη και ορκίζομαι για αυτό. Μαζί με αυτούς θα μισώ μέχρι να πεθάνω και τους πολιτικούς του σήμερα και του χθές γιατί προτίμησαν να προσλάβουν στις εργασίες τους ξένους αφήνοντας τα τρία παλληκάρια μου στη φτώχει και στα ναρκωτικά. Ούτε και με νιάζει πως θα με χαρακτηρίσεις ρατσίστρια και όπως α΄λιώς θέλεις. Θα τους μισώ μέχρι να πεθάνω. Η γούνα μου είναι καμένη. Σκέπτομαι να ακολουθήσω τον συχωρεμένο τον άντρα μου. Δεν μπορώ να ζήσω μέσα σε ένα απέραντο μίσος. Συγνώμη για αυτά. Θέλω να τα διαβάσουν έστω λίγοι άνθρωποι. Ξυπνώ και κοιμάμαι με μίσος για αυτούς που με κατάντησαν έτσι μα πιο πολύ τα παιδιά μου. Θα περιμένω να τα δω γραμμένα στο μπλόκ σου. Σε ευχαριστώ. Γεωργία Ντ. …”
Όλοι συνηρούμαστε από τη σύνταξη του λατρεμένου και συχωρεμένου άντρα μου. Εγώ μόνο εργάζομαι σε μια πτηνοτροφική μονάδα ως εργάτρια και μετακινούμε με ένα αυτοκινητάκι 25 χρόντων. Χτύπησα πόρτες πολλές και δεν με βοήθησε κανείς. Ούτε και για το μεγάλο παιδί μου που είναι πάνω από δέκα χρόνια στην ηρωίνη. Δε ζητάω είκτο από κανέναν. Με μίσος και με μεγάλη οργή παρακολουθώ τη στάση που κρατάνε τα αριστερά κόματα απέναντι στους λαθρομετανάστες Πακιστανούς Αφγανούς Ινδούς και άλλους σε σημείο που κάνουν συναυλίες και πορείες για χατήρι τους και για τα δικά μου ταπαιδιά δεν καταδέχονται να τους δίνουν ούτε μια τσίχλα πατημένη. Δεν τολμάω να σταματήσω σε φανάρι και έρχονται με τα σφουγάρια να καθαρίσουν το παμπρίζ για να τους δώσω έστω ένα μικρό φιλοδώρημα. Δεν ανοίγω ούτε το τζάμι μου. Τους μίσησα και αυτούς εξαιτίας των αριστερών. Σκέπτομαι ότι αυτούς κάποιοι τους υποστηρίζουν ενώ τα δικά μου παιδιά που υπηρέτησαν την πατρίδα είναι παραπεταμένα. Θα μισώ τους αριστερούς για αυτή τη στάση τους μέχρι να πεθάνω. Και μακάρι να παθάνουν πρώτα αυτοί και μετά εγώ. Τους μισώ Γιαννιώτη και ορκίζομαι για αυτό. Μαζί με αυτούς θα μισώ μέχρι να πεθάνω και τους πολιτικούς του σήμερα και του χθές γιατί προτίμησαν να προσλάβουν στις εργασίες τους ξένους αφήνοντας τα τρία παλληκάρια μου στη φτώχει και στα ναρκωτικά. Ούτε και με νιάζει πως θα με χαρακτηρίσεις ρατσίστρια και όπως α΄λιώς θέλεις. Θα τους μισώ μέχρι να πεθάνω. Η γούνα μου είναι καμένη. Σκέπτομαι να ακολουθήσω τον συχωρεμένο τον άντρα μου. Δεν μπορώ να ζήσω μέσα σε ένα απέραντο μίσος. Συγνώμη για αυτά. Θέλω να τα διαβάσουν έστω λίγοι άνθρωποι. Ξυπνώ και κοιμάμαι με μίσος για αυτούς που με κατάντησαν έτσι μα πιο πολύ τα παιδιά μου. Θα περιμένω να τα δω γραμμένα στο μπλόκ σου. Σε ευχαριστώ. Γεωργία Ντ. …”