Ιούλης του 16

Θερμαϊκός. Παράκαιρα στο μέσο του καλοκαιριού θεοσκότεινη η μέρα.
Δύστυχοι και ξυπόλυτοι στους δρόμους τριγυρνάνε.
Ένα λουλούδι αναζητώ το βλέμμα να ακουμπήσω.
Θέληση όμως θεϊκή τα σύννεφα ανοίγει.
Ανάστατος ο Όλυμπος απ’ το βαρύ σημάδι.
Ποιος τάχα εναπόθεσε το βρέφος χτες το βράδυ;
Σιγή , μέχρι να ακουστεί η απόφαση του Δία.
 
« Το Σύμπαν αποφάσισε φεγγάρι να τους στείλει.
Ανάξιοι φανήκανε ως τη στερνή την ώρα.
Τις σάρκες τους ξεσχίζουνε και ακόμα δε χορτάσαν.
Ίσως τους σώσει το μωρό που φέρει το στεφάνι.
Κόρες και θυγατέρες μου, σύναξη σας ορίζω ».
 
Ντυθήκαν, στολιστήκανε και όλες υπακούουν.
« Δική μου υποχρέωση να βρούμε την τροφό του.
Το λόγο πάρτε όλες σας, τη μια να ξεχωρίσω ».
« Δίκαιος ο ηγέτης, Δία πατέρα μας, δίκαιοι και οι πολίτες ».
« Ειρήνη, χωρίς ξεριζωμούς, ορφάνια
και κομματιασμένα σώματα ο κόσμος να υπάρξει ».
« Ισότητα, για να μπορεί ο αδύναμος αβίαστα να πράξει ».
« Αγάπη και Ομόνοια για να συνεργαστούνε.
Νερό να απλώσουν στα παιδιά, φάρμακα να βρεθούνε ».
« Θέλει Αρετή η πρόοδος, για να τους ευνοήσει ».
Η μόνη που δε μίλησε ήταν η Ελευθερία.
Λογίζονταν ως αίσθηση και λόγια δεν της πρέπαν.
« Φευγάτε. Ελάτε αύριο και εγώ θα αποφασίσω ».
 
« Κόρες μου, χρυσοκόρες μου και πολυαγαπημένες,
απόψε δεν κοιμήθηκα, απόφαση να βγάλω.
Όλες σας απαραίτητες, γι αυτό και Παραμάνες του θα σας ονοματίσω.
Τροφός του και υπεύθυνη θα γίνει η Ελευθερία.
Χωρίς αυτήν αδύνατο να ανθίσετε οι άλλες ».
 
                                                                           Α.Δ ΓΑΚΗΣ  
  Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις