Θυμηθείτε μας, με όσα συμβαίνουν στην Τουρκία του Ερντογάν, εάν υπήρχε σήμερα Ουίλλιαμ Σαίξπηρ θα μπορούσε να εμπνευστεί πάλι την περίφημη κωμωδία του “Η στρίγγλα που έγινε αρνάκι” και εξηγούμαστε:
Ο Ερντογάν, με την ανεκδιήγητη και ασταθή συμπεριφορά του έχει απομονωθεί διεθνώς, σε βαθμό που δεν έχει συμβεί στην ιστορία από την εποχή της κατάρρευσης της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η απομόνωση του αυτή τον έχει στερήσει από κάθε συμμαχία. Και να θυμόμαστε ότι ακόμη και ο Βλαδίμηρος Πούτιν απλώς εκμεταλλεύεται μέσω της Τουρκίας τα τεράστια λάθη της Δύσης, της Ευρωπαΐκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ.
Πέραν τούτου η οικονομία του Ερντογάν καταρρέει. Κυρίως λόγω των αλόγιστων στρατιωτικών δαπανών, με κορύφωση τον εγκλωβισμό του στο Αφρίν, που θα τον οδηγήσει τελικά σε ένα είδος Ντιεν Μπιεν Φου, όπως τους Γάλλους στο Βιετνάμ. Σε αυτό ας προστεθεί η τεράστια σπατάλη του Ερντογάν για φαραωνικά έργα καθώς και για παροχές που δεν έχουν προηγούμενο, προκειμένου να κερδίσει τις εκλογές. Ο πληθωρισμός και το κόστος δανεισμού του αποδεικνύουν ότι η τουρκική οικονομία του Ερντογάν καταρρέει, όπως επανειλημμένα έχουμε γράψει στο Ολυμπία.
Κάτω από αυτά τα δεδομένα η αστική τάξη στην Τουρκία βλέπει στον Ερντογάν των υπ’ αριθμόν ένα εχθρό που οδηγεί την Τουρκία και την τουρκική οικονομία στην καταστροφή. Δηλαδή η Τουρκία βρίσκεται σήμερα σε μία ιδιόμορφη κατάσταση εμφυλίου πολέμου.
Σε αυτό ας προστεθεί και το γεγονός ότι ο τουρκικός στρατός, το άλλοτε έμβλημα της Τουρκίας, βρίσκεται σε κατάρρευση, ύστερα από τις εκκαθαρίσεις Ερντογάν. Να θυμόμαστε ότι η Τουρκία όταν βρισκόταν στο απώγειο της και στην αξιοπιστία της απέναντι στην Δύση, στηριζόταν στον στρατό, ο οποίος αποτελούσε το αντίβαρο στην ισλαμική κατάρα. Αυτό ήταν το δίδαγμα του Κεμάλ Ατατούρκ, που ο αμόρφωτος και θρησκόληπτος Ερντογάν προσπαθεί να κατεδαφίσει. Δίχως να καταλαβαίνει ότι πριονίζει το κλαρί πάνω στο οποίο κάθεται. Διότι το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να κερδίσει τις εκλογές, αφού αν τις χάσει αυτός και οικογένειά του δεν θα ξέρουν που να κρυφτούν ύστερα από τα οικονομικά σκάνδαλα που τους βαρύνουν.
Γι’ αυτό στην Ελλάδα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, δίχως αλαζονεία αλλά με πλήρη επίγνωση όλων αυτών των ελαττωμάτων του Ερντογάν, ότι ο σουλτάνος θα προσκυνήσει την Ελλάδα. Αν τολμήσει να ακουμπήσει την Ελλάδα θα χάσει και το τελευταίο έρεισμα απέναντι στη Δύση. Θυμηθείτε μας, θυμηθείτε το Ολυμπία, Και προεκλογικά και μετεκλογικά – αν φυσικά ο Ερντογάν κερδίσει τις εκλογές – θα τρέχει και δεν θα φτάνει προσκυνώντας εκεί που έφτυνε. Γι’ αυτό λέμε ότι ο Σαίξπηρ θα μπορούσε ξαναγράψει σήμερα με πρότυπο τον Ερντογάν την κωμωδία του “η στρίγγλα που έγινε αρνάκι”.