Είναι πραγματικά ιστορική η κατάντια για τις δύο μεγαλύτερες ομάδες. Και επειδή δεν ασχολούμαστε με τα αθλητικά, διευκρινίζουμε ότι το θέμα είναι εξόχως πολιτικό. Ο Γιάννης Αλαφούζος οδήγησε τον Παναθηναϊκό στην χειρότερη θέση στην επέτειο των 110 ετών από την ίδρυση του.
Ο Βαγγέλης Μαρινάκης οδηγεί τον Ολυμπιακό σε ημέρες Σαλιαρέλλη. Ο λόγος είναι ακριβώς διότι κανείς από τους δύο δεν ενδιαφέρεται για τον οργανισμό που διοικεί. Θέλει απλώς να χρησιμοποιήσει τον οργανισμό αυτό για το προσωπικό του όφελος. Και αυτό ταυτίζεται απολύτως με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο Μητσοτάκης θέλει το κόμμα, όπως απέδειξε, λάφυρο για να εξυπηρετεί τα προσωπικά του συμφέροντα. Και όχι για να υπηρετήσει αυτός την παράταξη. Έτσι ακριβώς θέλει να συμπεριφερθεί στην πατρίδα. Όπως έχει αποδείξει από τον καιρό που ήταν υπουργός , κυβερνητικός βουλευτής, ή ουρανοκατέβατος διορισμένος από τον Κώστα Σημίτη στην Εθνική τράπεζα. Σε κάθε ευκαιρία, εκμεταλλεύτηκε τις θέσεις που πήρε όχι για να υπηρετήσει το κοινό συμφέρον, αλλά για ίδιον όφελος. Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που ούτε ο Μητσοτάκης ούτε η παρέα του διακρίθηκαν σε οτιδήποτε πλην των διαπλεκόμενων, ιδιοτελών ενεργειών.