ΜΕ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΤΗΣ ΓΝΩΜΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ
*Γράφει, ο Χρήστος Κ. Μακρίδης
Αναρωτιέμαι, πόσο διαφορετική θα ήταν η πορεία της χώρας αλλά και της παράταξης, αν οι εκπρόσωποι της νέας γενιάς πολιτικών που “χθες” έλαβαν την εντολή της ηγεσίας του χώρου και τέθηκαν επικεφαλής της χώρας, είχαν το πολιτικό σθένος να σταθούν πάνω από τα πολιτικά στερεότυπα της εποχής ήτοι πρόσωπα, σύμβολα, ιδεολογίες και συμφέροντα, προκειμένου έτσι να προχωρήσουν σε ένα είδος πολιτικής “πατροκτονίας”.
Σε κάθε περίπτωση, να απεγκλωβιστούν από τυχόν ιδεοληψίες, αναστολές ή σκοπιμότητες και να προχωρήσουν, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ανανέωση και την τύχη του χώρου, στην αναγκαία και επιβεβλημένη από πολλού πράξη πολιτικής “πατροκτονίας”. Να βάλουν έτσι τη δική τους σφραγίδα στο γίγνεσθαι της χώρας και να χαράξουν το δικό τους μονοπάτι στην ιστορία του τόπου επικεφαλής ενός νέου ισχυρού πολιτικού σχηματισμού.
Το έκανε στο παρελθόν, επ΄ωφελεία του χώρου και της προοπτικής της χώρας, ο αείμνηστος Κων/νος Καραμανλής. Ο πολιτικός με τα αδιαμφισβήτητα ηγετικά προσόντα που σφράγισε με απόλυτη επιτυχία την πολιτική ζωή της χώρας και καθόρισε επί μακρόν την πορεία του έθνους. Ο εθνικός πολιτικός ηγέτης, που το εσωτερικό του ρολόι συγχρονίστηκε με κείνο της Ιστορίας….
