Επιστροφή της πολιτικής ή κατάντια του πολιτεύματος;

Κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις. Έτσι και η χθεσινή συνεδρίαση στη βουλή για τον προϋπολογισμό μπορεί να χαρακτηρισθεί ως κυριαρχία Σαμαρά και να χαροποιήσει αυτούς που διάκεινται φιλικά προς τη Νέα Δημοκρατία ή έστω θέλουν έναν σοβαρό αντίλογο στην διαφαινόμενη “ηγεμονία” του ΠΑΣΟΚ. Η μεγάλη ανατροπή που έγινε χθες φαίνεται περίτρανα από το σχόλιο στο σχετικό άρθρο του Antinews: Είναι πρωτοφανές να βάζει την πολιτική ατζέντα όχι ο Πρωθυπουργός, αλλά ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Εδώ λοιπόν έρχεται η άλλη όψη. Αυτή που βλέπει ο Έλληνας πολίτης που έδωσε τη συντριπτική πλειοψηφία στο ΠΑΣΟΚ ευελπιστώντας στην παραγωγή μίας νέας πολιτικής. Πως άραγε νιώθει ο πολίτης που εναπόθεσε τις ελπίδες του στις υποσχέσεις του Γιώργου Παπανδρέου με τα σηκωμένα μανίκια και τις καθησυχαστικές δηλώσεις; Πως νιώθει βλέποντας αυτή την εικόνα της κυβέρνησης από την οποία απουσιάζει παντελώς οτιδήποτε παραγωγικό έστω και στη θεωρία; Πως μπορεί να εμπιστευθεί κάποιος μία κυβέρνηση με καθολική πλειοψηφία που περιμένει παραγωγή πολιτικής από την αντιπολίτευση ώστε να δικαιολογήσει την παρουσία της “αντιδρώντας”;

Τι εικόνα απεκόμισαν οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ όταν η μόνη σπουδή του Παγκάλου ήταν η υπεράσπιση ενός νέου σχεδίου Ανάν; Δηλαδή αυτό είναι το πρόβλημα της κοινωνίας που βυθίζεται μέσα σε χρέη, φόβο και γενικότερη κρίση αξιών; Το πως θα αντιμετωπίσουμε ένα άλλο σχέδιο Ανάν; Είστε αναίσχυντος κύριε Πάγκαλε. Αναίσχυντος γιατί σας εδόθη το διακαίωμα από τον ίδιο τον λαό να διατηρείτε επιτελική θέση μετά τις επιδόσεις σας στα Ίμια και την υπόθεση Οτσαλάν.

Είστε λίγος κύριε Παπακωνσταντίνου γιατί όχι μόνο αδυνατείτε να βρείτε λύσεις αλλά ενδιαφέρεστε περισσότερο για τις δημόσιες σχέσεις σας με τους Γερμανούς βιαστές της οικονομίας, βαυκαλιζόμενος πίσω από ευφημιστικά για το πρόσωπο σας δημοσιεύματα.

Είστε λίγος κύριε Γερουλάνε (αν και οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι η πρακτική σας για τη μείωση των προκλητικών μισθών στην ΕΡΤ και αλλού δείχνει αν μη τι άλλο πραγματικό ενδιαφέρον) όταν υποπίπτετε σε παιχνιδάκια διαρροών ώστε να κινητοποιήσετε την κοινή γνώμη. Η κοινή γνώμη κύριε Γερουλάνε, δεν εμπιστεύετε πλέον τις άθλιες περσόνες που αλλάζουν χρώμα ανάλογα το αντίτιμο. Θα ήταν πολύ πιο αποτελεσματικό να βγαίνατε ο ίδιος και να μιλούσατε γι’ αυτές τις αμοιβές στον Ελληνικό λαό. Το θέατρο δεν πείθει κανέναν (ακούστε τα και σεις κύριε Παναγιωτόπουλε).

Μπορεί λοιπόν ο Αντώνης να γεμίζει αισιοδοξία ένα μέρος του λαού, ο τρόπος όμως λειτουργίας της κυβερνητικής πλειοψηφίας ντροπιάζει το πολίτευμα και γεμίζει την κοινωνία με θλίψη και ανασφάλεια.  

Θα υπάρξει και νέα αναφορά με περισσότερα στοιχεία. Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις