Το ανθρώπινο είδος, αν δεν επιθυμεί να βουτήξει μόνο του στο βάραθρο του Καιάδα της λήθης, πρέπει να γνωρίζει τα πώς και τα τι, τα γιατί και τα πότε των πολέμων.
Παναγιώτης Λιάκος
«δημοκρατία»
«Πόλεμος πάντων μεν πατήρ εστί» αποφάνθηκε ο Ηράκλειτος, για να παρεξηγηθεί η φράση του από πολλούς. Ο Εφέσιος φιλόσοφος δεν δόξαζε τον πόλεμο με αυτό τον αφορισμό. Δεν κήρυττε υπέρ της αναγκαιότητας των μαζικών ανθρωποσφαγών. Δεν ήταν φιλοπόλεμος ούτε ειρηνιστής. Ηταν μια μορφή σταθερά προσανατολισμένη στην επικοινωνία με την Αλήθεια και στη διάδοσή της προς την κοινωνία των εν υπνώσει ευρισκομένων μαζών.
Ο πόλεμος, λοιπόν, είναι πατέρας όλων επειδή τίποτα δεν μένει ανεπηρέαστο από το πέρασμα του δρεπανηφόρου άρματος του Αρη. Τα τοπία, τα κορμιά των ανθρώπων, οι ψυχές τους, η ίδια η ατμόσφαιρα, τα ύδατα, όλα τα αλλάζει, τα μεταστοιχειώνει. Η κληρωτίδα της φωτιάς και του ατσαλιού αναλαμβάνει τον ρόλο της Μοίρας και προσφέρει σε όλους τον λαχνό, το μερίδιό τους.
Μερικοί τελειώνουν τον βίο τους στο πεδίο της μάχης ή ως αβοήθητοι, αμήχανοι άμαχοι που λογίζονται ως… παράπλευρες απώλειες. Αλλοι κομματιάζονται σωματικά ή κολοβώνονται συναισθηματικά επειδή δεν μπορούν να ξεπεράσουν όσα είδαν και όσα τους συνέβησαν. Και λίγοι, ελάχιστοι, μένουν με τις δάφνες της δόξας ή με πολλά ματωμένα χρήματα στα χέρια τους – αν είναι κάπηλοι του θανάτου και του αίματος.
Οποιος συζητήσει με όσους θησαύρισαν ηθικά λόγω του ηρωισμού τους θα φύγει πλουσιότερος από τη συνάντηση. Οποιος κάνει χειραψία με τα πτωματοβόρα όρνεα που τρέφονται από τις σάρκες των θυμάτων μιας πολεμικής σύρραξης θα καταλήξει να μετράει τα δάχτυλά του και θα αποφύγει ανανέωση της γνωριμίας – εκτός αν επιδιώκει να μπει κι εκείνος στο σμήνος των γυπών. Ολα αλλάζουν έπειτα από έναν πόλεμο. Ολα είναι και φαίνονται αλλιώτικα κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής του.
Το ανθρώπινο είδος, αν δεν επιθυμεί να βουτήξει μόνο του στο βάραθρο του Καιάδα της λήθης, πρέπει να γνωρίζει τα πώς και τα τι, τα γιατί και τα πότε των πολέμων. Πρέπει να διαβάσει, να ακούσει, να παρακολουθήσει και να αποστηθίσει τα βιώματα, τις νουθεσίες και τα μηνύματα των παιδιών αυτού του φοβερότατου πατέρα, του Πολέμου. Τα πιο τυχερά-άτυχα τέκνα του είναι οι βετεράνοι. Εκείνοι που πέρασαν από τα πεδία του θανάτου και εξήλθαν από εκεί ζωντανοί, αλλαγμένοι και -εν πολλοίς- σοφότεροι.
Ο πολιτισμός μας, ακόμα και ο άχαρος, ο πτωτικός της νεωτερικότητας, είναι προσανατολισμένος στο πολεμικό στίγμα. Οι γεωπολιτικές μεταβολές, τα παίγνια κυριαρχίας και επικράτησης, το εμπόριο, η τεχνολογία, η κυρίαρχη ιδεολογία, ακόμα και οι τάσεις της μόδας είναι απότοκα όσων φρικτών λαμβάνουν χώρα σε ξεκοιλιασμένες πόλεις, ρημαγμένα χωριά, ερήμους και απροσπέλαστα δάση όπου ο θάνατος έχει τη γιορτή του και θερίζει ζωές μεθυσμένος από το αίμα που χύνεται.
Οι εμπειροπόλεμοι συμπολίτες μας είναι θησαυροφυλάκια γνώσης, όχι αποθήκες πληροφοριών. Οσα έχουν να πουν μας αφορούν. Πρέπει να ανοίξουμε τα αυτιά μας, τα μάτια μας και τη συνείδησή μας για να τα υποδεχτεί και να τα αφομοιώσει. Φυσικά, το βασικότερο κίνητρό μας δεν μπορεί να είναι άλλο από το όφελος.
Αφενός είναι καλό, αληθινή ευλογία να αντιληφθεί κάθε πολίτης τη φύση της πολεμικής λαίλαπας και την ένταση σε κάθε εκδήλωσή της. Το να ανταλλάσσονται πυρά εκατέρωθεν δεν μοιάζει με κινηματογραφική ταινία και η φρίκη της θέας, της οσμής, της ακρόασης του θανάτου δεν μπορεί να χωρέσει ούτε σε μικρή ούτε σε μεγάλη οθόνη. Οι μπαρουτοκαπνισμένοι πολεμιστές, με τις αφηγήσεις των εμπειριών τους, δίχως καν να το επιδιώκουν, μπορούν να δείξουν στους αμύητους τον προθάλαμο της επί γης κόλασης. Εκείνοι που βίωσαν τις πιο ανθρώπινες εμπειρίες είθισται να αποδεικνύονται οι πιο δωρικοί, λιτοί, σχεδόν ουδέτεροι στην εξιστόρηση των παθημάτων και ανδραγαθημάτων τους.
Τούτη η λιτότητα προκαλεί δέος και πείθει για την ακρίβεια των περιστατικών. Μπορεί να αποτρέψει πολλά άμυαλα και υπερφίαλα, άμαθα κοκοράκια από την επιδίωξη αχρείαστων πολεμικών κινδύνων. Οσοι παίζουν με τους διακόπτες του φωτός και του σκότους πρέπει να γνωρίζουν τι περίπου θα προκαλέσουν με τα παιχνίδια τους.
Από την άλλη, η νοερή συμμετοχή στις μάχες που έδωσαν αληθινοί άνθρωποι, σε υπαρκτές αλλά εξωφρενικές συνθήκες, μπορεί να εμψυχώσει, να παραδειγματίσει και να θεριέψει τους νέους που επιθυμούν να συναγωνιστούν αλλήλους στη φιλοπατρία και την αρετή.
Το σημαντικότερο όλων: Η εξοικείωση με αναπολήσεις αυτού του είδους μπορεί να βοηθήσει όλους μας να καταλάβουμε πότε ο πόλεμος είναι αναγκαίος – όταν αποδεικνύεται αναπόφευκτος, αναπότρεπτος και σωτήριος για την ελευθερία, την τιμή και την αξιοπρέπεια του έθνους.
Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις
ΕΘΝΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΜΑΣ
