Η λιβυκή κρίση αποτελεί τη λυδία λίθο για την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ελλάδα, την Κύπρο όπως και για τις ΗΠΑ, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τη Ρωσία και τις γειτονικές προς τη Λιβύη χώρες.
Από το 2011, μετά την πτώση του δικτάτορα Καντάφι, η Τουρκία επέδειξε μεθοδικό ενδιαφέρον γι’ αυτήν την πλουσιότατη σε πετρέλαιο χώρα της Βόρειας Αφρικής. Όχι για να υποστηρίξει, τάχα, τον πρωθυπουργό της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας της Τρίπολης, Σάρατζ.
Η ενεργοβόρος Τουρκία εισέβαλε στη Λιβύη για τα πετρέλαιά της! Η λιβυκή κρίση περιπλέχθηκε επειδή η χώρα του Αττίλα ενίσχυσε τον ισλαμιστή Σάρατζ με χιλιάδες Σύρους τζιχαντιστές μισθοφόρους, άφθονο πολεμικό υλικό και drones, με αποτέλεσμα οι δυνάμεις του Σάρατζ να σημειώσουν κρίσιμες επιτυχίες σε βάρος του στρατάρχη Χαφτάρ, που ελέγχει το ανατολικό τμήμα της χώρας. Αίφνης, η Τουρκία έγινε, με τη Ρωσία, σημαντικός δρων στη λιβυκή κρίση.
Πέραν του πετρελαίου, επιδιώκει να δημιουργήσει μεγάλη ναυτική και αεροπορική βάση στην περιοχή της πετρελαιοφόρου Σύρτης. Ήδη, διαθέτει ναυτικές βάσεις στην Αυλώνα της Αλβανίας, στη Σομαλία και εκστρατευτικό σώμα στο Κατάρ. Κατέχει έδαφος του Β. Ιράκ, μεγάλη έκταση στη ΒΔ Συρία και το 37% της Κύπρου.
Ταυτόχρονα, ο Ερντογάν, απαιτεί έλεγχο των υδρογονανθράκων μας, της Ελλάδος και όλης της Αν. Μεσογείου, αξιώνει το μισό Αιγαίο και θέλει να έχει λόγο στις υποθέσεις των κρατών της Αν. Μεσογείου και της Β. Αφρικής.
Οι επεκτατικές-κατακτητικές ενέργειες του Ερντογάν εναντίον της Ελλάδος, της Κύπρου, της Συρίας, των Κούρδων, του Ιράκ και η πειρατεία του στη Μεσόγειο, εκπορεύονται από το βιβλίο του μέντορά του, πρώην πρωθυπουργού, Νταβούτογλου: «Το Στρατηγικό Βάθος. Η διεθνής θέση της Τουρκίας» και εκφράζονται από το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Ο Ερντογάν κατ’ επανάληψιν διατυμπάνισε ότι μέχρι το 2023, που θα είναι η 100ετηρίδα της Τουρκικής (όσης απέμεινε) Δημοκρατίας, η χώρα θα διεκδικήσει θέση μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων.
Φαραωνικά όνειρα; Νεο-οθωμανικές ονειρώξεις; Το γεγονός είναι ότι η Τουρκία έχει αποθρασυνθεί και επιτίθεται ασυγκράτητη σε πολλά μέτωπα επειδή οι περιφερειακές συγκυρίες και το διεθνές άναρχο σύστημα ευνοούν την αδίστακτη συμπεριφορά του Ερντογάν. Στις ΗΠΑ κυβερνά ένας αλλοπρόσαλλος, απρόβλεπτος Τραμπ. Με τον Ρώσο Πρόεδρο, Πούτιν, ο Τούρκος Πρόεδρος έχει μιαν εποχική, ευκαιριακή συνεργασία, που, προς το παρόν, ευνοεί τα διαφορετικά σχέδιά τους.
Απέναντί του, ο Ερντογάν έχει μιαν ανοχύρωτη, ημικατεχόμενη και πολιορκούμενη Κυπριακή Δημοκρατία και την Ελλάδα, η οποία καταδυναστεύεται διαχρονικά από μιαν καταραμένη τουρκοφοβία. Το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο είναι η μεγαλύτερη δοκιμασία για τις αντοχές, τις αντιστάσεις και την αντίδραση της Αθήνας. Ο Ερντογάν προανήγγειλε ότι προσεχώς τα τουρκικά ερευνητικά σκάφη και τα γεωτρύπανά του θα εισβάλουν και στην ελληνική ΑΟΖ για έρευνες και γεωτρήσεις υπό την προστασία του τουρκικού στόλου .
Πώς θα αντιδράσει η Ελλάδα;
Ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Φλώρος, προειδοποίησε: «Πρώτα θα τους κάψουμε και μετά θα ρωτήσουμε το όνομά τους». Η Αθήνα εννοεί και θα υλοποιήσει όσα διαμήνυσε ο στρατηγός; Δεν δικαιούται να έχει διλήμματα. Θα πάμε σε ελληνοτουρκική σύγκρουση; Όχι! Αυτό που αναμένεται και θα γίνει προσεχώς είναι η κατά πάγια πρακτική παρέμβαση του αμερικανικού, του ευρωπαϊκού και δη του γερμανικού παράγοντα για επίλυση των ελληνοτουρκικών και κυπροτουρκικών διαφορών.
Από την 1η Ιουλίου, η Γερμανία προεδρεύει της ΕΕ. Σήμερα πραγματοποιήθηκε το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων και την Πέμπτη συνέρχεται το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Η Τουρκία είναι μεν μεγάλη χώρα με έναν από τους μεγαλύτερους στρατούς, είναι ακόμα μέλος του ΝΑΤΟ και σε στρατηγική σημασία για τη Δύση. Όμως η χώρα του Αττίλα συμπεριφέρεται ως πειρατής, ληστής, άρπαγας και κλέφτης.
Η ΕΕ δεν έχει πολλές επιλογές.
Πρώτον, οφείλει να τιθασεύσει και στην ανάγκη να εξαναγκάσει την Τουρκία με κάθε μέσο, ακόμα και στρατιωτικό, να τερματίσει τις εισβολές της στην κυπριακή και ελληνική ΑΟΖ.
Δεύτερον, η ΕΕ οφείλει να επιβάλει σεβασμό στο Ευρωπαϊκό και στο Διεθνές Δίκαιο. Δεν διδάχτηκε τίποτε από τον καταστρεπτικό κατευνασμό του Χίτλερ;
Τρίτον, τώρα είναι η τελευταία ευκαιρία για την ΕΕ να ανακτήσει το χαμένο κύρος της και να αναδειχθεί σε ηγέτιδα δύναμη.
Τέταρτον, Αθήνα και Λευκωσία επιτέλους ας αξιοποιήσουν την ισχύ του βέτο τους στην ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ αντί να φλυαρούν.
Πέμπτον, να οριοθετήσουν… προχτές την ΑΟΖ τους.
Έκτον, να εξαγγείλουν επίσημα την αναβίωση του Δόγματος του ΕΑΧ με ταυτόχρονο εξοπλισμό των Ελληνικών και Κυπριακών Ενόπλων Δυνάμεων.
Έναντι του Τούρκου πειρατή ισχύει απαράλλαχτα η υπόδειξη του συμβούλου του Ελ. Βενιζέλου, Ιωαννίδη, στην κορύφωση των συνομιλιών στη Λωζάννη: «Αν δείξεις στον Τούρκο τα οπίσθιά σου, θα σου δείξει τον ανδρισμό του. Αν του δείξεις τον ανδρισμό σου, θα σου δείξει τα οπίσθιά του». Αυτή είναι η ουσία των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Τι δεν καταλαβαίνουν, Αθήνα και Λευκωσία;
Σάββας Ιακωβίδης Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις
Γιατί η Λιβύη ενδιαφέρει κατεπειγόντως Ευρωπαϊκή Ένωση, Ελλάδα και Κύπρο
