Και ποιο είναι το …δίδαγμα και το ρητό – όπως μας έλεγαν παλιά στο κατηχητικό σχολείο- από την κίνηση του Παπαδήμου να κάνει υπουργό τον Μπαμπινιώτη;
ΘΕΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ; ΒΡΙΣΕ ΤΟΝ
ΠΑΟΚ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΣ!
ΕΧΕΙΣ ΒΑΛΕΙ ΥΠΟΘΗΚΗ ΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΙΚΗ ΚΑΡΕΚΛΑ!
Να τον χαίρεστε κύριε Παπαδήμο!
Ένας άνθρωπος που στο λεξικό του έχει συνδέσει τη λέξη ΒΟΥΛΓΑΡΟΣ με
τον οπαδό του ΠΑΟΚ!
Αυτός ο άνθρωπος έγινε ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ; Είστε καλά ρε Αθηναίοι; Για θυμηθείτε την αθλιότητα που έγραψε στο λεξικό του ο κύριος αυτός:
τον οπαδό του ΠΑΟΚ!
Αυτός ο άνθρωπος έγινε ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ; Είστε καλά ρε Αθηναίοι; Για θυμηθείτε την αθλιότητα που έγραψε στο λεξικό του ο κύριος αυτός:
Το λεξικό του κ. Μπαμπινιώτη καταγράφει: «Βούλγαρος· 1. αυτός που γεννήθηκε στη Βουλγαρία ή κατάγεται από τη Βουλγαρία 2. (καταχρ. – υβριστ.) ο οπαδός ή παίκτης ομάδας της Θεσσαλονίκης (κυρ. του Π.Α.Ο.Κ.)».
Αλλάζουμε στο παραπάνω κείμενο τα ονόματα «Βούλγαρος» και «Βουλγαρία» με τα ζεύγη «Ελβετός – Ελβετία», «Ιρλανδός – Ιρλανδία», «Σουηδός – Σουηδία». Τότε η υβριστική σημασία μάς είναι αδιανόητη και τη θεωρούμε συκοφαντική. Αν όμως βάλουμε τα ονόματα «Βάνδαλος» και «Ούνος», τότε στέκει ακλόνητη η υβριστική υποδήλωση. Οσοι αμφιβάλλουν μπορούν να καταφύγουν σε ένα λεξικό, όπου θα διαβάσουν ότι τα εθνικά αυτά ονόματα δηλώνουν και τον απολίτιστο, το βάρβαρο και τον καταστροφέα έργων τέχνης (βανδαλισμός).
Στο «Βούλγαρος» όμως το λεξικό του κ. Μπαμπινιώτη έχει ένα κενό, το οποίο μας οδηγεί σε ένα ολισθηρό δρόμο. Σήμερα με τους Βουλγάρους ευτυχώς είμαστε δύο πολύ καλοί φίλοι. Ετσι δεν είναι στις προθέσεις μας να αναξέσουμε παλιές πληγές. Αλλά, όχι και σε πολύ παλιό παρελθόν, οι σχέσεις μας ήταν κάτι παραπάνω από δύσκολες. (…)
Η εθνική μνήμη κατέγραψε την εμπειρία αυτή, την οποία το λεξικό της Ακαδημίας Αθηνών διατυπώνει ως εξής: «Βούλγαρος· 1. κάτοικος της Βουλγαρίας, και 2. μεταφ. άνθρωπος αγροίκος, βάρβαρος, απολίτιστος ή ισχυρογνώμων, πείσμων, σύνηθ.». Παρόμοια αναφέρει και το Μεγάλο Λεξικό του Δημητράκου και το λεξικό του Σταματάκου. Αυτά απουσιάζουν από το κρινόμενο λεξικό, και πολλοί, και καλής πίστεως ακόμα, και ιδιαίτερα οι νέοι και οι ξένοι, διαβάζοντας το λήμμα «Βούλγαρος» σχηματίζουν τη γνώμη ότι οι ποδοσφαιρόφιλοι της Θεσσαλονίκης, και κατ΄ επέκταση όλοι οι Θεσσαλονικείς και οι Μακεδόνες, έχουν βουλγαρική καταγωγή. Αν δεν υπήρχε το κενό στο λεξικό, τότε η αγανάκτηση δε θα ήταν τόσο έντονη, αφού συνειρμικά το «Βούλγαρος» θα ανέπλαθε τον απολίτιστο και βάρβαρο άνθρωπο. Ετσι εξηγείται ο ξεσηκωμός. (…)
Κωνσταντίνος Τρυφερούλης, Συνταξιούχος Λυκειάρχης, πτυχιούχος Ελληνικής και Γαλλικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης