Θύμωσε ο Εκηβόλος
Εισάκουσε μακάριε, που έχεις παντεπόπτη αιώνιον οφθαλμό,
Τιτάνα χρυσόλαμπε, Υπερίωνα, ουράνιο φως,
Συ ο αυτογέννητος, ακάματε, θέα γλυκιά των ζωντανών,
Ω της αυγής δεξιέ γεννήτορα, αριστερέ της νύχτας,
Που ρυθμίζεις των εποχών τη μείξη, κυκλοκινούμενος, με τέσσερις πόδες,
Ταχύδρομε, ριζοτρόφε, διάπυρε, χαρωπέ, διφρηλάτη,
Που παίρνεις με περιστροφές τον δρόμο του απέραντου κύκλου,
Οδηγητή καλών στους ευσεβείς, στους ασεβείς εχθρικός,
Χρυσολύρη, που παίρνεις τον εναρμόνιο δρόμο του κόσμου,
Δείκτη αγαθών έργων, εποχοθρέφτη νέε,
Συ ο κοσμοκράτωρ, ω αυλητή, πυρόδρομε, κυκλόστροφε,
Φωτοφόρε, ποικιλόμορφε, ζωοδότη, καρποφόρε, Παιάν,
Αειθαλής, ω αμόλυντε, πατέρα χρόνου, αθάνατε Ζευ,
Γαλήνιε, πασιφανή, περιφερόμενο, μάτι του κόσμου,
Που σβήνεις και λάμπεις με ωραίες φωτεινές αχτίδες,
Δείκτη δικαιοσύνης, υδροχαρή, δέσποτα του κόσμου,
Εύορκε, εσαεί πανυπέρτατε, βοηθέ όλων,
Οφθαλμέ δικαιοσύνης, φως ζωής, ω ιππηλάτη,
Που ξεκινάς το τέθριππο με ευλύγιστο μαστίγιο,
Εισάκουσε τα λόγια κι αποκάλυψε στους μύστες γλυκύν βίο.
Ορφικός ύμνος για τον Ήλιο.
Τις τελευταίες μέρες, όπως μας λένε οι επιστήμονες, ο ήλιος βρίσκεται σε υπερδιέγερση με συνεχείς εκρήξεις, οι οποίες στέλνουν στη γη μας τεράστιες ποσότητες ηλιακού πλάσματος, με αποτέλεσμα να υπάρξουν προβλήματα στους δορυφόρους και τα ηλεκτρονικά συστήματα της γης. Ο ήλιος μας, αν και δεν είναι από τους μεγαλύτερους ήλιους στον γαλαξία μας, για μας είναι ο φωτεινότερος αστέρας, μια ανεξάντλητη πηγή φωτεινής και θερμικής ενέργειας, που μας δίνει τη ζωή. Απέχει από τη γη περίπου 149.600.000 χλμ. Ο Αρίσταρχος ο Σάμιος, πίστευε ότι ο ήλιος απείχε περίπου 20 φορές περισσότερο από την απόσταση της Σελήνης, και το ίδιο παραδεχόταν και ο Ίππαρχος.
Κατά τον Αναξαγόρα τον Κλαζομένιο(499-428) ο ήλιος είναι μια διάπυρη μεταλλική μάζα (τον ήλιον μύδρον έλεγε διάπυρον). Γι αυτές του τις διακηρύξεις κατηγορήθηκε για αθεία και ασέβεια με το ψήφισμα του μάντη Διοπείθη, και εξορίστηκε πληρώνοντας και πρόστιμο 5 ταλάντων.
Ο Ηράκλειτος ο Εφέσιος, πίστευε ότι ο ήλιος δεν θα ξεπεράσει τα μέτρα του, διότι οι Ερινύες, οι θεραπαινίδες της Δικαιοσύνης, θα τον τιμωρήσουν. (Ήλιος ούχ υπερβήσεται μέτρα. Ει δε μη, Ερινύες μιν Δίκης επίκουροι εξευρήσουσιν). Είναι δηλαδή κανονισμένη η λειτουργία και η πορεία του.
Ο Ρωμαικός στρατός λάτρευε σαν προστάτη του τον Μίθρα-Ήλιο, θεό των λαών της ανατολής. Η πίστη αυτή συνεχιζόταν και επί Μ. Κωνσταντίνου, ο οποίος είχε στα λάβαρά του τον ‘Ανίκητο Ήλιο’(Ιnvictus Sol).Μια μέρα της εβδομάδας ήταν αφιερωμένη στον ήλιο, ακόμη και σήμερα οι Αγγλοσάξωνες την δική μας Κυριακή την ονομάζουν ημέρα του ήλιου Sunday και Sonntag.
Ο ρομαντικός φιλόσοφος αυτοκράτορας Ιουλιανός, είχε ενστερνιστεί το ηλιοκεντρικό σύστημα του Αριστάρχου,και είχε γράψει μάλιστα και ένα βιβλίο-ύμνο, το: ΄΄Εις Βασιλέα Ήλιον΄΄,όπου εκείβεβαιώνει για τις δύο κινήσεις των πλανητών και της γης, και εκδηλώνει την λατρεία του προς αυτόν.΄΄Οι μεν γαρ πλάνητες περί τον Ήλιον ώσπερ βασιλέα χορεύοντες εν τισιν ωρισμένοις προς αυτόν διαστήμασιν, αρμοδιώτατα φέροντα κύκλω΄΄.
Ακόμα πιο παλιά ως γνωστό, οι Αιγύπτιοι τον είχαν για θεό τους και τον λάτρευαν με το όνομα Ρα. Όταν ο τοπικός θεός της Θήβας, Άμμων, συγχωνεύθηκε με τον πανάρχαιο ηλιακό θεό του Νείλου Ρα, προέκυψε ο Άμμων-Ρα. Όταν γύρω στο 1370 π.Χ.ανέβηκε στο θρόνο της Αιγύπτου ο Αμένοφης ο Δ΄, κήρυξε ανοιχτό πόλεμο με τους Θηβαίους ιερείς του Άμμωνα, γιατί παραμέρισαν τον πανάρχαιο Ρα και έδωσαν τους θεσμούς στον επαρχιακό θεό Άμμωνα. Ο Αμένοφης για να αποκαταστήσει την ιστορική συνέχεια μεταξύ Αρχαίας και Νέας Αιγύπτου, διέκοψε κάθε πνευματικό δεσμό με τη Θήβα, έκτισε νέα πρωτεύουσα, την Ακέτ-Ατόν, που σημαίνει ‘’ορίζοντας του Ηλιακού Δίσκου’’, την σημερινή Τέλλ-Ελ-Αμάρνα. Άλλαξε και το όνομά του σε Αχενατόν, που σημαίνει ‘Χαρά του Ήλιου’ και καθιέρωσε την λατρεία του θεού Ατόν.
Σ΄αυτή την περιληπτική περιπλάνηση για τον ήλιο δεν θα παραλείψουμε φυσικά και τον δικό μας Απόλλωνα. Ο σημαντικότερος θεός του Ελληνικού Πανθέου, γιος του Διός και της Λητούς, χρησμοδότης, προστάτης της νεολαίας, της μουσικής, είχε εκατοντάδες ονόματα, ανάλογα με τις ιδιότητές του
Λύκειος για την σύνδεσή του με το φως (ρίζα λυκ=φως). Λοξίας για τους ασαφείς χρησμούς. Μουσηγέτης ως αρχηγός των Μουσών. Σε σχέση με ασθένειες και ιάσεις λεγόταν Αλεξίκακος, Επικούριος, Ακέσιος, Νουσολήτης, Σωτήρ. Σιτάλκης ήταν για τους γεωργούς και Σμίνθιος ως εξολοθρευτής αρουραίων. Σύμβολα είχε την λύρα, το τόξο, τα βέλη, και ιερά ζώα τον λύκο, το δελφίνι, τον ποντικό, τον τράγο τον κύκνο, το γεράκι, τον κόρακα και αγαπημένα του φυτά, την δάφνη και τον φοίνικα. Περιτρέχει με το άρμα του τον ουράνιο θόλο, σκορπίζοντας το φως, τη ζεστασιά και δίνοντας ζωή στη γη. Απ΄την ουράνια διαδρομή του βλέπει τα πάντα, είναι παντεπόπτης, δεν υπάρχει τίποτε κρυφό από αυτόν, βλέπει τους κλέφτες και τους ξεσκεπάζει. Λέτε να είναι δικά του έργα όλες αυτές οι αποκαλύψεις για τους δικούς μας λωποδύτες;
Κατά μια εκδοχή του μύθου με την Ωκεανίδα Κλυμένη απέκτησε γιο , τον Φαέθοντα. Ο μύθος του Φαέθοντος σχετικά με το άρμα που πήρε από τον πατέρα του και δεν ήξερε να το οδηγήσει σωστά με αποτέλεσμα να κάψει τη γη, ίσως είναι ένα γεγονός πλησιάσματος του ήλιου προς τη γη, τα πανάρχαια χρόνια, που έμεινε στην μνήμη των ανθρώπων σαν μύθος.
Ελπίζω να μην συμβεί κάτι ανάλογο και στην δική μας εποχή, έχουμε τόσα προβλήματα, δεν χρειάζεται να μας πέσει στο κεφάλι κι ο ήλιος!
Από τις απαρχές λοιπόν του Χρόνου, οι άνθρωποι αναγνωρίζοντας την αξία του, τον λάτρεψαν , τον θεοποίησαν, τον είπαν ορατό ή νοητό θεό.
Ο νομπελίστας ποιητής μας Ελύτης τον υμνεί σαν νοητό ήλιο της Δικαιοσύνης και τον προσφωνεί Ήλιο Ηλιάτορα.
Ακόμα και η πρώτη προσευχή που απηύθυναν ποτέ οι θνητοί, είναι προς τον ήλιο, όπως είναι κωδικοποιημένη υπέροχα στο θείο αλφάβητό μας!
Μόνο ένας ήλιος μας προκαλεί απέχθεια και πρέπει να τον εξαφανίσουμε. Ο πράσινος, ο μισοφαγωμένος, αυτός που μας έριξε στο οικονομικό σκοτάδι και στη δουλεία.
Αν θέλουμε να είμαστε Ανεξάρτητοι ως Έλληνες, πρέπει να φροντίσουμε ν΄ανατείλει μαζί και η αυγή της χρυσής μέρας.
Βγαίνω στο μπαλκόνι μου και καμαρώνω τις αμυγδαλιές που έχουν στολιστεί νυφούλες, ο ήλιος, παρότι Άνοιξη δεν μας έχει παρουσιαστεί ακόμη με όλη τη λαμπρότητά του. Παίζει κρυφτό πίσω από τα σύννεφα, και περιμένει. Το ίδιο τον περιμένουμε και μεις να μας φτιάξει λίγο την διάθεση.
Προσπαθώ να θυμηθώ το τραγούδι που έλεγε παλιά ένα αξιόλογο συγκρότημα, οι Poll.
Ήλιε μου, ήλιε μου
Έλα, έλα ήλιε μου
Χρυσέ μου ήλιε……………
Κάπως έτσι πρέπει να ήταν…..
Τιμή και Σέβας
Στη Χαρά μας τη ΔΑΣΚΑΛΑ
Τη λουσμένη στο Ελλάνιο Φως
Την σταλμένη απ΄τον φωτεινό Θεό μας,
Σαν δείγμα ότι μας έχει συγχωρέσει!
Με εκτίμηση,
Αγγελική Π.