Γράφει ο Βασίλης Χασιώτης
Οι Έλληνες ξέρουν τα εχθρικά άρθρα και γνώμες στα γερμανικά ΜΜΕ πολύ καλά. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πολύ πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις, αρχίζοντας από την Ελλάδα, και αν η Γερμανία ποτέ αναγκαστεί να πληρώσει, θα μας «πάρουν ακόμη και τα σώβρακα».
Καθηγητής Albrecht Ritsch
(Πρόσφατη συνέντευξή του εις Der Spiegel)
Λοιπόν ας μπούμε κατ’ ευθείαν στο «δια ταύτα», «στο ψητό» : (την «ανάλυση» του αυτονόητου, ας την αφήσουμε σε άλλους) : Στην ουσία η Γερμανία ασκεί μια συγκαλυμμένη προστατευτική πολιτική. Και αφού η Ευρωπαϊκή Ένωση όχι μόνο δεν έγινε ποτέ μια πολιτική ένωση, αλλά, αντίθετα, εκτράπηκε προς τη κατεύθυνση του πιο άγριου νεοφιλελευθερισμού, και σε μια Ευρώπη, έτσι νέτα σκέτα, ΤΟΥ ΔΟΥΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΒΕΙΝ, πράττει άγια…
Το δυστύχημα, ότι ΟΛΟΙ ΣΧΕΔΟΝ (πλην 3-4) ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ, πράττουν ΑΠΛΆ ΑΝΟΗΤΩΣ, παίζοντας τον ρόλο του ΕΤΑΙΡΟΥ, όταν η Γερμανία παίζει ΑΝΟΙΧΤΑ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟΥ…
Προστατευτισμός δεν υπάρχει μόνο όταν υπάρχουν δασμοί, ΑΛΛΑ και όταν μια εθνική οικονομία, είναι τόσο ισχυρή, ώστε τελικώς, να καθορίζει τους κανόνες της «ελεύθερης» οικονομίας, τουλάχιστον ως προς εκείνους τους παίχτες που είναι «ενταγμένοι» στη σφαίρα οικονομικής επιρροής της, καταφανέστατα προς το δικό της όφελος, κάτι που προκύπτει και από το γεγονός ότι είναι η κύρια ευνοημένη από το παιχνίδι αυτό.
Και μόνο η αναγνώριση της πραγματικότητας ότι υπάρχει τέτοια επιρροή ΚΑΙ χειραγώγηση, και μάλιστα κυριαρχικού τύπου, είναι αρκετό για να μας πείσει ότι το παιχνίδι της «ελεύθερης οικονομίας» είναι νοθευμένο.
Και λέγοντας «κανόνες του παιχνιδιού» εννοώ κάθε δυνατότητα κυριαρχικής παρέμβασης σε μείζονος σημασίας όργανα λήψης αποφάσεων, όπως είναι π.χ. η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, όπως είναι τα όργανα λήψης αποφάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και βεβαίως, θα πρέπει να είναι κανείς θεότυφλος ώστε να μην μπορεί να διαπιστώσει ότι κατ’ ουσίαν η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται κάτω από τον σχεδόν απόλυτο γερμανικό έλεγχο σε ο,τιδήποτε συμβαίνει ή γίνεται σ’ αυτή.
Η εν γένει ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική ποδηγετείται από τη Γερμανία, και δεν υπάρχει τίποτα που να μας πείθει ότι αυτή η ποδηγέτηση γίνεται με γνώμονα ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ και όχι με γνώμονα ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ, ή έστω κυρίως το γερμανικό, και το ευρύτερο ευρωπαϊκό συμφέρον να εξυπηρετείται τόσο, ώστε στο τέλος να μην απολέσει και τη συμπάθεια και του τελευταίου φιλοευρωπαϊστή, ή, για να το θέσω ωμά και πιο ίσως δεικτικά, και του τελευταίου ευρωλιγούρη…
Ο ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΣΜΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ, είναι παρών, ΣΕ Ο,ΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΚΡΗ ΟΜΑΔΑ «ΦΙΛΙΚΩΝ» ΠΡΟΣ ΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ 3-4 ΒΟΡΕΙΩΝ ΚΡΑΤΩΝ…
Το ερώτημα συνεπώς είναι : ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ;
Και το ΕΙΔΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ για τη χώρα μας είναι : ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΜΑΣ, ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΘΕΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΛΗΤΤΕΙ;
Το ερώτημα δεν είναι απλά επίκαιρο, μα και κρίσιμο.
Διότι ακούω για «επανεκκινήσεις» της οικονομίας, ΑΛΛΑ ΠΟΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ;
Αυτής που στηρίχτηκε στο ίσαμε σήμερα μοντέλο ανάπτυξης ΠΟΥ ΠΑΝΘΟΜΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΥΠΗΡΞΕ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟ;
Αλλά, μιας και το δάσος κάηκε, μπορούμε να οργανώσουμε από την αρχή τα πράγματα.
Διότι αυτό που πρέπει να «επανεκκινηθεί» είναι ΕΝΑ ΝΕΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ και όχι το προηγούμενο.
ΠΟΙΟ ΟΜΩΣ ΘΑΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΝΕΟ ΜΟΝΤΕΛΟ;
Φοβούμαι, ότι ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΜΜΑ δεν έχει παρουσιάσει κάποιο, εξόν ίσως από το έχον μάλλον πάγιο χαρακτήρα μοντέλο του ΚΚΕ, το οποίο πάντως, έχει αξιολογηθεί και αποτιμηθεί ως ψήφος εμπιστοσύνης…
Όμως ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΤΟ ΠΟΙΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ, ένα είναι βέβαιο : όποιο κι αν είναι, υπάρχει ΕΝΑ ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΙΣΧΥΕΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ : Η ΑΝΑΚΤΗΣΗ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΕΝΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΟΥ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΗ…
Αυτός ο οργανισμός, αυτή η οικονομία, είναι δυνατόν να ανακτήσει τις δυνάμεις της και κυρίως να έχει και αποδόσεις αξιώσεων, με το να την έχουμε να αγωνίζεται σε μια κατηγορία ανταγωνισμού ΣΑΝ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΚΛΟΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΗΣ;
Όπως όλοι οι οργανισμοί, δεν θα χρειαστεί ΜΙΑ ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΕΝΤΑΞΗ ΣΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΟΥ ΣΚΛΗΡΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ, με άλλα λόγια, ΔΕΝ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΊ ΕΝΑ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ, έως ότου μπορέσει πάλι ΥΓΙΗΣ να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις του ανταγωνισμού;
Μιλώ για κάτι τόσο αυτονόητο, ΌΣΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ήταν ότι η Ελλάδα, όταν ΠΡΩΤΟΜΠΗΚΕ στην Ευρώπη, στηρίχτηκε ΜΕΣΩ ΧΡΗΜΑΤΙΚΩΝ ΡΟΩΝ και προστατεύτηκε Η ΠΑΡΑΓΩΓΤΗ ΤΗΣ (έστω κι αν εκ των υστέρων διαπιστώνεται ότι όλα αυτά έγιναν κατά τρόπο όχι σωστό και αποτελεσματικό) από τις ίδιες τις ευρωπαϊκές πολιτικές, ώστε να μπορεί να ΣΥΓΚΛΙΝΕΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ προς επίπεδα που πράγματι θα της επέτρεπαν ΜΕ ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΝΑ ΑΝΤΑΠΕΞΕΛΘΕΙ ΣΤΙΣ ΑΠΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ…
Σήμερα η Ελλάδα, δεν βρίσκεται εκεί που βρίσκονταν τις παραμονές της ένταξής της στη τότε ΕΟΚ, αλλά σε πολύ χειρότερη θέση…
Αν τότε η στήριξη ΚΑΙ Ο ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ήταν αναγκαία, ΣΉΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΟ ΑΝΑΓΚΑΙΑ…
Και φυσικά, δεν αναφέρομαι σε «στήριξη» που μας πάει ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΙΣΩ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΑ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ ΤΣΑΟΥΣΕΣΚΟΥ, αναφέρομαι σε στήριξη που μας πάει σε ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ (ΠΡΟ ΔΙΕΤΕΙΑΣ) ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΣΕ ΑΚΟΜΑ ΥΨΗΛΟΤΕΡΑ…
Αλλά, πάντα θα τίθεται το ερώτημα : και επειδή αυτό μας συμφέρει, θα το κάνουν οι (συν)εταίροι μας στην Ευρώπη;
Αφού το ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ;
ΤΟ ΕΠΧΕΙΡΗΣΑΜΕ;
ΤΟ ΠΟΛΕΜΗΣΑΜΕ;
Το ερώτημα θα είχε νόημα μόνο αν προηγούμενα το επιχειρούσαμε ΣΘΕΝΑΡΑ.
Μα εδώ παραδοθήκαμε ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ στη Κατοχική Τρόϊκα, και ψάχνουμε να βρούμε επιχειρήματα που μας λένε κάτι εναντίον της υποτέλειας;
Κι ακόμα κι αν το επιχειρούσαμε ΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ και εισπράτταμε αρνητική απάντηση, τι σημαίνει αυτό;
Ότι η Ελλάδα τέλειωσε, Ότι ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙ 5-6 ΒΟΡΕΙΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΤΗΣ;
Σε όλον τον υπόλοιπο κόσμο, ΕΚΤΟΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, δεν υπάρχει καμία ευκαιρία για μας;
Δεν υπάρχει κανένας δυνητικός σύμμαχος, που θα ήταν πρόθυμος να συμμαχήσει και συνδράμει στον αγώνα μας, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΡΟΘΕΣΗ ΝΑ ΠΛΗΞΕΙ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΗΓΕΜΟΝΙΑ;
Κι ακόμα – ακόμα, γιατί η Ελλάδα να μην αναλάβει σχετική πρωτοβουλία ΩΣΤΕ ΟΛΕΣ ΟΙ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΜΑΣ ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ ΝΑ ΑΞΙΩΣΟΥΝ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΟ ΤΟΙΧΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ ΤΟΥΣ ΕΩΣ ΟΤΟΥ ΑΝΑΡΡΩΣΟΥΝ, ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΣΥΓΚΛΙΣΗΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΡΟΣ ΤΗ ΡΟΥΜΑΝΙΑ ΤΟΥ ΤΣΑΟΥΣΕΣΚΟΥ;
Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις
