Σιγουρα θα τα έχετε δει σε κάποιες περιοχές της χώρας ή αν δεν τα έχετε δει από κοντά καθώς είναι σε ελάχιστα σημεία ακόμη, θα τα έχετε δει στο διαδίκτυο που τα εγκαινίαζε πριν λίγους μήνες ο Σάκης Ρουβας.
Ο λόγος για τα κέντρα ανταποδοτικής ανακύκλωσης όπου μπορεί εύκολα να ανακυκλώσει κάποιος μεγάλες ποσότητες από πλαστικά μπουκάλα και κουτάκια αλουμινίου. Ως εδώ όλα καλά.
Ειναι θετικό να αναπτύσσεται στον κόσμο η οικολογική συνείδηση και αν μαλιστα του ανταποδίδεται και η κίνηση του να ανακυκλώσει τις οικιακές του συσκευασίες ακόμη καλύτερα. Γιατί στα κέντρα ανακύκλωσης υπάρχει ανταπόδοση 3 λεπτά για κάθε πλαστικό μπουκάλι ή κουτί αλουμινίου και για κάθε 33 τεμάχια συνολικά η ανταπόδοση είναι ένα ευρώ. Τα χρήματα δίνονται μέσω κουπονιού για ψώνια σε μεγάλη αλυσίδα σουπερ μάρκετ και εξαργυρώνονται χωρίς όρους και προϋποθέσεις οποιαδήποτε στιγμή.
Ως εδώ λοιπόν όλα καλά. Και αν σας φαίνεται ασήμαντο το πόσο δεν είναι και τόσο αμελητέο στις εποχές που ζούμε. Με κατοίκους που μιλήσαμε σε μεγάλο δήμο που υπάρχει τέτοιο κέντρο μας είπαν ότι από τα οικιακά τους προϊόντα και μόνο που ανακυκλώνουν κερδίζουν γύρω στα 4 και 5 ευρώ το μήνα τουλάχιστον. Και εδώ αρχίζει το πρόβλημα.
Στα κέντρα αυτά υπάρχει τεράστιος συνωστισμος καθώς καταφθάνουν καθημερινά δεκάδες πολιτων με τεράστιες ποσότητες υλικού. Διάφοροι απόκληροι Έλληνες και αλλοδαποί που γυρίζουν όλη η μέρα στους δρόμους για να βγάλουν λίγα ευρώ για το καθημερινό τους φαγητό αλλά και οργανωμένες ομάδες ρακοσυλλεκτών που ανακυκλώνουν συνεχώς και καταλαμβάνουν τον χώρο με αποτέλεσμα οι κάτοικοι της περιοχής να μην έχουν εύκολη πρόσβαση.
Κατεβαζουν σακιά από φορτηγά και δρουν με όρους συμμορίας. Όπως μας καταγγέλουν κάτοικοι βλέπουν εναλαξ τις ίδιες φάτσες να περιμένουν στην ουρά καθώς οι ρόλοι τους είναι μοιρασμένοι. Κάποιοι μαζεύουν όλη μέρα και κάποιοι περιμένουν στην ουρά και ανακυκλώνουν.
Ετσι για να καταφέρεις να ανακυκλώσεις πρέπει να περιμένεις δυο και τρεις ώρες στην ουρά, κάτι που αποτρέπει κάποιον εργαζόμενο ή απλό καθημερινό πολίτη που θέλει να ανακυκλώσει τις συσκευασίες του σπιτιού του. Μαλιστα κάτοικοι της περιοχής δέχονται ειρωνικά σχόλια του τύπου έρχεσαι να μας πάρεις την ουρά για μια σακούλα πλαστικά κτλ ενώ τους προτρέπουν να τα πετάξουν στον κάδο της ανακύκλωσης από όπου τα παίρνουν μετά οι μόνιμοι θαμώνες.
Οι πυρκαγιές και η μαφία της ανακύκλωσης
Επιπλεον γύρω από τα κέντρα ανακύκλωσης αναπτύσσεται πλέον ένα είδος γκετου που δημιουργεί επιπλέον προβλήματα στην περιοχή. Φορτηγά και σακαράκες που ξεφορτώνουν συνέχεια, καρότσια από σουπερ μάρκετ που τα χρησιμοποιούν για να μεταφέρουν το εμπόρευμα και μετά τα παρατάνε, σκουπίδια παντού από τους ανθρώπους που περιμένουν ώρες στην ουρά για να ανακυκλώνουν και καταναλώνουν φαγητά και ποτά όσο αναμένουν.
Η ανταποδοτική ανακύκλωση με αυτούς τους όρους παύει να απευθύνεται σε όλους τους πολίτες και πλέον γίνεται αποκλειστικο προνόμιο ολίγων που δρουν με όρους εκκολαπτόμενης μαφίας, εκμεταλλευόμενοι τις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις και την αιγίδα του υπουργείου εσωτερικών που θα πρέπει να παρέμβουν το συντομότερο.
Βεβαια υπάρχει και ένα επιπλέον παράξενο στην όλη υπόθεση, τα μικρότερα σημεία ανακύκλωσης όπου ανακυκλώναμε όλοι ως τωρα είναι πλέον εκτός λειτουργίας. Ειδικά όσα είναι κοντά στις περιοχές που υπάρχουν τα νέα μεγάλα κέντρα, έχουν συνεχώς προβλήματα. Σε αλλά δεν υπάρχει χαρτί στον εκτυπωτή, σε αλλά βγάζει μήνυμα βλάβης. Από ότι φαίνεται έχουν εγκαταλειφθεί ώστε να συρρέει ο κόσμος στα μεγαλύτερα μηχανήματα.