Διαβάζοντας την επιστολή που έστειλε ο αυτοκράτορας Αλέξιος Α Κομνηνός στον κόμη Ροβέρτο της Φλάνδρας 1000 ολόκληρα χρόνια πριν, θαρρείς ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα στην φρικτή δράση των Τούρκων. Τα κτηνώδη βασανιστήρια, οι τουρκικές θηριωδίες που περιγράφονται στην επιστολή, συνεχίζονται ακόμα και σήμερα. Από το Βυζάντιο, μέχρι την Συρία.
Μία αναπάντεχη ιστορική ανακάλυψη στο Βέλγιο
Το 1879, βρέθηκε σε μοναστήρι εξω απο την πολη Μπρύζ του Βελγίου, μια επιστολή, η οποια ηταν πολυ….παλιά.
Η συγκεκριμενη επιστολή, που σωζόταν σε 39(!) ταλαιπωρημένα χειρόγραφα, ήταν το γράμμα του….Αυτοκράτορα Αλεξίου Α’ Κομνηνού προς τον Κομη Ροβερτο Α’ της Φλανδρας με σκοπό να του περιγράψει την τραγική κατάσταση της Αυτοκρατορίας στην ανατολή, την σφοδρότητα των Τουρκικών επιδρομων, καθως και την ανάγκη να στείλει μισθοφόρους, ετσι ωστε να ενισχύσει την Αυτοκρατορική αμυνα, που παρέπαιε, ειδικά μετα την βαρια ήττα των Αυτοκρατορικών απο τους Πετσενέγγους στη Δρίστρα της Βουλγαριας (1087) και τις φρικτές επιδρομές των Τουρκομάνων φυλάρχων Chaka-Bey στο ανατολικό Αιγαίο και του Abel-Kasim στη Βιθυνια.
Οι δυο άνδρες είχαν γνωριστεί στην Κων/πολη τα τέλη Νοεμβρίου του 1089, όταν ο Φλαμανδος Κομης επεστρεφε απο προσκυνημα στην Ιερουσαλημ, και εντυπωσιαστηκε τοσο πολυ απο τον Αυτοκρατορα, ωστε οταν γυρισε στη Φλανδρα, του εστειλε αμεσως 500 βαρια εξοπλισμενους ιππεις, οι οποιοι εφθασαν στην Κων/νουπολη στις αρχες Ιουνιου του 1090, και αφου ελαβαν πλουσιοπαροχες αμοιβες και τρόφιμα,, ανελαβαν αμεσως εκκαθαριστικες επιχειρησεις στη Βιθυνια, ειδικα στην περιοχη της Νικομηδειας, με πολυ ικανοποιητικα αποτελεσματα.
Η κατακλυσμιαία εισβολή
Ηταν φανερο ομως οτι αυτη η κατασταση δεν μπορουσε να κρατησει για πολυ. Η κατακλυσμιαια εισβολη των Πετσενεγγων στη Θρακη τον Οκτωβριο του 1090 αναγκασε τον Αλεξιο να αποσυρει τους Φλαμανδους απο την Βιθυνια, μαζι με οτι Μικρασιατικα στρατευματα ειχαν απομεινει, με αποτελεσμα οι Τουρκοι (οι οποιοι ειχαν ενισχυθει με στιφη Τουρκομανων) να αποθρασυνθουν εντελως, να ρημαξουν την υπαιθρο και να καταλαβουν την Νικομηδεια στα τελη Φεβρουαριου 1091.
Η τραγικη απο καθε αποψη κατασταση ωθησε τον Αλεξιο να γραψει και να στειλει την περιφημη αυτη επιστολη, το περιεχομενο της οποιας ειναι ενδεικτικο της αβυσσου στην οποια βρισκοταν η Αυτοκρατορια.
Η επιστολη γραφτηκε στα τελη του 1090, και σιγουρα πριν τον Απριλιο του 1091, για λογους οι οποιοι θα παρατεθουν παρακατω. Συνταχτηκε υπο την προσωπικη εποπτεια του ιδιου του Αυτοκρατορα, σε δυο αντιγραφα, σε δυο γλωσσες, στα Ελληνικα και στα Λατινικα.
Μετα απο τους προκατακτικους χαιρετισμους και την αποδοση τιτλων, ο Αλεξιος μπαινει κυριολεκτικα στο ζουμι, εξιστορωντας την φυση των Τουρκικων επιδρομων, με τετοιες ανατριχιαστικες λεπτομερειες, που κανεις αναρωταται αν αναφερεται σε ανθρωπους η σε…..ζωα.
Τουρκική θηριωδία σε όλα τα βυζαντινά εδάφη
Πραγματι, ο Αυτοκρατορας περιγραφει: “Οι Τουρκοι εχουν κατακλυσει και πνιξει στο αιμα ολα τα εδαφη αναμεσα στην Ιερουσαλημ και την…Ελλαδα (!) και ολα τα εδαφη της “Ανω Ελλαδας”, δηλαδη την Καππαδοκια την μεγαλη, την Εσω Καππαδοκια, την Γαλατια, Την Εσω Φρυγια, την Κιλικια, την Ιωνια, την Βιθυνια, την Τρωαδα και την Καρια. Παντου, λεηλατησαν κάστρα, οικισμούς και Εκκλησιες, ενω απο τους ιερείς και μοναχους, αλλοι σφαχτηκαν και αλλοι παραδοθηκαν με ανειπωτη μοχθηρια στα χερια τους, ενω οι μοναχές -αλοιμονο- υποταχθηκαν στις ορεξεις τους. Τα δυο μεγαλα νησιά, η Χίος και η Λεσβος ειναι στα χερια των επιδρομέων” (Υπονοει τις φοβερες επιδρομες του Chaka-Bey).
Και ο Αυτοκρατορας συνεχιζει με αποτροπιαστικες αναφορες εμπρησμων, απαγωγων, ξεκοιλιασματων και αποκεφαλισμων, κανοντας τους κατσαπλιαδες της ISIS να φαινονται….ερασιτεχνες.
Και ο Αλεξιος, βασιζομενος σε αυτα που πολλες φορες ειχε δει με τα ιδια του τα ματια, καθως και με συνεχεις αναφορες απο αυτοπτες μαρτυρες, στρατιωτικους και πολιτες, συνεχιζει την φρικη:
“Οι Τουρκοι μαζευουν αγορια και νεαρους ανδρες μεσα σε εκκλησιες, τους κανουν περιτομη πανω απο κολυμπηθρες βαπτισματος(!) με την βια, το αιμα κυλαει σαν ποταμι μεσα στις κολυμπηθρες, τους υποχρεωνουν να ουρουν(!) μεσα στο Αγιο Βημα, να κοιτουν τις εικονες και να βριζουν τα θεια, και οσοι αρνουνται τους σφαζουν σαν αρνια επιτοπου”.
Και η περιγραφη του μακελειου συνεχιζεται: “Οι ιεροι ναοι βεβηλωνονται και καταστρεφονται με αναριθμητους τροπους και τους σκιαζει η απειλη για ακομα χειροτερα. Ποιος μπορει να μην θρηνησει για ολα αυτα; Ποιος μπορει να μεινει απαθης οταν τα μαθαινει; Ποιος δεν φριττει; Και ποιος δεν θα στραφει στην προσευχη; Ευγενεις δεσποινες και οι θυγατερες του που τους εχουν αρπαξει ολα τα υπαρχοντα, βιαζονται η μια μετα την αλλη, σαν κτηνη. Καποιοι [ απο τους Τουρκους] βαζουν ξεδιαντροπα παρθενες μπροστα στις μητερες τους και τις αναγκαζουν να τραγουδουν αθλια και αισχρα τραγουδια μεχρι να τελειωσουν οσα τους κανουν [….] ανδρες καθε ηλικιας και καταγωγης, αγορια, νεοι, γεροι, αριστοκρατες, χωριατες, και ακομα χειροτερο και πιο θλιβερο, ιερεις και μοναχοι και, αλί και τρισαλί, ακομα και επισκοποι ατιμαζονται με το αμαρτημα του ….σοδομισμου(!) και πλεον διατυμπανιζεται στο εξωτερικο οτι ενας επισκοπος εχει υποπεσει σε αυτη τη βδελυρη αμαρτια”.
Ανατρίχιασαν οι Φλαμανδοί με τις περιγραφές
Σε μια κριση ειλικρινειας, ο Αυτοκρατορας δηλωνει στον εμβροντητο Ροβερτο: “Μολονοτι ειμαι Αυτοκρατορας, δεν μπορω να βρω αντιδοτο η καταλληλο σχεδιο, αλλα παντοτε το βαζω στα ποδια ενωπιον των Πετσενεγγων και των Τουρκων”.
Η συγκλονιστικη αυτη επιστολη, αφησε αναυδο τον Κομη Ροβερτο και τους Φλαμανδους ευγενεις, “που εκαναν να συνελθουν πολλες μερες”.
Το περιεργο ειναι, οτι πολλοι επιφανεις Βυζαντινολογοι θεωρουσαν οτι το γραμμα του Αυτοκρατορα ειναι πλαστο, και οτι γραφτηκε στις αρχες του 12ου αιωνα, δηλαδη 15-20 χρονια μετα, απο Δυτικους κυκλους ωστε να δικαιολογηθει η Πρωτη Σταυροφορια στο καλεσμα του Αυτοκρατορα. Νεωτερες ερευνες εχουν αντικρουσει αυτη την αποψη, τονιζοντας οτι τα γεγονοτα αυτα ερχονται σε πληρη αρμονια με τις Ελληνικες ( Ατταλειατης, Σκυλιτζης, Αννα Κομνηνη), Αρμενικες ( Aristakes του Lastivert), και Συριακες (Ματθαιος της Εδεσσης) πηγές.
Η ιστορική ανάλυση της επιστολής
Κατά την γνώμη ομως του γράφοντος, και μετα απο προσεκτική μελέτη, και χωρίς να θελει να το παίξει έξυπνος, υπάρχουν δυο φρασεις-κλειδια οι οποιες πιστοποιουν οτι η επιστολη γραφτηκε σε Αυτοκρατορικα “σκριβωνια” (αντιγραφεία) υπο την εποπτεία του ιδιου του Αυτοκρατορα, μεταξυ Δεκεμβριου 1090- αρχες Φεβρουαριου 1091:
Α) Η φραση: ” Τα δυο μεγαλα νησια, Χιος και Λεσβος ειναι στα χερια επιδρομεων”. Αυτο εγινε τον Μαιο του 1088 απο τον αιμοδιψη εμιρη της Σμυρνης, Chaka -Bey, που με ενα στολο επιταγμενων σκαφων, ειχε στη κυριολεξια σμπαραλιασει το ανατολικο Αιγαιο. Ο Αλεξιος μπορεσε να επανακτησει την Χιο τον Μαρτιο του 1091, ενω τη Λεσβο τον Απριλιο του 1092. Αν αυτα τα νησια ειχαν λοιπον επανακτηθει, πως λοιπον αναφερονται σαν Τουρκικα στην “πλαστη” επιστολη του 1105; Ειναι κατι που κανενας επιφανης βυζαντινολογος δεν πηρε υπ’οψιν, και παροτι εψαξα επι μερες δεν βρηκα ουτε μια μνεια.
Β) Ο Αλεξιος επισης αναφερει οτι: ”Οτι και να κανω, παντοτε το βαζω στα ποδια ενωπιον Πετσενεγγων και Τουρκων” Ο Αυτοκρατορας προφανως αναφερεται στην τραγικη κατασταση που βρισκοταν κατα ολο το ετος του 1090, γιατι η κατασταση αλλαξε αρδην το επομενο ετος: Τον Μαρτιο του 1091 επανακτηθηκε η Χιος, ενω στις 29 Απριλιου του ιδιου ετους 80.000 Πετσενεγγοι συνετριβησαν απο τους Αυτοκρατορικους στην πολυνεκρη μαχη του Λεβουνίου, με μια “σφαγη που δεν ειχε δει ποτε ο κοσμος” (Αλεξιας, Α-574). Μετα τον αφανισμο των Πετσενέγγων, ο Αλεξιος δεν θα ειχε κανενα λογο να “το βάζει στα πόδια ενωπίον των Πετσενέγγων”.
Συν τοις αλλοις, η χρησιμοποίηση διακριτών τίτλων για τις επαρχίες που ειχαν πληγεί απο τις Τουρκικες επιδρομες (Μεγαλη Καππαδοκια, Εσω Φρυγια, Τρωαδα) δεν αφηνει πολλα περιθωρια για αμφισβητηση οτι η επιστολη συνταχτηκε απο ατομα που γνωριζαν καλα την διοικητικη κατατμηση της Αυτοκρατοριας. Εντυπωση δε, προκαλει η χρηση του ορου “Ελλαδα” απο τον ιδιο τον Αυτοκρατορα, και μαλιστα σε τοσο πρωιμη εποχη (τελος του 11ου αιωνα).
Σε καθε περιπτωση, το περιεχομενο της επιστολης ειναι συγκλονιστικο, και δειχνει ποσο φρικιαστικη, αποτροπαια και αιματηρη ηταν η Τουρκικη κατακτηση της Μικρας Ασιας μια χιλιετία πριν, κανοντας την τραγωδια του 1922 να μοιαζει σαν απλα μια αντανακλαση…..
Στην εικονα παρατηρουμε τον Αλεξιο Α’ Κομνηνο, τον θυρεο της Κομητειας της Φλανδρας, το Ελληνικο χειρογραφο και την Λατινικη μεταφραση της επιστολης.