Σε ανασκαφή που πραγματοποιήθηκε το πρωί σε τάφο που βρίσκεται στο κοιμητήριο Αγίου Γεωργίου Κοντού στη Λάρνακα, εντοπίστηκαν μεταξύ άλλων και οστά μικρού παιδιού, που ενδεχομένως να ανήκουν στον Δημητράκη Δημητριάδη, τον πιο μικρό ήρωα της ΕΟΚΑ.
Σε δηλώσεις κατά την επίσκεψη του στον χώρο εκταφής στο κοιμητήριο Αγίου Γεωργίου Κοντού στη Λάρνακα, ο Επίτροπος Προεδρίας, Φώτης Φωτίου, έκανε λόγο για «ακόμα μια πονεμένη υπόθεση”, σημειώνοντας πως “κάποιος πρέπει να νοιώθει πολύ συγκινημένος βρισκόμενος εδώ σήμερα. Η όλη προσπάθεια και πρωτοβουλία για την εκταφή των οστών του μικρού Δημητράκη του πιο μικρού ήρωα του απελευθερωτικού αγώνα – και ξέρουμε πως σκοτώθηκε εκείνες τις τραγικές μέρες – ήταν αίτημα της οικογένειας για να γίνει εκταφή των οστών του Δημητράκη, ώστε να ταφεί σε έναν ξεχωριστό χώρο, να γίνει ένα μνημείο, ώστε και η πολιτεία αλλά και η οικογένεια, να τον τιμά όπως του αξίζει», ανέφερε.
Πρόσθεσε πως το Γραφείο του είχε κάνει τη δική του «διερεύνηση όλες αυτές τις μέρες, περιμέναμε ασφαλώς το Διάταγμα του Δικαστηρίου, γιατί απαιτείται Διάταγμα πριν γίνει η εκταφή – και σήμερα προχωρήσαμε στο επόμενο σκέλος που είναι η εκταφή. Από εδώ και πέρα θα ακολουθηθούν όλες οι επιστημονικές εξετάσεις και διαδικασίες και αναμένω ότι σε δύο με τρεις εβδομάδες θα έχουμε τα αποτελέσματα για να δοθούν στην οικογένεια», είπε.
Στη συνέχεια, ανέφερε ο κ. Φωτίου, «η πολιτεία θα προχωρήσει μαζί με την οικογένεια για να κάνει και ένα μνημείο του Δημητράκη».
Ο Επίτροπος Προεδρίας ευχαρίστησε «την οικογένεια για την υπομονή, τον δημοσιογράφο του Φιλελεύθερου Πάμπο Βάσιλα, γιατί ήταν μια πρωτοβουλία δική του και τον ευχαριστώ. Ευχαριστώ επίσης τον επικεφαλής της ανασκαφής Ξενοφώντα Καλλή και τον Πρόεδρο της Επιτροπής Συγγενών Αγνοουμένων Νίκο Σεργίδη, ο οποίος ήταν και αυτός όπως ο Πάμπος από τους ανθρώπους που ήθελαν να γίνει αυτή η εκταφή», ανέφερε.
Ταυτόχρονα ευχήθηκε «να τελειώσει αυτό το δράμα της οικογένειας και τις επόμενες λίγες βδομάδες να μπορούμε να τιμούμε σαν ήρωα αυτό το παιδί. Οφείλουμε όλοι να τον τιμήσουμε και να τον τιμούμε σαν μεγάλο ήρωα, ανεξάρτητα εάν ήταν ο πιο μικρός σε ηλικία», σημείωσε.
Ο Ξενοφών Καλλής, επικεφαλής της ανασκαφής είπε ότι «η ανασκαφή έγινε από Κύπριους αρχαιολόγους εθελοντές και η προσπάθεια αφορούσε τον εντοπισμό λειψάνων μικρού παιδιού από ομαδικό τάφο όπου τάφησαν πέραν των 8 άλλων ατόμων. Έχουμε εντοπίσει οστά μικρού παιδιού όπως και πληθώρα οστών των υπολοίπων που έχουν ταφεί σ’ αυτόν τον χώρο».
Πρόσθεσε, ωστόσο, πως «δεν πρόκειται για ολοκληρωμένο σκελετό, τα οστά δεν είναι σε πάρα πολύ καλή κατάσταση λόγω της υγρασίας, ευελπιστούμε όμως ότι οι επιστήμονες στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας, η ομάδα του καθηγητή Καριόλου θα καταφέρουν να προχωρήσουν με τις αναγκαίες εξετάσεις DNA. Πριν την αποστολή δειγμάτων για DNA στο Ινστιτούτο θα γίνει ανθρωπολογικές εξετάσεις».
Ανέφερε ακόμα πως «εκ πρώτης όψεως – και αυτό αποτελεί καθαρά εκτίμηση, δεν αποτελεί επιστημονικό εύρημα – είμαστε σε καλό δρόμο, θα διαφανούν τα αποτελέσματα των προσπαθειών μας σε δύο περίπου εβδομάδες, ευελπιστώντας ότι και σε αυτή την περίπτωση θα δώσουμε την απάντηση που δικαιούται η οικογένεια».
Από την πλευρά του ο Λάκης Γεωργίου Δημητριάδης, αδελφός του Δημητράκη Δημητριάδη, ανέφερε πως «είχαμε σχεδόν την ίδια ηλικία τότε που τον σκότωσαν οι Εγγλέζοι. Θέλω να ευχαριστήσω από την καρδιά μου τον κ. Φωτίου και όλους όσοι ενδιαφέρθηκαν γι’ αυτή την εκταφή, για να ανακαλύψουμε που ήταν τα οστά του μωρού γιατί τόσα χρόνια κανένας δεν γνώριζε που ήταν».
Απαντώντας σε ερώτηση, ο κ. Δημητριάδης είπε πως σήμερα ικανοποιήθηκε με την παρουσία στο κοιμητήριο του Επιτρόπου Προεδρίας, του Ξενοφώντα Καλλή και των υπολοίπων που «ενδιαφέρθηκαν για την εκταφή για να ανακαλύψουμε» που ήταν θαμμένος ο Δημητράκης.
Ανέφερε ακόμα πως «θα καλέσουμε τον κόσμο (για την κηδεία) και πρέπει να τιμήσουμε τον Δημητράκη γιατί σαν μωρό που ήταν και ο πιο μικρός ήρωας της Λάρνακας, κανένας δεν γνώριζε συγκεκριμένα γι’ αυτόν».
Ο κ. Δημητριάδης ευχαρίστησε πάρα πολύ τον δημοσιογράφο Πάμπο Βάσιλα, τον Επίτροπο Προεδρίας, τον Ξενοφώταν Καλλή και τον Νίκο Σεργίδη.
Ο δημοσιογράφος του Φιλελεύθερου Πάμπος Βάσιλας, που έφερε το θέμα στην επιφάνεια, «εξέφρασε ευχαριστίες προς τους κυρίους Φωτίου και Σεργίδη αλλά και γενικά στην Υπηρεσία για τους αγνοουμένους. “Είχα καθήκον, όταν ήρθε αυτή η πληροφορία κοντά μου να την αξιολογήσω και να την προωθήσω, χωρίς δημοσιογραφική εκμετάλλευση», είπε, και εξέφρασε ικανοποίηση γιατί όπως εξήγησε «σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα έγιναν οι απαραίτητες ενέργειες για να αποκατασταθεί αυτή η ιστορική τάξη, δηλαδή να τιμηθεί ο Δημητράκης όπως του αξίζει, και να έχει ένα δικό του τάφο».
Υπενθυμίζεται ότι ο Δημητράκης Δημητριάδης ήταν μόλις επτά χρονών, μαθητής στη Β΄ τάξη του Δημοτικού σχολείου, όταν στις 14 Μαρτίου του 1956, κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας μαθητών και μαθητριών κοντά στην εκκλησία του Αγίου Λαζάρου στη Λάρνακα, ένας Βρετανός στρατιώτης τον σημάδεψε και μια σφαίρα τον πέτυχε στο πρόσωπο, πάνω από το μάτι, με αποτέλεσμα να πέσει νεκρός.
Ποιος ήταν ο επτάχρονος;
Ο Δημητράκης Δημητριάδης, ο μικρός ήρωας, όπως τον αποκαλεί ο Διγενής, γεννήθηκε στη Λάρνακα το 1949. Ήταν μόλις επτά χρονών, μαθητής στη Β΄ τάξη του δημοτικού σχολείου, όταν τον πυροβόλησε Άγγλος στρατιώτης κατά τη διάρκεια διαδήλωσης.
Οι γονείς του ήταν χωρισμένοι, η μητέρα του έφυγε για την Αγγλία και ο Δημητράκης ζούσε με τη γιαγιά του Χρυσταλλού Μιχαήλ Κουτέ και πουλούσε λουλούδια, για να εξασφαλίσει τα προς το ζην. Ήταν παιδί ήρεμο, αλλά πολύ ριψοκίνδυνο.
Μετά την εξορία του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, του Μητροπολίτη Κυπριανού, του Παπασταύρου Παπαγαθαγγέλου και του Πολύκαρπου Ιωαννίδη, στις 9 Μαρτίου του 1956, επικρατούσε στη Λάρνακα, όπως και σε όλη την Κύπρο, μεγάλος αναβρασμός. Οι μαθητές και οι μαθήτριες όλων των σχολείων κατήλθαν σε διαδηλώσεις διαμαρτυρίας. Στις 14 Μαρτίου του 1956 τα παιδιά της Αστικής Σχολής Καλογερά, όπου φοιτούσε και ο Δημητράκης, ακολούθησαν μαθητές του Εμπορικού Λυκείου σε μια μαχητική διαδήλωση. Κινητοποιήθηκαν δυνάμεις ασφαλείας και οι διαδηλωτές κατέφυγαν στην εκκλησία του Αγίου Λαζάρου και άρχισαν να κτυπούν τις καμπάνες. Οι στρατιώτες περικύκλωσαν την εκκλησία και έριχναν δακρυγόνες βόμβες εναντίον των μαθητών που τους λιθοβολούσαν.
Μια ομάδα παιδιών, μεταξύ των οποίων και ο Δημητράκης, κατέφυγαν στην οδό Λέοντος του Σοφού, όπου τους προσπέρασε στρατιωτικό αυτοκίνητο με οπλισμένους στρατιώτες και προχώρησε στην οδό Νικολάου Ρώσου, τώρα Δημητράκη Δημητριάδη. Οι στρατιώτες κατέβηκαν από το αυτοκίνητό τους και ταμπουρώθηκαν πίσω από τον τοίχο της γωνιάς του δρόμου. Τα μεγαλύτερα παιδιά αποχώρησαν, φωνάζοντας και στον Δημητράκη να τους ακολουθήσει. Εκείνος όμως εξακολούθησε να λιθοβολεί και ένας από τους στρατιώτες τον σημάδεψε στο κεφάλι. Η σφαίρα πέρασε λίγο πιο πάνω από το δεξί του μάτι. Οι μαθητές τον μετέφεραν στο νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.