Με κυνικό τρόπο ο Ρώσος ΥΠΕΞ απάντησε στον Αμερικανό ομόλογό του, ότι στόχος της Ρωσίας είναι η αποσταθεροποίηση της ΕΕ.
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν τηλεφώνησε τις προηγούμενες ημέρες στον Ρώσο ομόλογό του Σεργκέι Λαβρόφ, αναφέρουν απολύτως έγκυρες και ακριβείς διπλωματικές πηγές.
Της Κύρας Αδάμ
Ο λόγος της τηλεφωνικής επικοινωνίας ήταν η βολιδοσκόπηση της Μόσχας -για λογαριασμό του Ουκρανού προέδρου Βολοντιμίρ Ζελένσκι– για το αν θα μπορούσαν να επαναληφθούν οι συνομιλίες Μόσχας – Κιέβου για εδαφικές «διευθετήσεις» και λήξη του πολέμου.
Η αντίδραση του Ρώσου ΥΠΕΞ Λαβρόφ στη βολιδοσκόπηση Μπλίνκεν είναι κάτι παραπάνω από απρόσμενη: Ο Σ. Λαβρόφ, επιμένουν οι ίδιες έγκυρες και ακριβείςδιπλωματικές πηγές, απάντησε:
Η Ρωσία είναι έτοιμη να σταματήσει τη σύγκρουση, όταν η βενζίνη στην Ευρώπηφτάσει τα 3,5 ευρώ και πέσουν όλες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.
Η απάντηση αυτή αποκαλύπτει τον κυνισμό της Μόσχας, αλλά και τη βεβαιότητά της ότι η Ευρώπη θα λυγίσει κάτω από το βάρος των δικών της κυρώσεων απέναντι στη Ρωσία.
Ύστερα από 100 και πλέον ημέρες πολέμου, η Μόσχα εξακολουθεί να καταλαμβάνει ουκρανικά εδάφη χωρίς να την εμποδίζει ο πακτωλός οπλικών συστημάτων που φτάνουν στην Πολωνία, αλλά ουδείς ξέρει πόσα, πώς και πότε περνούν στο ουκρανικό έδαφος, ενώ έχει ενεργοποιήσει δύο πολιτικά και οικονομικά υπερόπλαπου διαθέτει. Το κλείσιμο, αργά και βασανιστικά, της στρόφιγγας του ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη και τα αδιάθετα σιτηρά στη Μαύρη Θάλασσα, ενώ εξαπλώνεται η επισιτιστική κρίση.
Οι 27 της Ε.Ε. βλέπουν μπροστά τους τη δύσκολη κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει, με τη Γερμανία να δηλώνει πλέον ευθέως ανοιχτά και επισήμως τη «δύσκολη κατάσταση» στον ενεργειακό τομέα και δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν την επιδεινούμενη κατάσταση.
Οι Ευρωπαίοι λειτουργούν και κινούνται ως υπνωτισμένοι στην κρίση της Ουκρανίας. Υπερτερούν των ΗΠΑ σε βαριές πολιτικές φρασεολογίες απέναντι στη Ρωσία και τον Πούτιν, συμφωνούν και εφαρμόζουν πληθώρα τιμωρητικών κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας, αλλά οι μόνοι που πληρώνουν «χοντρά το μάρμαρο» είναι οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι πολίτες, που κατά τα άλλα… τιμωρούν τον Πούτιν.
Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να φέρουν την Ουκρανία στο ΝΑΤΟ. Οι Ευρωπαίοι όμως μπορούν με τυμπανοκρουσίες να καταστήσουν την Ουκρανία «μακράς διάρκειας» υποψήφια προς ένταξη χώρα. Δηλαδή, να χορηγούν πακτωλό χρημάτων από τον κοινοτικό προϋπολογισμό, συρρικνώνοντας άλλα κοινοτικά Ταμεία, επί ζημία κυρίως του Νότου, σε μια πολύπαθη χώρα, την Ουκρανία, το χαρακτηριστικό της οποίας και εκτός πολέμου είναι το ασταθές πολίτευμα και η μεγάλη διαφθορά.
Με δυο λόγια, οι Ευρωπαίοι κάνουν ό,τι μπορούν να συντηρήσουν τον πόλεμο στην Ουκρανία, επί ζημία τους, εξυπηρετώντας στην πράξη τα αντιτιθέμενα σχέδια της Ουάσινγκτον και της Μόσχας σε βάρος της Ευρώπης.
Με μια ανακοίνωση παρακαλούν (!) την Τουρκία να μαζευτεί
Το Συμβούλιο Κορυφής, ακροβατώντας ανάμεσα στη «σταυροφορία του» για την Ουκρανία και το «μαύρο χειμώνα» που έχει μπροστά του, «φυσικά» και δεν είχε διάθεση, όρεξη και κυρίως πολιτική βούληση να ασχοληθεί με το ευρωπαϊκό όνειδοςτης πολιτικής απραξίας τους απέναντι σε υποψήφια χώρα, όπως η Τουρκία, που απειλεί μονίμως την κυριαρχία κράτους-μέλους, όπως η Ελλάδα, και προχωρά σε πλείστες επιθετικές και απολύτως παράνομες επιθετικές ενέργειες στο Αιγαίο.
Οι Ευρωπαίοι εταίροι «ξεπέταξαν» στα γρήγορα τον ελληνοτουρκικό πονοκέφαλό τους. Άφησαν απλώς τον Έλληνα πρωθυπουργό «να πει τον πόνο του» στο δείπνο της Πέμπτης, δηλαδή εκτός ημερήσιας διάταξης του συμβουλίου και έγραψαν πέντε αράδες στο τέλος των συμπερασμάτων, καλώντας και παρακαλώντας την Τουρκία να «μαζευτεί» (σ.σ.: αν αυτή το κρίνει σκόπιμο). Και έπραξαν έτσι γιατί οι Ευρωπαίοι εταίροι και σύμμαχοι ξέρουν δύο πράγματα.
- Ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν υπάρχει περίπτωση να χρησιμοποιήσει δυναμικά τα νομικά διπλωματικά όπλα που διαθέτει μέσα στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ για να αναγκαστούν φίλοι και σύμμαχοι να περιορίσουν με κυρώσεις την Άγκυρα.
- Και ακόμα γνωρίζουν, δυστυχώς, ότι και σε περίπτωση στρατιωτικού ατυχήματος ή σχεδιασμένης ενέργειας της Τουρκίας στο Αιγαίο η Αθήνα θα συμφωνήσει να συζητήσει με «εποικοδομητικό πνεύμα» τον τερματισμό της κρίσης αναίμακτα. Το «μοντέλο» των Ιμίων είναι ακόμα ζωντανό…