Παρασκευή, 12 Αυγούστου, 2022

Όταν η Δημοκρατία καταρρέει

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ο θάνατος σου η ζωη μου, ας το εορτάσουμε

 Θυμογράφημα από Μ.Ρ.Ποιός αλήθεια από τους πολιτικούς νοιάζεται για...

Η άρση του εμπολέμου και η συνοριακή συμφωνία Ελλάδας-Αλβανίας

Γράφει ο Μιχάλης ΡαμπίδηςΠτολεμαΐδα 10-8-2022-Παράλληλα με τις συνομιλίες...

Βαγγέλης Μεϊμαράκης: Μούγκα

Η υποχρέωση του Βαγγέλη Μεϊμαράκη να τιμήσει το κόμμα...

«Αθώος» άνευ ακροατηρίου!

Εξεδόθη βούλευμα πενταμελούς πλημμεληματοδικείου οποίον απαλλάσσει τον πρώην υπουργό...

Οι αρμοί της εξουσίας, το παρακράτος και οι υποκλοπές

Του Δημήτρη Παπαγγελοπούλου, πρώην αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης «Οι βλακώδεις δικαιολογίες...

Τι θα γίνει φέτος με την Πανσέληνο;

«Γιόμσε, σε δυο-τρεις νύχτες θα γίνει βασιλιάς» έλεγαν οι...

Ασύδοτη η Άγκυρα, υπακουή η Αθήνα!

Έκαναν λάθος ανάγνωση όσοι έσπευσαν να ερμηνεύσουν τους χρησμούς...

Όσο ο ποδηλάτης από τον αστροναύτη: Η ιστορία της κουβέντας

Του Χρυσόστομου ΤσιρίδηΜε αφορμή την πρόσφατη επέτειο για την...

Στο έλεος των ναρκεμπόρων η Αθήνα: Συγκλονιστική καταγγελία κατοίκου

Γυρνώντας πριν λίγο από την δουλειά μου επιτέθηκαν, για...

Συγκαλύπτοντας την ληστεία των Ελλήνων

Αναμένεται αφού όλοι συμφωνούν έκτακτη συνεδρίαση της ολομέλειας του...

Ύποπτη η στάση Μητσοτάκη απέναντι στο σκάνδαλο κατασκοπείας κατά της Ελλάδας

Ο Κυρ. Μητσοτάκης με την -εκούσια- επιλεκτική γνώση εξελίσσεται...

Ο Πακιστανός ομολόγησε έγκλημα μίσους: Θα συλληφθούν οι συνεργοί του;

Από τον μουλά εως τους φονταμενταλιστές που συχνωτίζονταν μαζί...

Γκάφα ή δόλος; Με το μαυρισμένο αντίχειρα ο Κυριάκος, «έδειξε» τον τέως διοικητή της ΕΥΠ

Μέσα στον πανικό του να γλιτώσει από τις,αδιαμφισβήτητες, ευθύνες...

Η υπέρτατη αυτοθυσία των αδελφών μας ηρώων το 1974

(Ένα μικρό τιμητικό αφιέρωμα, λόγω θλιβερής επετείουτης β΄ εισβολής,...

Γ. Χαρβαλιάς: Έκαναν φύλλο και φτερό το κινητό του Ανδρουλάκη για να τον εκβιάζουν!

Δεν ήταν μία απλή παρακολούθηση «τριών μηνών».Με ένα εξαιρετικά...

Αθαλάσσα: 48 χρόνια ντροπής

Γιατί τις μαύρες αυτές μέρες του Ιουλίου και Αυγούστου...

Αγγλικό χαστούκι στον Μητσοτάκη: Αντέγραψε τις σκοτεινότερες στιγμές της Χούντας του 1967

Γραφει ο Γιάννης ΝτάσκαςH εφημερίδα “Γκάρντιαν” είναι τεράστιο διεθνές...

Όταν η «Δημοκρατική» Δύση ηγεμονεύεται από ηγέτες γραφικούς (Τραμπ, Τζόνσον), χλωμούς (Μπάιντεν, Σολτς), συγκυριακούς (Μακρόν) ή «υπηρεσιακούς (Ντράγκι) τότε είναι εμφανές ότι: «something is rotten in the state of Danmark». Αυτά είναι μερικά μόνον παραδείγματα της πορείας υποβάθμισης των θεσμών εκπροσώπησης και ευτελισμού των «εκλεκτών του λαού». Επειδή το φαινόμενο ούτε μεμονωμένο είναι ούτε συγκυριακό μπορεί να θεωρηθεί, είναι φανερό ότι οι αιτίες είναι βαθύτερες και αν δεν αντιμετωπιστούν θα οδηγήσουν, με βεβαιότητα, σε καταστάσεις που θα ξεφεύγουν από την, έστω και τυπική, δημοκρατική νομιμοποίηση. Με άλλα λόγια αν δεν αντιμετωπιστούν οι αιτίες που οδηγούν στην προϊούσα αποσύνθεση της Δημοκρατίας αυτή θα πάψει να υφίσταται.

Ωστόσο το ηχηρότερο μήνυμα που στέλνουν οι πολίτες δεν είναι οι επιλογές τους στις κάλπες αλλά αντίθετα η αποχή τους από την άσκηση του δημοκρατικού τους καθήκοντος. Όταν η αποχή ξεπερνά το 50%, όταν δηλαδή ούτε ένας στους δύο πολίτες δεν καταθέτει θετική ή αρνητική ψήφο, ψήφο εμπιστοσύνης ή αποδοκιμασίας -ιδεολογιών, κομμάτων και προσώπων- τότε αυτό σηματοδοτεί, έστω και ασυνείδητη, απόρριψη του όλου συστήματος. Με άλλα λόγια απόρριψη της «Δημοκρατίας» όπως την έχουμε καταντήσει. Για την ακρίβεια όπως την έχει καταντήσει το «σύστημα» της οικονομικής-επικοινωνιακής επικυριαρχίας επί των δημοκρατικών θεσμών.

Στις Γαλλικές εκλογές του 2019 η αποχή είχε φτάσει στο 57% γεγονός που το χαρακτήρισα «κακό μαντάτο για τη Δημοκρατία» (Η «απεργία της Δημοκρατίας». , 19-06-2017). Εξακολουθώ να πιστεύω ότι η αποχή αποτελούσε απόδειξη ότι, ενώ το εκλογικό σώμα ήταν απογοητευμένο από τα παλιά πολιτικά πρόσωπα και κόμματα, η πλειοψηφία δεν ήλπιζε: «σε κάτι καλύτερο από τον νέο ένοικο του Μεγάρου των Ηλυσίων». Οι επιλογές, καθώς και η εκκωφαντική αποχή, των πολιτών στις πρόσφατες Γαλλικές εκλογές επιβεβαιώνει την εκτίμηση που είχα κάνει τότε ότι αφού: «Ο ”καθοδικός κύκλος” της ευμάρειας και του βιοτικού επιπέδου, σε μια ανεπιστρεπτί παγκοσμιοποιημένη  και άκρως ανταγωνιστική οικονομία, θα εξακολουθεί να υφίσταται για τις χώρες του παλαιού ”Δυτικού Κόσμου” […] η λάμψη του φαινομένου Μακρόν δεν πρόκειται να μακροημερεύσει». Με άλλα λόγια, ίσως  δεν υφίσταται το ενδεχόμενο να εμφανιστούν «Μεσσίες» σε χρεωκοπημένες «πολιτικές θρησκείες».

Ενώ οι πολίτες γυρίζουν την πλάτη στην πολιτική, αποποιούμενοι το δικαίωμα τους στην «εξουσία του λαού», οι πολιτικοί συνεχίζουν απτόητοι την ίδια πορεία. Παρουσιάζονται ανίκανοι να ανακόψουν την πορεία αποσύνθεσης της Δημοκρατίας. Γιατί η ουσία της Δημοκρατίας δεν είναι κυρίως το θεσμικό της πλαίσιο αλλά η συμμετοχή των πολιτών. Η Δημοκρατία έχει νόημα όταν λειτουργεί ως «Κοινωνία των Πολιτών» και όχι ως κοινωνία πολιτών. Ούτε η ευθύνη γι’ αυτήν την άρνηση των πολιτών μπορεί να επιρριφθεί στους ίδιους. Βεβαίως το μήνυμα θα ήταν πιο εκκωφαντικό αν αντί της αρνητικής ψήφου και της αποχής επιλεγόταν το γενικό μαύρο. Αν στις εκλογές τα άκυρα ψηφοδέλτια αγγίξουν ή ξεπεράσουν το 50% κανένας δεν θα μπορεί να παρερμηνεύσει το μήνυμα της γενικής αποδοκιμασίας. Δεν θα υφίσταται πλέον το άλλοθι της αδιαφορίας και του «όλοι ίδιοι είναι».

Αλλά, αν οι «κοινωνίες των πολιτών» στην Δημοκρατική Δύση είναι μια φενάκη, τότε το αγωνιώδες ερώτημα που είχε απευθύνει πριν από 60 χρόνια ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είναι όσο ποτέ επίκαιρο. Μόνο που αντί να αναρωτηθούμε «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;» πρέπει να ρωτήσουμε: «ποίοι κυβερνούν αυτόν τον κόσμο»; Όχι ποιοι κυβερνούν στα αυταρχικά καθεστώτα της Κίνας, της Ρωσίας, του Ιράν αυτό μας επαναλαμβάνεται τόσο συχνά που το έχουμε εμπεδώσει– αλλά ποια συστήματα εξουσίας αποφασίζουν για τις τύχες μας στην Δημοκρατική Δύση και γιατί οι πολίτες είτε απέχουν είτε οδηγούνται σε εμφανώς ακατάλληλες επιλογές.

Μία και μόνη εξήγηση μπορεί να υπάρχει για την γενικευμένη εκδήλωση ενός φαινομένου το οποίο έχει χαρακτηριστεί, δικαιολογημένα, ως το «Λυκόφως των πολιτικών ηγεσιών». Αν οι εκπρόσωποι είναι «μπροστινοί» του πραγματικού συστήματος εξουσίας τότε εξηγείται και η προϊούσα «έκπτωση» των πολιτικών ηγεσιών. Γιατί ένα πραγματικό και παντοδύναμο σύστημα εξουσίας, που υποκαθιστά την φαινομενική εξουσία του λαού, δεν θα ανεχόταν σε καμία περίπτωση ηγεσίες που θα προσπαθούσαν να αμφισβητήσουν την κυριαρχία του. Αλλά πρέπει να τηρούνται τα προσχήματα, να μην αμφισβητείται η «εξουσία» του «κυρίαρχου λαού».

Στο μυαλό μου είναι, 50 χρόνια τώρα, μια φράση από το «Μεγάλο μας Τσίρκο» του Καμπανέλη. Συζητούν οι ηγέτες της Ιεράς Συμμαχίας για το πώς θα αντιμετωπίσουν το, ανεπιθύμητο, αίτημα των επαναστατημένων Ελλήνων για ανεξαρτησία ώσπου η λύση βρίσκεται: «Αν τους ”δώσουμε” (ανεξαρτησία) χωρίς να τους δώσουμε; Αν ”έχουν” (ανεξαρτησία) χωρίς να έχουν;». Εκεί λοιπόν βρίσκεται η λύση. Αν οι πολίτες «έχουν» την εξουσία χωρίς να την έχουν. Αν η «εξουσία» των πολιτικών ηγεσιών δεν εδράζεται στην λαϊκή βούληση αλλά στο  άδηλο σύστημα εξουσίας όλα εξηγούνται. Σύμφωνα με την Naomi Klein (Δόγμα του Σοκ) δύο χαρακτηριστικοί εκπρόσωποι αυτού που ονομάζει «κορπορατικό κράτος» οι οποίοι εναλλάσσονταν σε κορυφαίους κυβερνητικούς και επιχειρηματικούς ρόλους ήταν ο Ντόναλντ Ράμσφελντκαι Ντικ Τσέινι. Για τέσσερις δεκαετίες ήταν βασικοί δρώντες στο πολιτικό προσκήνιο και κατά περιόδους στελέχη επιχειρήσεων Gilead Sciead, Halliburton– οι οποίες απεκόμισαν τεράστια κέρδη από κυβερνητικέςαποφάσεις.

Για να λειτουργήσει η φενάκη της «κυρίαρχης λαϊκής βούλησης», για να προληφθούν οι «εξεγέρσεις»απαιτείται η δημιουργία και η προβολή μιας εικονικής πραγματικότητας που θα αποπροσανατολίζει και θα διαστρέφει. Για να κατασταλούν οι «εξεγέρσεις», όταν εκδηλώνονται, πρέπει να διαβληθούν οι ανεπιθύμητοι θεσμοί συλλογικής εκπροσώπησης. Αν η πολιτική ηγεσία είναι ελεγχόμενη από το σύστημα μόνο αυτή θα καθαγιάζεται. Όλες οι άλλες στο «πυρ το εξώτερο». Οι ανεξάρτητες φωνές οφείλουν να αφανιστούν από το πολιτικό προσκήνιο. Να εξαφανιστούν στο σκοτάδι ή να καλυφθούν με λάσπη. Ο στόχος έχει επιτευχθεί: «Η, σχεδόν απόλυτη, κυριαρχία των ηλεκτρονικών -και η ως εκ τούτου περιθωριοποίηση των έντυπων- Μ.Μ.Ε., σε συνδυασμό με τον έλεγχό τους από το κεφάλαιο έχει μετατρέψει τον Τύπο από καθοριστικό πυλώνα της εύρυθμης λειτουργίας της Δημοκρατίας σε Δούρειο Ίππο που την υπονομεύει» (Ο Τραμπ ως «ατύχημα» της ιστορίας!, 7/1/2020).Οι «κοινωνίες των πολιτών» έχουν εκπέσει σε χειραγωγούμενες κοινωνίες πολιτών που υφίστανται τις επιπτώσεις και αντιδρούν είτε στρεφόμενες στα άκρα είτε διολισθαίνοντας στην παθητικότητα και την παραίτηση.

Το αδιανόητο ύψος της αποχής είναι ένα απεγνωσμένο σήμα κινδύνου. Αν η εξουσία δεν επανέλθει στους πολίτες η Δημοκρατία είναι καταδικασμένη

Αντωνάκος Αντώνης

30-06-2022

antonakosantonis@gmail.com

http://www.antonakos.edu.gr

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Τροφές που δεν πρέπει να καταναλωθούν ξαναζεσταμένες

Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε όλοι εμείς που συνηθίζουμε να...

Σάλος με την Μαρια Αναστασοπούλου και τον Γιώργο Παπαδακη: Τον έβαλε μέχρι και το μουστάκι...

Ηταν μια απο τις λίγες αξιόλογες δημοσιογραφικές παρουσίες...

Εχουν χάσει την μπάλα και δεν ξερουν τι λένε: Σάλος με το σαρδάμ της Πελωνη...

Οταν πρέπει να κανεις τα ρεπό του γίγαντα Οικονομου...

Ποιοι ήταν οι Γκάγκαροι Αθηναίοι;

Αν κάποιος θέλει να περιγράψει την Αθήνα πριν ξεκινήσει...

Πρεσβης κατερρευσε μπροστά στις κάμερες και έπεσε νεκρός

Αιφνίδιοι θάνατοι δεν συμβαίνουν τον τελευταίο καιρο μόνο στη...