Η φράση «Δεν περνάει η μπογιά της, που σήμερα χρησιμοποιείται για γυναίκες που δεν αρέσουν πια στους άντρες λόγω ηλικίας, έχει τις ρίζες της στο Βυζάντιο.
Οι γυναίκες, κατά τη βυζαντινή εποχή, περιποιούνταν πολύ τον εαυτό τους. Για να φαίνονται πιο όμορφες χρησιμοποιούσαν διάφορα καλλυντικά της εποχής, όπως φυτικές αλοιφές και χρώματα. Ειδικά στην αγορά της Κωνσταντινούπολης υπήρχαν πολλά μαγαζιά, που πουλούσαν αυτά τα προϊόντα ομορφιάς.
Οι Βυζαντινές συνήθιζαν να βγάζουν τα φρύδια τους και να τα ζωγραφίζουν, να βάφουν τα μάτια και τα χείλη τους με διάφορα έντονα χρώματα, ακόμα και να αποτριχώνουν τα πόδια τους με προϊόντα που φτιάχνονταν από καραμέλα και μαστίχα. Τα καλύτερα καλλυντικά, όπως και στη σημερινή εποχή, ήταν τα χειροποίητα και οι κυρίες που τα έφτιαχναν και τα πουλούσαν, γίνονταν πλούσιες.
Τα προϊόντα ομορφιάς της εποχής δεν χρησιμοποιούσαν μόνο οι απλές γυναίκες, αλλά γυναίκες όλων των τάξεων, ακόμα και αυτοκράτειρες. Παρά τις προσπάθειές τους να εντυπωσιάζουν τους άντρες, όπως είναι φυσικό δεν μπορούσαν να νικήσουν το χρόνο.
Οι σύζυγοι δεν πείθονταν από τα μπογιατίσματα και τους καλλωπισμούς των γυναικών τους και αναζητούσαν ερωτική συντροφιά σε νεότερες και ομορφότερες. Όταν συνέβαινε αυτό, ειδικά σε αυτοκράτειρες, οι κακές γλώσσες έλεγαν πως «δεν πέρασε η μπογιά της» και ο άντρας της την απάτησε.
Λέγεται μάλιστα ότι το ίδιο έπαθε και η αυτοκράτειρα Θεοδώρα, που με το πέρασμα του χρόνου έβλεπε την ομορφιά και τη νεότητά της να χάνονται. Ο Ιουστινιανός, την απατούσε και οι κυρίες της αυλής αρέσκονταν να την κουτσομπολεύουν λέγοντας πως «ούτε της Θεοδώρας περνάει πια η μπογιά».