Ο Γεώργιος Στανωτάς (1 Ιανουαρίου 1888 – 25 Σεπτεμβρίου 1965) ήταν στρατηγός ιππικού.
Γεννήθηκε στην Καστάνιτσα Αρκαδίας. Φοίτησε στη Βαρβάκειο Σχολή και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ως στρατιωτικός, διακριθείς στα πεδία των μαχών, παίρνοντας μέρος σε όλες τις πολεμικές επιχειρήσεις από τη μέρα της κατάταξής του το 1909, μέχρι την αποστρατεία του το 1948.
Eνώ ξεκίνησε ως απλός στρατιώτης, λόγω των εξαιρετικών του ικανοτήτων και επιδόσεων κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-1913, έγινε υπαξιωματικός και λόγω των ηρωικών του πράξεων προήχθη πολύ γρήγορα σε Ανθυπίλαρχο.
Ως αξιωματικός του Ιππικού διακρίθηκε για το θάρρος, την εργατικότητα και το ζήλο του, συνεχίζοντας την εξέλιξή του μέχρι το βαθμό του Αντιστράτηγου.
Διακρίθηκε στη Μικρασιατική εκστρατεία 1919-1922 ως Ίλαρχος (τιμήθηκε με Χρυσό Αριστείο Ανδρείας και άλλα παράσημα), αλλά έγινε ιδιαίτερα γνωστός κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940, ως υποστράτηγος διοικητής της Μεραρχίας Ιππικού στις επιχειρήσεις της Πίνδου και κατόπιν στην περιοχή της Φλώρινας κατά των Γερμανών.
Διέφυγε στη Μέση Ανατολή το 1943, όπου διεδραμάτισε ρόλο στον Ελληνικό Στρατό Μέσης Ανατολής και επέστρεψε το 1945.
Στη διάρκεια του Ελληνικού Εμφυλίου, κατά την περίοδο Μάιος-Δεκέμβριος του 1947 διετέλεσε Ανώτερος Στρατιωτικός Διοικητής Πελοποννήσου.
Απείχε από πολιτικές διαπλοκές, μένοντας πιστός στις στρατιωτικές αρετές. Υπήρξε στενός φίλος του Αλέξανδρου Παπάγου. Παντρεύτηκε την Αριστέα Τολιοπούλου από τη Λάρισα και απέκτησε δύο παιδιά, τον Σταμάτη και τη Μαρία.
Στις 30 Μαρτίου 1948, με απόφαση του Ανωτάτου Συμβουλίου Αμύνης, αποστρατεύθηκε, προαγόμενος σε Αντιστράτηγο. Στις 7 Οκτωβρίου 1949 ανακλήθηκε πάλι στην υπηρεσία και αποστρατεύθηκε οριστικά στις 28 Φεβρουαρίου 1950. Μετά την οριστική αποστρατεία του, ασχολήθηκε με την παραγωγή και εμπορία πλαστικών. Πέθανε στις 25 Σεπτεμβρίου 1965.