«Οι Φτωχοί» είναι το πρώτο αυθεντικό έργο του Ντοστογιέφσκι. Είναι ένα αριστουργηματικό δείγμα της Ρωσικής Λογοτεχνίας, αλλά συγχρόνως και παρωδία της. Ε, μια τέτοια παρωδία ζούμε σήμερα με το «καλάθι του νοικοκυριού», αφού άφησαν πρώτα ανεξέλεγκτο το εμπόριο τροφίμων να ανεβάζει τις τιμές, τώρα έρχονται και μας λένε ότι θα γίνουν προσιτές.
Ανέβασαν την τιμή υπερβολικά, μετά την μείωσαν ελάχιστα, (σε ορισμένα) αλλά το σημαντικό κέρδος παραμένει, με μεγάλο χαμένο τον καταναλωτή που του εφαρμόζουν την λογική «να σε κάψω Γιάννη να σε αλείψω λαδί» και από πάνω να σου ζητάνε να τους πεις και ευχαριστώ. Αυτό δεν είναι «καλάθι του νοικοκυριού» αλλά κοροϊδίας, εμπαιγμού και κανονικοποίησης της φτώχειας, που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ονομαστεί απλά «καλάθι του νοικοκυριού» που αντιμετωπίζει την ακρίβεια. Στην ουσία πρόκειται για μια παρέμβαση του υπουργείου Ανάπτυξης, η οποία υποτίθεται ότι είναι υπέρ των πολιτών, αλλά εν τέλει δεν είναι τίποτε άλλο, από μια σταγόνα στον ωκεανό της κερδοσκοπίας.
Θα επικαλεστώ τα όσα είπε σε τηλεοπτικό σταθμό ο Γενικός Γραμματέας Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή Σωτήρης Αναγνωστόπουλος αναφερόμενος στο ότι το «καλάθι του νοικοκυριού» δεν καλύπτει πολλά βασικά προϊόντα: «για να είναι αποτελεσματικό σε ένα τέτοιο καλάθι, θα πρέπει να είναι αρκετά περιορισμένο, μικρό. Αν το ανοίξουμε υπερβολικά, θα μειωθεί η αποτελεσματικότητά του».
Εδώ φανερώνεται το μέγεθος της παραπλάνησης των καταναλωτών. Δεν μας εξηγεί «αποτελεσματικότητα» για τον καταναλωτή ή για την κερδοσκοπία; Την στιγμή που βασικά προϊόντα μένουν εκτός, μάλλον το δεύτερο είναι, αφού αφήνει άνοιγμα για να μείνει μεγάλο μέρος από το περιθώριο κερδοσκοπίας των αλυσίδων σούπερ μάρκετ απείραχτο. Μάλιστα διευκρίνισε ότι τα προϊόντα που θα περιλαμβάνει το καλάθι θα ακριβαίνουν μεν, άλλα «ο σκοπός είναι το καλάθι αυτό να ανατιμάται με πιο αργό ρυθμό από όσο συμβαίνει σε άλλα προϊόντα», «Το κράτος δεν μπορεί να δώσει εντολή σε επιχειρήσεις να κρατήσουν τις τιμές χαμηλά ή να τις μειώσουν.
Ειδικά η μείωση εξαρτάται πρωτίστως από το πόσο το αγοράζουν, δεν μπορούν να πωλούν με ζημιά, θα ήταν προβληματικό … στο καλάθι του νοικοκυριού θα προσπαθήσουν να συγκρατηθούν οι ανατιμήσεις με ιδιωτική πρωτοβουλία και στο επίπεδο του ανταγωνισμού».
Δηλαδή σε απλά ελληνικά, ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης ομολογεί ότι δεν υπάρχει κράτος, μιας και έχουν το ελεύθερο οι επιχειρήσεις να σέρνουν τον χορό της ακρίβειας κατά πώς τις βολεύει. Εάν υπήρχε όντος κράτος και λειτουργούσε, τρία απλά πράγματα έπρεπε να κάνει για να σταματήσει το κύμα ακριβείας:
α) Μείωση του ΦΠΑ στα τρόφιμα. β) Συμφωνία του κράτους με τους επιχειρηματίες και στην ανάγκη επιβολή της. γ) Σαρωτικούς ελέγχους στην αγορά αν τηρούνται αυτά που συμφωνήθηκαν ή επιβλήθηκαν.
Μόνο έτσι πρόκειται να υπάρξει αποτελεσματική ανάσχεση του κύματος ακρίβειας και όχι να οδηγείς τους καταναλωτές, που είναι στο έλεος της ακριβείας να διαλέγουν τα υποτιθέμενα φθηνά πακέτα προϊόντων που θα προτείνουν οι μεγάλες αλυσίδες της αγοράς.
Όσο για την επιλογή προϊόντων που μας προτείνει το «καλάθι του νοικοκυριού», εκεί τι να πεις; Ασχολίαστο, μιας και μιλάμε πλέον για ένα πραγματικό «καλάθι του φτωχού», ουσιαστικά σαν να πρόκειται για ένα συσσίτιο, στο οποίο θα πρέπει να αρκεστούν οι ταλαιπωρημένοι και εξαθλιωμένοι οικονομικά πολίτες, με μια σημαντική όμως διαφορά, εδώ δεν θα δίνεται δωρεάν, ούτε πρόκειται να έχει σταθερές τιμές, αλλά θα επαφίεται στα όποια γούστα των πολυεθνικών και μεγαλεμπόρων των τροφίμων.
Ας θυμούνται όμως οι ταγοί μας, ότι αυτός ο λαός όσο φτωχός και να είναι ή να τον οδηγήσουν να γίνει, έχει μια αξιοπρέπεια που του την έχουν τσαλαπατήσει ασύστολα και οποίος την διαθέτει ξέρει και να τιμωρεί όταν πρέπει.