Όταν ακούει κανείς για «τη μεγαλύτερη λέξη», όποια γλώσσα κι αν αφορά, έρχονται στο μυαλό του περίπλοκοι επιθετικοί προσδιορισμοί ή ονόματα ξεχασμένων πριγκίπων. Η ελληνική γλώσσα, ωστόσο, έχει την ικανότητα να μας εκπλήσσει διαρκώς.
Η μεγαλύτερη λέξη στον κόσμο μετράει 172 γράμματα. Είναι ελληνική και είναι η ακόλουθη:
λεπαδοτεμαχοσελαχογαλεοκρανιολειψανοδριμυποτριμμματοσιλφιοτυρομελιτοκατακεχυμενοκιχλεπικοσσυφοφατοπεριστεραλεκτρυνοπτοκεφαλιοκιγκλοπελειολαγῳοσιραιοβαφητραγανοπτερυγών.
Με την πρώτη ματιά, μοιάζει σχεδόν σαν κάποιος να απολαμβάνει να αφαιρεί τα κενά από μια πρόταση με νόημα; στην πραγματικότητα όμως είναι μια λέξη. Δημιουργός της είναι ο πατέρας της αττικής κωμωδίας, Αριστοφάνης. Και τη λέξη τη συναντάμε στις Εκκλησιάζουσες.
Αν και η γέννηση του είδους της κωμωδίας εξακολουθεί να αποδίδεται στους Σικελούς συγγραφείς Φορμίδη και Επίκαρμο, ο Αθηναίος θεατρικός συγγραφέας παραμένει ο κύριος εκφραστής του είδους και πηγή έμπνευσης για ολόκληρο τον σύγχρονο κόσμο του θεάτρου. Ίσως η πιο σημαντική πτυχή που τονίζει την αξία του Αριστοφάνη, είναι ότι τα περισσότερα έργα του έχουν παραδοθεί στα χέρια μας ανέπαφα, παρά τα 2.500 χρόνια που μας χωρίζουν από την ύπαρξή του.
Οι Εκκλησιάζουσες ανέβηκαν για πρώτη φορά το 392 π.Χ. και η υπόθεση είναι βεβαίως στους περισσότερους γνωστή. Μετά την ήττα της Αθήνας στον Πελοποννησιακό πόλεμο και με τη διαφθορά να κυριαρχεί, οι Αθηναίες, με πρωτοβουλία της Πραξαγόρας, μεταμφιέζονται σε άνδρες, πηγαίνουν κρυφά στην Εκκλησία του Δήμου και περνούν ένα ψήφισμα που τους δίνει την εξουσία. Πώς τελειώνει η ιστορία; Με ένα συμπόσιο. Εκεί συναντάμε λοιπόν τη λέξη και πρόκειται για συνταγή.
Aς την επαναλάβουμε: λεπαδοτεμαχοσελαχογαλεοκρανιολειψανοδριμυποτριμμματοσιλφιοτυρομελιτοκατακεχυμενοκιχλεπικοσσυφοφατοπεριστεραλεκτρυνοπτοκεφαλιοκιγκλοπελειολαγῳοσιραιοβαφητραγανοπτερυγών.
Πρόκειται για ένα πιάτο με μεγάλη ποικιλία εδεσμάτων και εμφανίζεται στην τελευταία επανάληψη του χορού του έργου, στο σημείο όπου ο Βλέπυρος προσκαλείται στο συμπόσιο.
Αν σπάσουμε τη λέξη των 172 γραμμάτων, θα αναγνωρισούμε τις ακόλουθες λέξεις.
λεπαδο (λοπάς), τέμαχος, σέλαχο, γαλέος, κράνιον/λείψανον (κεφάλι και κόκκαλα θαλασσινών σε αυτή την περίπτωση), δριμύς/υπότριμμα, σίλφιον, τυρομελιτό (τυρί και μέλι), κατακεχυμένο, κίχλε (τα πτηνά τσίχλες), επί, κόσσυφο / φάττα / περιστέρα, αλεκτρυών, οπτός, κεφάλιο, κίγκλιο, πέλειο, λαγώο, σιραίο, βαφή τραγανό, πτερυγών.
Με πληροφορίες από Greek Reporter