Του Βασίλη Βιλιαρδου
Τα τουριστικά μας έσοδα το 2022 ήταν περί τα 17,6 δις € – λιγότερα από αυτά του 2019, όπου είχαν φτάσει στα 18,2 δις €. Εάν δε αφαιρεθεί ο πληθωρισμός, ήταν της τάξης των 16 δις € – οπότε περίπου 14% χαμηλότερα. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με δημοσιευμένες δηλώσεις του προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων, τα έξοδα τους αυξήθηκαν κατά 40% το 2022, σε σχέση με το 2019 – οπότε η κερδοφορία των ξενοδοχείων έχει καταρρεύσει και θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα σε κόκκινα δάνεια.
Μία κυβέρνηση βέβαια που ενδιαφέρεται μόνο για το τζίρο (ΑΕΠ) και όχι για τα κέρδη (πλεονάσματα), αδυνατεί να το καταλάβει – σημειώνοντας πως το πραγματικό μας ΑΕΠ το 2022 αυξήθηκε μεν κατά 9 δις € σχέση με το 2019, αλλά με κόστος άνω των 50 δις € που σπαταλήθηκαν με δανεικά. Δηλαδή, για κάθε 100 € έξοδα με δανεικά, «πετύχαμε» αύξηση του τζίρου κατά 18 € – με τεράστιες ζημίες. Ο ορισμός της ανοησίας!
Από την άλλη πλευρά, το 2022 προστέθηκαν στην Ελλάδα 35.000 νέες ξενοδοχειακές κλίνες ή το 5% των συνολικών, σε 5άστερα και 4άστερα ξενοδοχεία – όταν στην Ευρώπη μειώθηκαν περισσότερο από 5% κατά μέσον όρο. Η συνολική επένδυση δε σε πολυτελή νέα ξενοδοχεία, ήταν της τάξης των 5,2 δις € – χωρίς όμως να αποφέρει αποτελέσματα, αφού τα έσοδα του 2022 ήταν χαμηλότερα του 2019, ενώ τα έξοδα πολύ υψηλότερα.
Τα μέσα έσοδα λοιπόν ανά ξενοδοχειακή κλίνη (έτσι πρέπει να υπολογίζονται), μειώθηκαν τραγικά το 2022, σε σχέση με το 2019 – ενώ η απόδοση τους κατέρρευσε, λόγω της ανόδου των εξόδων, εκτιμώμενη στο -50% σε σχέση με το 2019. Επομένως, το 2022 είχαμε ως τουριστικά έσοδα, ποσά που ήταν πολύ χαμηλότερα από ένα βιώσιμο κόστος λειτουργίας των ξενοδοχείων – ενώ το 2023 δεν φαίνεται καθόλου αισιόδοξο.
Κάποια στιγμή πάντως θα πληρώσουμε πολύ ακριβά τη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού που δεν συνδέθηκε ποτέ με την εγχώρια παραγωγή – με αποτέλεσμα να εισάγουμε πάνω από το 80% των αναγκών του, αυξάνοντας τραγικά τα δίδυμα ελλείμματα των ισοζυγίων μας. Εξοργιστικό!