Του Βασίλη Βιλιάρδου
Κρατικό χρέος +44 δις
Ιδιωτικό χρέος +40 δις
Ακαθάριστο Εξωτερικό χρέος +137 δις
Εμπορικό έλλειμμα 2022 στα 38,3 δις (χωρίς τα καύσιμα 25,8 δις € ή το χειρότερο από το 2008)
Έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών 20,1 δις (κατά το ΔΝΤ, το χειρότερο ως προς ΑΕΠ στην αναπτυγμένη αλλά και στην αναπτυσσόμενη Ευρώπη)
Έλλειμμα προϋπολογισμού (έλλειμμα = ζημία) σε 3 χρόνια 40 δις
Ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας: Στην 47η θέση μεταξύ 63 χωρών και στην 22η της ΕΕ των 26.
Κυβερνητική αποτελεσματικότητα: Πέσαμε στην 55η θέση μεταξύ 63 χωρών.
Αγοραστική δύναμη: Πλην 7,4% κατά ΟΟΣΑ ή πλην 6,7% κατά Κομισιόν.
Κατά κεφαλήν εισόδημα: Τρίτη χειρότερη στην ΕΕ.
Ενεργειακή φτώχεια: Τρίτη χειρότερη στην ΕΕ.
Επενδυτική βαθμίδα: Η μοναδική χώρα στην ΕΕ χωρίς.
Ρυθμός ανάπτυξης, Γιαννίτσης: «Για να ξαναπιάσουμε το ΑΕΠ του 2019, ξοδέψαμε 55 δις €, δηλαδή το 33% του ΑΕΠ μίας χρονιάς. Εκτός αυτού, η οικονομική μεγέθυνση συνδέεται με ένα ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, το έλλειμμα του οποίου αυξήθηκε κατά 60%. Δεν είναι δυνατόν να μετατρέπουμε αυτήν την τραγική κατάσταση σε υμνολόγιο».
Κρατικές εγγυήσεις, Προβόπουλος: «Η κυβέρνηση επιμένει να εξαιρεί τις εγγυήσεις του δημοσίου από το χρέος – ενώ ανέρχονται κάπου στο 10% του ΑΕΠ (στο 15% τελικά ή 30 δις €). Ως εκ τούτου, ο λόγος χρέους/ΑΕΠ, ακόμη και αν αφαιρέσει κανείς τα περιβόητα διαθέσιμα, θα είναι στο 190%».
Ενδοκυβερνητικό χρέος, Παπαδόπουλος: «Ο ΟΔΔΗΧ είχε δανειστεί στις 31.12.2022 από την ΤτΕ με συμφωνίες επαναγοράς (repos) διαθέσιμα των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης (ασφαλιστικά ταμεία κλπ.) 46,7 δις. Το χρέος αυτό δεν προσμετράται στο δημόσιο χρέος, αφού στο δημόσιο χρέος προσμετράται μόνο το χρέος του Κράτους προς τους δανειστές του εκτός Γενικής Κυβέρνησης. Ποιος εκπροσωπεί τα συμφέροντα εργαζομένων και συνταξιούχων στις συμφωνίες επαναγοράς που συνάπτει ο ΟΔΔΗΧ με την ΤτΕ και δανείζεται τις εισφορές τους;
Οι τεράστιοι όγκοι δημόσιου και κρατικού χρέους, η διαρκώς επιδεινούμενη διάρθρωσή τους (μεγάλη αύξηση του πολύ βραχυπρόθεσμου δανεισμού, repos), καθώς και η αλματώδης αύξηση των επιτοκίων δανεισμού, εμβάλλουν σε ανησυχία σχετικά με τη δυνατότητα του Κράτους να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του».