Η συσσώρευση δυνάμεων του ρωσικού στρατού έως το 2023 και τι επιφέρει στον Ουκρανικό πόλεμο.
Ένα από τα μεγαλύτερα -και σίγουρα τα πιο συνεπακόλουθα- ερωτηματικά στον κόσμο αυτή τη στιγμή είναι η τρέχουσα κατάσταση του ρωσικού στρατού. Ορισμένοι δυτικοί σχολιαστές, ακόμη και ανώτεροι αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι οι Ρώσοι έχουν χάσει τη μισή ή ακόμα περισσότερη μαχητική τους ισχύ από την ημερομηνία της αρχικής τους εισβολής τον Φεβρουάριο του 2022 και τώρα είναι πιο αδύναμοι από τους Ουκρανούς. Αυτοί οι ισχυρισμοί έχουν πολλά κενά.
Οι ισχυρισμοί ότι οι Ρώσοι είχαν έναν “στρατό εκατομμυρίων ατόμων” πριν από τον πόλεμο είναι απλώς ψευδείς. Αυτός ήταν ο συνολικός αριθμός των ανθρώπων σε ολόκληρες τις Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις. Ο ρωσικός «στρατός» (μεταξύ του ίδιου του Στρατού, του Ναυτικού Πεζικού και της Αεροπορίας) ήταν περίπου 350.000 άτομα, από τα οποία περίπου 100.000 ήταν στρατεύσιμοι. Αυτό το επίπεδο επάνδρωσης υποστήριξε περίπου 183 τάγματα συνδυασμένων όπλων στο πλαίσιο του πλέον καταργημένου οργανωτικού σχήματος της Τακτικής Ομάδας Τάγματος. Σε πραγματικούς όρους, αυτό σήμαινε ότι για κάθε 1900 στρατιώτες οι Ρώσοι θα δημιουργούσαν ένα τάγμα με τα κατάλληλα υποστηρικτικά όπλα.
Ο υπολογισμός αυτός μπορεί να ελεγχθεί άμεσα σε σύγκριση με τον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 2018 ο εν ενεργεία Στρατός των ΗΠΑ διέθετε 31 Ταξιαρχίες, καθεμία από τις οποίες διέθετε τέσσερα τάγματα, συνολικά 124 τάγματα κατάλληλα υποστηριζόμενα με τελική δύναμη 483.500. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι ρωσικές μονάδες έχουν περίπου τα 2/3 του μεγέθους των δυτικών ομολόγων τους (31 έναντι 44 τανκς σε ένα τάγμα, για παράδειγμα), αυτό σημαίνει ότι οι δύο στρατοί είχαν σχεδόν τον ίδιο αριθμό ταγμάτων διαθέσιμο και οι Ρώσοι είναι περίπου 30% πιο αποτελεσματικοί στη μετατροπή της τελικής ισχύος σε μαχητική ισχύ. Αυτό είναι αναμενόμενο δεδομένης της σχετικής μειωμένης υλικοτεχνικής, διοικητικής και διοικητικής επιβάρυνσης της Ρωσίας έπειτα από την αποχώρηση της από τις διεθνείς, δεσμευτικές στρατιωτικές συμφωνίες.
Πάμε τώρα στο πεδίο του πολέμου. Οι Ρώσοι άρχισαν να στρατολογούν εθελοντές νωρίς, αλλά το πιο σημαντικό στοιχείο στα πρώτα στάδια του πολέμου ήταν η βιομηχανική κινητοποίηση. Ήδη από τον Μάρτιο του 2022 η ρωσική στρατιωτική βιομηχανία άρχισε να προσλαμβάνει τεράστιο αριθμό προσωπικού και να εντείνει την παραγωγή πολεμικού υλικού. Μέρος αυτού ήταν η αντικατάσταση εξοπλισμού που χάθηκε στη μάχη, αλλά μεγάλο μέρος του ήταν η υλοποίηση σχεδίου για την αύξηση του ρωσικού στρατού τους επόμενους μήνες. Η κινητοποίηση του προσωπικού επρόκειτο να γίνει αργότερα, αρχικά με μικρής κλίμακας στρατολόγηση εθελοντών την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2022 και στη συνέχεια με επίσημη κινητοποίηση το φθινόπωρο του 2022.
Η ρωσική κινητοποίηση ήρθε σε δύο κύματα. Πρώτον, ανακοινώθηκε αύξηση της τελικής δύναμης του ρωσικού στρατού κατά 137.000 τον Αύγουστο του 2022, ακριβώς τον αριθμό των στρατευσίμων που υπηρετούσαν τότε. Αυτό υποδηλώνει έντονα ότι η τάξη στρατευσίμων 2021-2022 απλώς διατηρήθηκε στην υπηρεσία για όλη τη διάρκεια. Το δεύτερο κύμα ήταν η «μερική κινητοποίηση» 300.000 τον Σεπτέμβριο του 2022, η οποία στη συνέχεια μετατράπηκε σε άλλη μια αύξηση της εξουσιοδοτημένης δύναμης του Ρωσικού Στρατού. Αυτό μας δίνει μια τρέχουσα δύναμη του ρωσικού στρατού με περίπου 750.000 στρατιώτες, υπερδιπλάσια της δύναμής του τον Φεβρουάριο του 2022 και – πολύ σημαντικά – με 650.000 αντί για 250.000 στρατιώτες που μπορούν να αναπτυχθούν είτε ως «συμβασιούχοι» ή «επιστρατευμένοι».
Πρέπει να σημειωθεί ότι η ρωσική επιστράτευση του περασμένου έτους δεν ήταν μια «εφάπαξ» κλήση, αλλά μια μόνιμη επέκταση του μεγέθους του στρατού τους που γέμιζε με συνεχείς προσπάθειες στρατολόγησης, επιστράτευσης και επιστράτευσης εφέδρων. Αυτή είναι μια δύναμη που αναπληρώνεται συνεχώς. Καλύπτοντας έτσι τις απώλειες στο πεδίο της μάχης.
Εφαρμόζοντας την αναλογία 1900 στρατιώτες ανά τάγμα καταλήγουμε σε μια μεγαλη ρωσική δύναμη μετά την επέκταση περίπου 395 ταγμάτων. Αυτή είναι μια τεράστια δύναμη που θα μπορούσε εύκολα να διασφαλίσει τα σύνορα της Ρωσίας (ιδιαίτερα τα πλέον πολύ εχθρικά δυτικά σύνορά της) ενώ ταυτόχρονα συγκρούεται με τον ουκρανικό στρατό. Εάν το ΝΑΤΟ επέμβει άμεσα, αυτή η δύναμη θα ήταν σε θέση να συγκρουστεί με τη δυτική εκστρατευτική δύναμη που θα μπορούσε ρεαλιστικά να αναπτυχθεί στο θέατρο της μάχης.
Τα σημαντικά δεδομένα
1. Η Ρωσία αποχώρησε πρόσφατα από τη Συνθήκη για τις Συμβατικές Δυνάμεις στην Ευρώπη. Η συνθήκη CFE, που υπογράφηκε αρχικά το 1990 και προσαρμόστηκε το 1999 στις μεταψυχροπολεμικές πραγματικότητες, επεδίωξε να θέσει εθνικά ανώτατα όρια για τα συμβατικά όπλα που σταθμεύουν στην Ευρώπη και αρχικά χρησίμευσε για να θέσει ανώτατο όριο στα στρατεύματα που το Σύμφωνο της Βαρσοβίας θα μπορούσε να πλημμυρίσει όλη την Ευρώπη, από τη Βόρεια Γερμανική πεδιάδα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Οι σοβαροί δυτικοί αναλυτές της Ρωσίας έχουν από καιρό παρατηρήσει ότι, μακριά από τον χαρακτηρισμό του στη Δύση ως αυταρχικού, ο Βλαντιμίρ Πούτιν είναι ένας βαρετός νεοφιλελεύθερος με μια εξαιρετικά νομικιστική προσέγγιση στη διακυβέρνηση. Αν και οι Ρώσοι ανέστειλαν τη συμμετοχή τους στη συνθήκη το 2007, η πρόσφατη καταγγελία της συνθήκης ήταν πολύ πιο καθοριστική. Αυτή η κίνηση ουσιαστικά ήταν η δαμόκλειος σπάθη, ώστε η Ρωσία να προετοιμαστεί για έναν μεγάλο πόλεμο εντός ευρωπαϊκού εδάφους.
Σύμφωνα με τη συνθήκη, η Ρωσική Ομοσπονδία είχε τη δυνατότητα να τοποθετήσει περίπου 6.350 άρματα μάχης, 11.280 οχήματα και 6.315 πυροβόλα δυτικά των Ουραλίων. Μια δύναμη περίπου 350 ταγμάτων που θα αναπτυχθεί δυτικά θα αποτελείται από περίπου 4.000 άρματα μάχης και περίπου 10.000 μεταφορείς πεζικού καθώς και 6.300 πυροβόλα. Αυτό υποδηλώνει έντονα ότι οι Ρώσοι κατήγγειλαν τη συνθήκη επειδή κάποια διάσταση της δόμησης της δύναμής τους, πιθανότατα είτε πυροβόλα είτε Οχήματα μεταφοράς πεζικού, παραβίασε τους περιορισμούς της.
Πρόκειται, παρεμπιπτόντως, για έναν τεράστιο στρατό και εξηγεί την προσέγγιση που έχουν υιοθετήσει οι Ρώσοι για την παραγωγή και προμήθεια πολεμικού υλικού που προαναφέραμε. Μέσω της άμεσης και τερατώδους ενίσχυσης της πολεμικής βιομηχανίας. Δεν θα παρήγαγαν ταυτόχρονα μεγάλους αριθμούς T-90M και T-80BVM από τις γραμμές συναρμολόγησης, ενώ παράλληλα εκτελούν εκσυγχρονισμούς του στόλου τους T-62 για χρήση ως άρματα μάχης πρώτης γραμμής, εκτός αν είχαν πραγματική ανάγκη για έναν πραγματικά τεράστιο στόλο αρμάτων μάχης βραχυπρόθεσμα. Το ίδιο ισχύει με τα οχήματα μεταφοράς προσωπικού και τα πυροβόλα. Κοινώς, προετοιμάζονται για έναν παρατεταμένο και μεγάλο πόλεμο εντός ευρωπαϊκού εδάφους. Ή απλώς, ετοιμάζουν την άμυνα τους στα δυτικά τους σύνορα.
2. Σε αντίθεση με ό,τι ισχυρίζονται ορισμένοι δυτικοί αναλυτές και αξιωματούχοι, η ρωσική πλευρά των συνόρων της βορειοανατολικής Ουκρανίας (η «μη ενεργή» γραμμή του μετώπου στα προπολεμικά σύνορα) είναι γεμάτη στρατεύματα. Αυτό που εντυπωσίασε αμέσως κατά τη διάρκεια των αποτυχημένων ουκρανικών επιδρομών στην Περιφέρεια Μπέλγκοροντ νωρίτερα φέτος ήταν το μέγεθος, η ταχύτητα και η αγριότητα της ρωσικής αντεπίθεσης, με πολλά ρωσικά τάγματα να κινητοποιούνται γρήγορα για να αποκρούσουν τους επιτιθέμενους. Οι ρωσικές δυνάμεις που απαντούσαν στις επιθέσεις ήταν συχνά προφανώς από διαφορετικές ταξιαρχίες ή ακόμα και τμήματα, με διαφορετικά σύνολα εξοπλισμού και διακριτά τακτικά σημάδια, και έφτασαν και αναπτύχθηκαν για μάχη σε μεγάλες, ανέπαφες μονάδες με καινούριο εξοπλισμό.
Αυτή η ίδια περιοχή βέβαια θα ήταν η απλούστερη περιοχή για τη συγκέντρωση των δυνάμεων των Ρώσων χωρίς να διαταραχθούν οι υλικοτεχνικές προσπάθειες για την «ενεργή» γραμμή του μετώπου προς τα ανατολικά και νότια, και ίσως την Προετοιμασία για μία μεγάλη επίθεση από αυτή την κατεύθυνση Με στόχο να οδηγήσει σε ταχεία κατάρρευση της ουκρανικής άμυνας ανατολικά του Δνείπερου.
3. Τον Ιούνιο, οι Ρώσοι ανακοίνωσαν τις πραγματικές μονάδες που σκοπεύουν να δημιουργήσουν ως αποτέλεσμα αυτής της συγκέντρωσης δυνάμεων. Οι νέες μονάδες χερσαίας δύναμης που ανακοινώθηκαν ήταν ένας Στρατός Συνδυασμένων Όπλων, ένα νέο σώμα στρατού, πέντε νέες μεραρχίες και 26 νέες ταξιαρχίες. Δεν είναι σαφές εάν αυτές οι μονάδες είναι αυτόνομες ή αν προορίζονται να ενταχθούν η μία μέσα στην άλλη σε στυλ matryoshka. Την γνωστή ρωσική κούκλα που κρύβει μέσα τις πολλές μικρότερες.
Δεν έχουμε δει ακόμα αυτόν τον «στρατό της καταστροφής» επειδή οι Ρώσοι εξακολουθούν να επιδιώκουν τη στρατηγική Fabian τους να αφήσουν τους Ουκρανούς και τους συμμάχους τους τους στο ΝΑΤΟ να πληγούν στην αμυντική τους γραμμή στο Donbass. Τώρα αναμένεται από τους Ρώσους να εξαπολύσουν μια μεγάλης κλίμακας επίθεση σε χρόνο, τόπο και σε συνθήκες της επιλογής τους, δεδομένης της εξάντλησης Των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων από την πολύμηνη επίθεσή τους.
Ένα τέτοιο εφιαλτικό για την Ουκρανία σενάριο, καταγράφεται στο χάρτη που ακολουθεί
Να σημειωθεί επίσης ότι οι Ρώσοι δεν φαίνεται να αφήνουν απολύτως τίποτα στην τύχη. Στο Zaporozhe, για παράδειγμα, κατασκεύασαν πολλές αμυντικές γραμμές σε ένα βαθύ, πολύπλοκο σχέδιο άμυνας και οχύρωσης, Ανακόπτοντάς εντέλει επιτυχώς την μεγάλη αντεπίθεση του ουκρανικού στρατού. Με την ίδια σπουδή προφανώς θα εκπονήσουν και τα σχέδια της νέας τους επίθεσης. Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις