Πανάκεια ονομάζουμε σήμερα κάθε ιδεατό φάρμακο, για το οποίο επικρατεί η αντίληψη ότι θεραπεύει κάθε ασθένεια σωματική ή ψυχική. Μακάρι να είχε βρεθεί, γιατί θα μας οδηγούσε, αν όχι στην αθανασία, τουλάχιστον σε μια υγιή μακροζωΐα, αλλά δυστυχώς δεν έχει (ακόμα) ανακαλυφθεί.
Γιατί όμως αυτό το φανταστικό φάρμακο το ονομάσαμε πανάκεια; Η απάντηση βρίσκεται στην ελληνική μυθολογία:
Η Πανάκεια ήταν μια ανθρωπόμορφη δευτερεύουσα θεότητα, συνυφασμένη με την έννοια της θεραπείας (ή βοτανοθεραπείας) επί πάσας νόσου. Φέρεται ως κόρη του Ασκληπιού και της Ηπιόνης, αδελφή της θεάς Υγιείας, της Ιασούς, του Μαχάωνα και του Ποδαλείριου – ιατρών του Τρωικού Πολέμου, κατά τον Όμηρο. Λατρευόταν κυρίως στον Ωρωπό Αττικής, στην Κάλυμνο, στην Κω κ.α. Η μορφή της παρίσταται και στο Ασκληπιείο Αθηνών.
Επειδή θεωρείτο ως θεά ικανή να θεραπεύει κάθε ασθένεια, το όνομά της διαδόθηκε γρήγορα σε όλες τις ελληνικές πόλεις – ειδικότερα σε φάρμακα ικανά να θεραπεύουν, αν όχι όλες τις ασθένειες, τουλάχιστον τις περισσότερες από αυτές. Έτσι προέκυψε το όνομα του ιδεατού φαρμάκου, που χρησιμοποιούμε μέχρι σήμερα.
Συνεκδοχικά πανάκεια καλείται και κάθε προσωρινή λύση ή λήψη μέτρων επί πολλαπλών προβλημάτων.