Στο παγκάκι η Σόνια Ιλίνσκαγια και ο Μήτσος Αλεξανδρόπουλος, η Ρωσίδα φοιτήτρια και ο Έλληνας πολιτικός εξόριστος, ο φοιτητής της Νομικής, ο καλός λογοτέχνης, ο αντάρτης που έμαθε ρωσικά και μελέτησε όσο ελάχιστοι τη ρωσική λογοτεχνία, μελετήτρια και η Σόνια της ελληνικής λογοτεχνίας, μιλούσε άψογα ελληνικά , τους έδεσε και τους οδήγησε ο έρωτάς τους, η ζωή τους σαν μυθιστόρημα και με την Όλια την κόρη τους να μεγαλώνει και να λάμπει δίπλα τους, ωραίοι άνθρωποι, άξιοι, σοφοί, ο καθένας με τον τρόπο και με το ήθος του, ράφια μεγάλης βιβλιοθήκης θα χρειάζονταν οι μελέτες και οι μεταφράσεις τους. Πρώτος έφυγε ο Μήτσος (2008), τον ακολούθησε έπειτα από δεκαπέντε χρόνια η Σόνια. Μακάρι να πίστευα ότι θα συναντηθούν για να συνεχίσουν…
Μια μεγάλη απώλεια
Έφυγε η Σόνια Ιλίνσκαγια.
Ειχε συνδέσει το όνομά της με την μελέτη και παρουσίαση της ελληνικής λογοτεχνίας στη Ρωσία και στην πρώην ΕΣΣΔ
Δειτε την να μιλάει για τον Καβαφη με γαλήνια απλότητα, μεστά και κυρίως λιτά σε νοήματα και λέξεις
https://x.com/marka2free/status/1749196519897456961?s=61&t=69qM24fvfz5o3nkoW_wjtw
Σόνια Ιλίνσκαγια.Αντίο αγαπημένη μας καθηγήτρια! Μορφή των ελληνικών και των ρωσικών γραμμάτων. Φοιτητές στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων γνωρίσαμε μια αληθινά ευγενή,ήπια,σπουδαία επιστήμονα που μελέτησε τον Καβάφη,τον Ρίτσο ,τον Λειβαδίτη και έγραψε για την «Μοίρα μιας Γενιάς». Μιλούσε χαμηλόφωνα και πάντα στον πληθυντικό. Ήταν πηγή έμπνευσης. Υπήρξαμε τυχεροί .Αγαπήσαμε την ποίηση. Ευχαριστούμε.
Η Σόνια Ιλίνσκαγια γεννήθηκε στη Μόσχα το 1938. Σπούδασε στο κλασικό τμήμα της Φιλολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Λομονόσωφ με παράλληλη ειδίκευση στην νεοελληνική και τη ρωσική φιλολογία. Το 1971 υποστήριξε τη διατριβή της με τίτλο: Συμβολή στη μελέτη της μεταπολεμικής ποίησης στην Ελλάδα. Η μοίρα μιας γενιάς.
Το 1959 παντρεύτηκε τον σημαντικό συγγραφέα Μήτσο Αλεξανδρόπουλο.
Τακτικό μέλος της Ένωσης Συγγραφέων της ΕΣΣΔ, η Σόνια Ιλίνσκαγια ασχολήθηκε με την κριτική και τη μετάφραση της νεοελληνικής λογοτεχνίας στα ρωσικά. Μετέφρασε Κάλβο, Καβάφη, Ρίτσο, Σεφέρη, Ελύτη, Βρεττάκο, Σινόπουλο, Λειβαδίτη, Κύρου, Αναγνωστάκη, Πατρίκιο, Σαχτούρη, Στεργιόπουλο, Ξενόπουλο, Τερζάκη και Αλεξανδρόπουλο.
Ήταν ερευνήτρια του Ινστιτούτου Σλαβικών και Βαλκανικών Μελετών της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ ως το 1983, οπότε εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα και δίδαξε νεοελληνική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Ηταν ομότιμη καθηγήτρια της Νέας Ελληνικής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.