Για περισσότερα από 50 χρόνια η ελληνική βασιλική οικογένεια υπήρξε στόχος μικροκομματικών σκοπιμοτήτων. Μια τέτοια σκοπιμότης οδήγησε στην αφαίρεση της ελληνικής ιθαγενείας από τα μέλη της. Και τώρα σκοπιμότης οδηγεί τον κ. Μητσοτάκη στην απόφαση να την αποδώσει και πάλι στους πρίγκηπες Παύλο και Νικόλαο.
Εφημερίδα Εστία
Το επιτελείο του Πρωθυπουργού στο Μέγαρο Μαξίμου βλέπει να πυκνώνουν τα ανησυχητικά μηνύματα για την ογκουμένη αντίδραση της βάσεως της Νέας Δημοκρατίας σχετικώς με την απόσταση που παίρνει από παραδοσιακές θέσεις της παρατάξεως. Εντάσσει κατόπιν τούτου την απόδοση της ιθαγενείας στα μέλη της βασιλικής οικογενείας σε μια σειρά πολιτικών κινήσεων με στόχο την διάσπαση του «μετώπου της οργής» το οποίο σφυρηλατείται στα δεξιά του κόμματος.
Έχοντας να αντιμετωπίσει πολύ σύντομα την δοκιμασία των ευρωεκλογών, ο κ. Μητσοτάκης διαπιστώνει ότι το πολιτικό κόστος των αποφάσεών του αφ’ ενός για την «νομιμοποίηση» χιλιάδων παρανόμως εισελθόντων μεταναστών και αφ’ ετέρου για την θεσμοθέτηση του γάμου των ομοφυλοφίλων, είναι πολύ μεγαλύτερο από ὅ,τι είχε αρχικώς εκτιμηθεί.
Στην αναζήτηση κάποιου μέτρου για εξισορρόπηση της καταστάσεως, προεβλήθη η ιδέα της αποδόσεως της ιθαγενείας, η οποία αφηρέθη με απόφαση της πρώτης κυβερνήσεως του Πασοκ από την βασιλική οικογένεια. Έτσι μια ενέργεια που έπρεπε να είναι πράξις δικαιοσύνης, υπεβαθμίσθη να είναι πράξις πολιτικής σκοπιμότητος, η οποία έρχεται μάλιστα μετά μια σειρά μικροψυχιών, που εκορυφώθη προ έτους περίπου, με την αψυχολόγητη απόφαση, η κηδεία του εκλιπόντος βασιλέως Κωνσταντίνου να είναι «ιδιωτική κηδεία». Ο ίδιος είχε από ετών αντιμετωπίσει άρνηση στο αίτημα επαναποδώσεως της ελληνικής ιθαγενείας, και με αυτό το παράπονο πέθανε.
Το «μήνυμα» είχε δοθεί από τότε, με την αθρόα συμμετοχή των Ελλήνων πολιτών στην «ιδιωτική» κηδεία του Βασιλέως. Όμως οι επικοινωνιολόγοι του Μεγάρου Μαξίμου το αγνόησαν θεωρώντας ότι το ζήτημα σύντομα θα λησμονηθεί. Η επιμονή όμως συγκεκριμένων κύκλων της Κυβερνήσεως να συνεχισθούν οι κινήσεις πολιτικής που είναι ξένη προς τις αρχές της παρατάξεως, αποτρέπει την εκτόνωση της οργής των Νεοδημοκρατών ψηφοφόρων…
Έτσι αναμένεται πολύ σύντομα να ληφθούν αποφάσεις για την απόδοση της ιθαγενείας, αν και δεν πρόκειται να έχει ευμενή απήχηση ενδεχομένη αιτιολόγησίς της με αναφορές σε δικαιωματισμούς, όπως και μεγαλοστομίες της Κυβερνήσεως περί ισονομίας και αποδόσεως δικαιωμάτων. Απ’ εναντίας, η Κυβέρνησις θα πρέπει να απολογηθεί για την αβελτηρία 40 και πλέον ετών αφαιρέσεως της ιθαγενείας. Αυτό που θέτει τα πράγματα σε ορθή βάση είναι παλαιοτέρα δήλωσις του Πρίγκηπος Νικολάου: «Το να σου αφαιρέσουν την ιθαγένεια είναι κάτι γραφειοκρατικό, το αν είμαι Έλληνας ή όχι το ξέρω εγώ. Στις φλέβες μου ρέει Ελλάδα, εγώ ταυτίζομαι με αυτό τον τόπο. Είμαι Έλληνας και δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς».