Ο Μπενος που εχει εξαφανιστεί; Δουλεύει με τηλεργασια οπως ο παλαιοχριστιανος μεσα απο κανένα λαγούμι;
«Όταν έχεις δει με τα μάτια σου το πράσινο να χάνεται στον ορίζοντα ή να σπρώχνεις στην άκρη τα κλαδιά των πεύκων με τα χέρια σου για να μπορέσεις να κάνεις ένα βήμα, τότε είναι που σε ενοχλεί η εικόνα σήμερα. Το πράσινο που σταματάει στο μπλε της θάλασσας και οι μυρωδιές από τα πεύκα και τα έλατα είναι μνήμες και εμπειρίες των ντόπιων και όσων έχουν ταξιδέψει και ζήσει την περιοχή πριν τη μεγάλη πυρκαγιά», μου λέει ο Άκης Ανδρίτσος για τη Βόρεια Εύβοια.
Ο ίδιος μεγάλωσε στην Αιδηψό και μετά τις σπουδές του στην Αθήνα αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα στο νησί. Οι φλόγες δεν έφτασαν στην περιοχή του, όμως όπως λέει όλοι οι κάτοικοι της Β. Εύβοιας είχαν άμεση σχέση και συχνή επαφή με τις περιοχές που τώρα έχουν καεί.
Η μεγαλύτερη απόσταση από το δάσος δεν ξεπερνούσε τα 20 με 30 λεπτά, «μια βόλτα, μια πεζοπορία ή μια ημερήσια εκδρομή σε αυτές τις περιοχές κάποια Κυριακή ήταν συχνές για εμάς εδώ, μπορεί η βλάστηση να ήταν πυκνή και μεγάλη σε έκταση, παρόλα αυτά μικρά μονοπάτια αλλά και εύκολα προσβάσιμα σημεία, όπως για παράδειγμα οι καταρράκτες του Δρυμώνα, έδιναν την ευκαιρία στον καθένα να απολαύσει ακόμη και σε αρκετά συχνή βάση τη φύση. Συνεχίστε την ανάγνωση.