Μανώλης Κοττάκης
Τις άγιες μέρες του Πάσχα συνέβησαν ορισμένες πολύ ενδιαφέρουσες εξελίξεις, οι οποίες όμως πέρασαν κάτω από τα ραντάρ των Ευρωπαίων πολιτών, κατά συνέπεια και των Ελλήνων, λόγω της ραστώνης της εποχής.
Αλλά επειδή η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός μας θέτουν ασφυκτικά διλήμματα για το ποιος θα μας εκπροσωπήσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά τη διάρκεια της προσεχούς πενταετίας, ασχέτως αν ο ίδιος αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι να παραστεί σε τηλεοπτική αναμέτρηση αρχηγών για να θέσει αυτά τα συγκλονιστικά διλήμματα που περιγράφει στα διαγγέλματα των καφενέδων στη βάσανο του διαλόγου, καλό είναι να τα θέσουμε υπόψη των πολιτών για να τα γνωρίζουν.
Η πολιτική και η ηγεσία δεν μπορεί να είναι ένας διαρκής απολογισμός. Πρέπει να υπερασπίζεσαι με γενναιότητα τις απόψεις σου και έναντι τρίτων. Θέλω να θυμίσω λοιπόν ότι αυτές τις μέρες η AstraZeneca, μία από τις εταιρίες που παρήγαγαν τα εμβόλια κατά του κορονοϊού, παραδέχτηκε με ανακοίνωσή της ότι αυτά ήταν αιτία πάρα πολλών θρομβώσεων που οδήγησαν σε θανάτους πολίτες.
Θέλω να θυμίσω ότι για αυτά ειδικά τα εμβόλια είχε εκδώσει θετική γνωμοδότηση, όταν προκλήθηκε ο θόρυβος, η εθνική μας επιτροπή εμπειρογνωμόνων και μας καθησύχαζε. Θέλω να θυμίσω ειδικά στους οπαδούς του ορθολογισμού ότι τα μέλη αυτών των επιτροπών που γνωμοδότησαν υπέρ των εμβολίων-φονιάς προστατεύτηκαν με ειδική νομοθετική διάταξη ασυλίας με το ακαταδίωκτό τους από τη Δικαιοσύνη. Τώρα επιβεβαιώνεται γιατί.
Θέλω να θυμίσω επίσης ότι πριν από λίγες μέρες, κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, η επιθεώρηση Politico επέρριψε βαριές ευθύνες στην πρόεδρο της Κομισιόν κυρία Φον ντερ Λάιεν για την προμήθεια εκατοντάδων εκατομμυρίων εμβολίων από την εταιρία Pfizer τα οποία πλήρωσαν από το υστέρημά τους οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι χωρίς αυτά να χρησιμοποιηθούν ποτέ.
Ηταν η εποχή που ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν Μαργαρίτης Σχοινάς μάς καλούσε με δηλώσεις του «να περιμένουμε το καλό εμβόλιο». Η πρόεδρος της Κομισιόν αντέδρασε στις αποκαλύψεις αυτές του Politico, επιρρίπτοντας τις ευθύνες για τις προμήθειες στα… κράτη-μέλη για να απεκδυθεί των ευθυνών της. Από τα κράτη-μέλη όμως, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, μέχρι στιγμής δεν υπήρξε η παραμικρή αντίδραση στις δηλώσεις αυτές της κυρίας. Αλλά τι να συζητάμε;
Εδώ προχθές από το πρωί ήταν γνωστό ότι ο Ερντογάν μετατρέπει τη βυζαντινή Mονή της Χώρας σε τζαμί, και το υπουργείο Εξωτερικών θυμήθηκε να εκδώσει ανακοίνωση διαμαρτυρίας στις 9.30 το βράδυ, όταν είχαν τελειώσει τα δελτία ειδήσεων. Οπως ακριβώς έκανε και με την Αγία Σοφία που ανήκει στην ευρωπαϊκή πολιτιστική κληρονομιά. Μαύρα μεσάνυχτα εξέδωσε την ανακοίνωση. Ελληνες!
Και μετά απορεί ο κύριος Γεραπετρίτης γιατί θα τον πάρουν στο κυνήγι κάποια στιγμή οι πολίτες. Ολα τα παραπάνω είναι ένα τμήμα της ευρωπαϊκής πολιτικής. Θέλω να θυμίσω ότι όποιος αμφισβήτησε αυτή την ευρωπαϊκή πολιτική και για την απόδοση των εμβολίων, και για τις επιπτώσεις τους στην υγεία των πολιτών και στο κόστος του κοινοτικού προϋπολογισμού κυνηγήθηκε ως ψεκασμένος, ως χυδαίος, ως πρόστυχος, ως θρησκόληπτος, ως άνθρωπος που δεν σέβεται τα πορίσματα της επιστήμης και του ορθολογισμού και τα λοιπά.
Σήμερα που ίδια η επιστήμη έχει αρχίσει σιγά σιγά και αναγνωρίζει, ομολογεί τις επιπτώσεις που είχαν τα εμβόλια στην υγεία εκατομμυρίων πολιτών, θα ζητήσει κανένας συγγνώμη από το ιερατείο των Βρυξελλών που έβαλαν τα ευρώ των πολυεθνικών πάνω από τη σωματική ακεραιότητα εκατομμυρίων πολιτών; Θα ζητήσει συγγνώμη ο κύριος πρωθυπουργός που, αν αναζητήσουμε δηλώσεις του εκείνης της περιόδου, θα θυμηθούμε ότι, για να συγκρατήσει την οργή για τα αναποτελεσματικά εμβόλια, ψήφισε μέχρι και ειδική διάταξη στον Ποινικό Κώδικα με την οποία δίωκε ποινικώς κάθε διαφορετική γνώμη πολίτη που διατυπωνόταν στο facebook και στα κοινωνικά δίκτυα;
Θα ζητήσει συγγνώμη από τους ιερείς και τους μοναχούς και τις μοναχές που τόλμησαν να διατυπώσουν διαφορετικό λόγο και να καλέσουν πολίτες να μην εμβολιαστούν γιατί κινδυνεύει η υγεία τους και στο τέλος βρέθηκαν κατηγορούμενοι είτε από την υπουργείο Υγείας είτε από τον κύριο Χαρδαλιά ή ακόμα και από τους μητροπολίτες τους ίδιους επειδή τόλμησαν να αμφισβητήσουν τα πορίσματα της επιστήμης και του ορθολογισμού;
Στην πορεία προς τις εκλογές αποκαλύπτεται ένα κομμάτι αυτής της περίφημης εκπληκτικής Ευρώπης που μας διαφημίζουν. Της αναιδούς κερδοσκοπικής Ευρώπης. Η οποία εκλέγει κάθε φορά ευρωβουλευτές οι οποίοι αρπάζουν τα χρήματά τους από συνεργάτες τους και μετά, για να είναι ξανά είναι υποψήφιοι, τα επιστρέφουν για να παύσει η ποινική δίωξη εναντίον τους. Η οποία εκλέγει ευρωβουλευτές που συλλαμβάνονται με βαλίτσες εκατομμυρίων δολαρίων στην οικίες τους και μετά, όταν πιάνονται στα πράσα, ζητούν τα ρέστα από τις Αρχές. Η οποία εκλέγει ευρωβουλευτές χαμηλής ποιότητας που εμπλέκονται σε σκάνδαλα σεξουαλικής κακοποίησης, είτε αυτά αποδεικνύονται και ισχύουν είτε δεν ισχύουν. Ευρώπη επίσης είναι ο σεβασμός στο κράτος δικαίου.
Το δημιούργημα του Διαφωτισμού. Δεν χρειάζεται να επισημάνω ποιοι σέβονται το κράτος δικαίου και ποιοι δεν το σέβονται. Με Τέμπη και υποκλοπές στην πλάτη μόνο ευρωπαϊστής δεν δικαιούσαι να λέγεσαι. Ευρώπη είναι ο χριστιανισμός. Και δεν γίνεσαι χριστιανός άμα θυμάσαι να πας στην εκκλησία τη Μεγάλη Τετάρτη ή φοράς ένα τεράστιο μεγάλο σταυρό στον λαιμό τη Μεγάλη Παρασκευή για να προκαλέσεις στις φωτογραφίες. Ευρώπη σημαίνει, τέλος, γεωπολιτικό μέγεθος. Και γεωπολιτική σημαίνει να αποτρέπεις τους πολέμους που επιχειρούν να ανάψουν στην αυλή σου τρίτοι προς όφελος άλλων δυνάμεων.
Οπως συνέβη με τον πόλεμο της Ουκρανίας, από τον οποίο επωφελούνται η Αμερική και η Ρωσία που έχουν τρελαθεί στα ευρώ από το φυσικό αέριο που μοσχοπουλούν και πλήττονται τα ευρωπαϊκά κράτη τα οποία προμηθεύονται. Καθώς η ανταγωνιστικότητά τους πήγε στα Τάρταρα, ενώ οι επιχειρήσεις τους και τα νοικοκυριά τους προμηθεύονται πανάκριβη αμερικανική και ρωσική ενέργεια. Και παρά ταύτα, ενώ ο πόλεμος εξελίσσεται στο Βιετνάμ της Ευρώπης, η Ευρώπη επιμένει ως Φιλιππινέζα της Δύσης να συνεχίζει αυτόν τον πόλεμο με απόφαση των ηγετών της εις βάρος των εκατομμυρίων πολιτών της για ακατανόητους λόγους.
Θα μιλήσουμε ποτέ γι’ αυτή την Ευρώπη αφού επιμένει τόσο πολύ ο κύριος πρωθυπουργός; Θα εμφανιστεί σε κανένα τηλεοπτικό στούντιο να δεχτεί καμιά σοβαρή ερώτηση και όχι τις ερωτήσεις των κυριών των πρωινών εκπομπών, οι οποίες σ’ αυτές τις ευρωεκλογές έγιναν και μέλη του ευρωψηφοδελτίου του; Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Το να θέτεις πάντως τα διλήμματα και να το βάζεις στα πόδια όταν καλείσαι να τα υπερασπιστείς είναι πράξη πολιτικής δειλίας. Η οποία δεν έχει καμία σχέση ούτε με το Κέντρο ούτε με τη Δεξιά.
Προκύπτει λοιπόν το ερώτημα πόσο παραμένει χρήσιμη και σε διάρκεια ύπαρξης η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Μήπως μέσα σε πολύ λίγα χρόνια αποδείχθηκε η μεγάλη απάτη, -αντιγραφή Η.Π.Α. ηνωμένες πολιτείες εκεί πέρα του Ατλαντικού – εδώ ηνωμένα κράτη Δυτική Ευρώπη, προς όφελος των ολίγων, επιλεκτικών και εξαίρετων σε απόλυτη συνεργασία με την εφαρμογή των μεθοδεύσεων άλλως μεγάλη προϋπηρεσία χρονικά των πέρα του Ατλαντικού.
Πόσα χρήματα σπατάλη στο πέρα δώθε, πόσος χρόνος εάν ποτέ ολοκληρωθεί κάθε θέμα που προκύπτει, πόσο σκοτάδι σε υποθέσεις που χρονίζουν χωρίς ίχνος φως, αλλά και δίχως δυνατότητα να παρακολουθήσει ουδείς.
Καυτό το ερώτημα λοιπόν γιατί η επιμονή της Ευρώπης από μια ενωμένη και ισχυρή Ευρώπη σε μία διαιρεμένη και άκρως αντιφατική Δυτική και Ανατολική Ευρώπη.
Χρόνιες έριδες ανάμεσα σε γείτονες χώρες, χρόνια μη δυνατή εξεύρεση λύση με αποδεκτές υποχωρήσεις, χρόνια απειλή πολέμων, χρόνιοι εκφοβισμοί περί ασφάλειας και ειρήνης, χρόνιες επενδύσεις σε σύγχρονους αμυντικούς εξοπλισμούς, χρόνιες διπλωματικές δολοπλοκίες ώστε οι λαοί να ακολουθούν τη μοίρα τους, να υπομένουν τα πάθη τους.