Το επιχειρηματικό εκτόπισμα του Ευάγγελου Μυτιληναίου δεν αμφισβητείται. Είναι ένας από τους πιο δυνατούς «παίκτες» στην ελληνική οικονομία εδώ και δεκαετίες, ισχυροποιώντας διαρκώς τη θέση του. Κι όταν ένας μπίζνεσμαν αυτού του μεγέθους αποφασίζει να εκτοξεύσει, παραμονές ευρωεκλογών, «πυρηνικές βόμβες» κατά της γραφειοκρατικής δομής της Ε.Ε., προσωπικά της Φον ντερ Λάιεν και του ευρύτερου ρόλου της Κομισιόν, τότε αναπόφευκτα προκαλούνται «συστημικές» δονήσεις κάμποσων Ρίχτερ.
Από τον Βασίλη Γαλούπη
Είναι λογικό ο απλός κόσμος να αναρωτιέται τι ακριβώς συμβαίνει πίσω από τις «κουρτίνες» στην Ευρώπη και ποια παιχνίδια παίζονται στις Βρυξέλλες, όταν ένας Ελληνας επιχειρηματίας υψηλού κύρους και τέτοιας δυναμικής κάνει κατά μέτωπο επίθεση, περνώντας μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση, στο συγκεκριμένη χρονική συγκυρία. Ο Ευάγγελος Μυτιληναίος έχει χρησιμοποιήσει και στο πρόσφατο παρελθόν σκληρή ρητορική για τον τρόπο που λειτουργεί η Ε.Ε., όμως τώρα η παρέμβασή του είναι «αναβαθμισμένη», αφού σε μόλις δύο εβδομάδες οι πολίτες καλούνται να ψηφίσουν στην ευρωπαϊκή κάλπη. Αλλωστε, και η συζήτηση που διοργάνωσε χθες ο ΣΕΒ και στην οποία συμμετείχε ο επιχειρηματίας είχε ως θέμα τις ευρωεκλογές.
Ο Μυτιληναίος στράφηκε ευθέως εναντίον της Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν, με «κεραυνούς» και για την Κομισιόν, στην οποία η Γερμανίδα προεδρεύει. Κατηγόρησε την Επιτροπή ότι «δεν έχει καμία λογοδοσία» για τα πεπραγμένα της αλλά και την ίδια την πολιτικό. Αφησε, όμως, σοβαρές αιχμές και κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη, όταν αναφέρθηκε στην εγκατάλειψη της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας: «Αν τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα λειτουργούσαν σήμερα κανονικά, θα μπορούσαν να δουλεύουν τρεις βάρδιες και να βγάζουν πολλά λεφτά. Η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία έχει εγκαταλειφθεί στην τύχη της εδώ και δεκαετίες. Παλαιότερα υπουργοί Εθνικής Αμυνα, που λοιδορήθηκαν και πέρασαν και πολλά, είχαν επιβάλει την ελληνική συμπαραγωγή σε κάθε αγορά. Καταργήθηκε αυτό. Τώρα αγοράσαμε Belharra, Rafale και τόσα άλλα οπλικά συστήματα, και τι πήραμε; Ελληνική συμπαραγωγή με λιγότερο από το 1%».
Ο Μυτιληναίος περιέγραψε μια συνάντηση Ευρωπαίων επιχειρηματιών με την πρόεδρο της Επιτροπής, λέγοντας ότι η Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της παρουσίας της σε ομιλία για την Ουκρανία και στη συνέχεια δεν έδωσε απαντήσεις για το πώς οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις μπορούν να ανταπεξέλθουν στο υψηλό ενεργειακό κόστος. «Πρόκειται για τη χειρότερη Επιτροπή που υπήρξε ποτέ στην Ευρώπη από την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ανθρακα, το 1956» είπε ο Ευάγγελος Μυτιληναίoς, που εξέφρασε σαφή προτίμηση να αναλάβει τα ηνία ο Μάριο Ντράγκι, για τον οποίο δήλωσε ότι θα ήταν ευτυχής, αν δεχόταν να γίνει αυτός ο επικεφαλής της Κομισιόν μετά τις εκλογές.
Εκανε λόγο για λειψανδρία στο πολιτικό προσωπικό της Ευρώπης σε ανώτατο επίπεδο: «Ο τρόπος που είναι δομημένοι οι βασικοί θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ενωσης ήταν καλός για τη Λισαβόνα του 2007, όμως είμαστε στο 2024 και δεν έχει αλλάξει τίποτα. Εχουμε μια Κομισιόν χωρίς λογοδοσία, έχουμε μια εσωτερική αγορά που σιγά σιγά αποσυντίθεται από τα πράγματα». Για το ζήτημα της έλλειψης λογοδοσίας έφερε ως παράδειγμα την περίπτωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανταγωνισμού, η οποία καθυστερεί στις αποφάσεις της, ενώ δεν δίνει κατόπιν κανένας λογαριασμό για τις αποφάσεις που λαμβάνονται.
Η αντισυστημική ψήφος
Ο αντιπρόεδρος του ΣΕΒ και πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ενωσης Παραγωγών Μετάλλων Eurometaux προειδοποίησε ότι η Ευρώπη απειλείται από την άνοδο ακραίων στοιχείων, που επωφελούνται από τα οικονομικά προβλήματα κυρίως των νεότερων γενεών, τονίζοντας για την αντισυστημική ψήφο ότι δεν προέρχεται από αναρχικούς ή από περίεργους ανθρώπους, αλλά από πολίτες που συνειδητοποιούν ότι το σύστημα δεν «περπατάει» και, άρα, ψηφίζουν εναντίον του: «Αυτές οι ευρωεκλογές είναι από τις πιο σημαντικές που έχουμε ζήσει ποτέ. Τα διακυβεύματα είναι πάρα πολύ μεγάλα. Η συνοχή της Ευρωπαϊκής Ενωσης κλονίζεται από την άνοδο αντισυστημικών κομμάτων και ομάδων. Το γεωπολιτικό σκηνικό είναι απειλητικό όσο δεν υπήρξε ποτέ τις πολλές τελευταίες δεκαετίες».
Μίλησε για «φούσκα των Βρυξελλών» και για γραφειοκρατία που δεν είναι φιλική προς της επιχειρήσεις: «Το πρόβλημα της Ευρώπης είναι δομικό. Αυτό που πρέπει να μας απασχολήσει στις εκλογές είναι η δομή της Ευρώπης και αυτό κανένα κόμμα δεν το έχει αγγίξει: Πρέπει να πάμε σε έναν νέο καταστατικό χάρτη, που θα αλλάξει τα δεδομένα. Από το 2007 έχουν αλλάξει τα πάντα στην οικονομία και την κοινωνία».
Στη συνέχεια της οικονομικοκοινωνικής ανάλυσής του αναφέρθηκε και στο επίπεδο της προεκλογικής αντιπαράθεσης εν όψει των ευρωεκλογών. «Αυτό που βλέπουμε στην Ελλάδα, στην προεκλογική εκστρατεία, είναι κάτι σαν τη Eurovision. Κι αυτό δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Τα ίδια και χειρότερα γίνονται και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Ολες οι συζητήσεις γίνονται επί εθνικών μικροπολιτικών θεμάτων. Το πρόβλημα της Ευρώπης ξεκινά από το Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο πρέπει να είναι το Κοινοβούλιο των αρίστων, και όχι των δημοφιλέστερων. Παρομοίως και η Κομισιόν».
Απηύθυνε κάλεσμα να ψηφιστούν στις ευρωεκλογές τα κόμματα που εκφράζουν καθαρό ευρωπαϊκό λόγο και έχουν άποψη για το πώς πρέπει να βαδίσει η Ευρώπη, για να συμπληρώσει ότι το σημαντικότερο γεγονός στην Ευρώπη το 2024 είναι τελικά οι αμερικανικές εκλογές και αυτό, δυστυχώς, δείχνει ότι η ήπειρός μας χάνει το ειδικό της βάρος.
«Η Ελλάδα έχει και το ανθρώπινο δυναμικό και τις δεξιότητες και τα στελέχη, δεν έχουμε να ζηλέψουμε τίποτα από τους Γερμανούς. Συμφωνώ και υπερθεματίζω ότι η Ευρώπη για την Ελλάδα είναι το σπίτι της και αλίμονό μας, εάν συμβεί τίποτα στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα» δήλωσε ακόμα. Για να καταλήξει ότι «η Ελλάδα έχει πάρει μαθήματα και πλέον είναι διαφορετική, πολλά πράγματα έχουν αλλάξει προς το καλύτερο», αλλά και ότι η χώρα έχει ανάγκη από μακροπρόθεσμους επενδυτές: «Αλλη η χρηματιστηριακή οικονομία και άλλη η πραγματική»…
Βιογραφικό
Επιχειρηματίας
Γεννήθηκε το 1954 στην Αθήνα. Σπούδασε στο Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Αθηνών, με μεταπτυχιακό στο London School of Economics. Το 2019 αναγορεύτηκε σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Πειραιώς. Το 1978 ανέλαβε την οικογενειακή επιχείρηση, η οποία με έτος ίδρυσης το 1908 εκπροσωπούσε κατασκευαστές προϊόντων μετάλλου και χάλυβα. Το 1990 ίδρυσε τον Ομιλο ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ, που εξελίχθηκε στη μεγαλύτερη ιδιωτική εταιρία στον τομέα της ενέργειας και του φυσικού αερίου, της μεταλλουργίας και των μεταλλείων, αλλά και των Εργων EPC, με κύκλο εργασιών που το 2018 ξεπέρασε τα 1,5 δισ. ευρώ. Από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 ο όμιλος εισήλθε στον ενεργειακό τομέα με την Protergia. Είναι πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της MYTILINEOS και αντιπρόεδρος του ΣΕΒ.