«Όταν η Αλβανία αποχώρησε από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας το 1961, διατήρησε τη διμερή συνθήκη με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Βουλγαρίας για αμοιβαία βοήθεια και συνεργασία. Σε αυτή τη συνθήκη, που δεν έχει ακυρωθεί μέχρι σήμερα, τα σύνορα μεταξύ Αλβανίας και Βουλγαρίας θα ακουμπούσαν», γράφει ο Πάντε Κολεμισέφσκι στην εφημερίδα των Σκοπίων «Nova Makedonija», όπως δημοσιεύει το βουλγαρικό Fokus.
«Προκύπτει το ερώτημα αν η επιθετική βουλγαρική εκστρατεία να αμφισβητήσουν τους Σλαβομακεδόνες ως έθνος και από εκεί τα Σκοπια ως χώρα τους, ο απώτερος στόχος είναι η Βουλγαρία και η Αλβανία να καταστούν γείτονες, αγγίζοντας τις συνοριακές γραμμές μεταξύ των δύο χωρών; Αυτή η ελπίδα μπορεί να βρίσκεται σε κάποιες κρυφές προθέσεις και των δύο πλευρών να επωφεληθούν από μια επιβεβλημένη προβληματική διαμάχη ή σύγκρουση στο έδαφος της σημερινής χώρας».
Ο συγγραφέας κατηγορεί την πρώην κυβέρνηση των Σκοπίων (RSM) την Σοσιαλδημοκρατική Ένωση (SDSM) σε συνασπισμό με τη Δημοκρατική Ένωση για την Ολοκλήρωση (DUI) ότι επέφερε «εκπληκτικά πλήγματα στις σχέσεις με την Ελλάδα και τη Βουλγαρία».
Τώρα είναι η σειρά του ηχηρού χαστουκιού, που δέχτηκε το σκοπιανό κράτος και η διπλωματία από τη γειτονική Αλβανία.
Εκεί, μετά τη δημιουργία του κράτους της Αλβανίας το 1912, κατά την περσινή απογραφή, οι Βούλγαροι καταχωρήθηκαν για πρώτη φορά ως εθνική μειονότητα. Και όχι λίγο».
«Τα αποτελέσματα της απογραφής έγιναν δεκτά με έκπληξη στα Σκοπια, αλλά δεν είναι απροσδόκητα για τη Βουλγαρία και την Αλβανία. Το βουλγαρικό κράτος ανέβηκε σε εκατό βουνά και κολύμπησε εκατό θάλασσες για να φτάσει σχεδόν σε κάθε Νοτιοσλάβο Αλβανό και να τον αφομοιώσει με διάφορους τρόπους.
Οι αρχές των Σκοπίων είδαν αυτές τις βουλγαρικές προσπάθειες με αδιαφορία, απρόσεκτα και αποσπασματικά.
Το κοινό γνωρίζει ελάχιστα ότι η Διακήρυξη, την οποία ενέκρινε η Εθνοσυνέλευση της Βουλγαρίας στις 10 Οκτωβρίου 2019, αναφέρεται στη Μακεδονία του Βαρδάρη και την Αλβανία.
Η δήλωση απευθύνεται σε αυτές τις δύο χώρες ως ένα κοινό κείμενο.
Σε αυτό, το 99% των όρων και των εκβιασμών δίνονται στα Σκοπια, για την προώθηση των σχέσεων, μόνο ένας τοποθετείται στην Αλβανία.
Αυτό το έγγραφο είναι στην πραγματικότητα η «μαύρη λίστα», η οποία απαριθμεί τις προϋποθέσεις που πρέπει να εκπληρώσουν τα Σκοπια, για να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με την ΕΕ, αλλά όχι ως εγγύηση για την αποδοχή της στην Ένωση.
Υπενθυμίζουμε, μεταξύ άλλων, ότι η Βουλγαρία δεν θα αποδεχθεί ποτέ την ύπαρξη της ‘μακεδονικής’ γλώσσας ή μιας ανεξάρτητης ‘μακεδονικής’ ιστορίας πριν από το 1944.
«Ούτε ένα έγγραφο στη διαδικασία ένταξης δεν μπορεί να γίνει κατανοητό ως αναγνώριση από τη βουλγαρική πλευρά της ύπαρξης της λεγόμενης «μακεδονικής γλώσσας» εκτός της βουλγαρικής», αναφέρει η Διακήρυξη.
Αλλά αυτός ο μοναδικός όρος, που απηύθυνε η Βουλγαρία στην Αλβανία, σχετίζεται με τη ‘Μακεδονία’ και τους (Σλαβο)μακεδόνες.
Συγκεκριμένα, μέσω της Διακήρυξης, η Αλβανία καλείται να εφαρμόσει το νόμο για τις μειονότητες σε σύντομο χρονικό διάστημα και, υπό αυτή την έννοια, «να εγγυηθεί πλήρως το δικαίωμα της βουλγαρικής εθνικής μειονότητας να μελετά τη φιλολογική βουλγαρική γλώσσα ως μητρική γλώσσα στην περιοχές που κατοικούν παραδοσιακά, όπως στο Γκόλο Μπάρντο, την Γκόρα, την Πρέσπα, στην Κορυτσά, στο Κούκς , στο Ελμπασάν, στο Πόγραδετς και σε άλλα μέρη στην επικράτεια της Δημοκρατίας της Αλβανίας όπου ζουν σήμερα.
Αυτές ήταν οι εντολές που έπρεπε να εκπληρώσει η Αλβανία για να λάβει την υποστήριξη της Βουλγαρίας για την ένταξή της στην Ευρώπη. Όπως βλέπετε, πρόκειται για τις ίδιες περιοχές που τα Σκόπια θεωρούν ότι κατοικούνται από ‘Μακεδόνες’ και όχι από Βούλγαρους», γράφει η «Nova Macedonija».
«Οι βουλγαρικές αρχές πέτυχαν αυτό που έγραψαν, πήραν αυτό που ζήτησαν. Με κρατική διπλωματία, με τη συμμετοχή των θεσμών, με χρήματα, εν μέρει με καταναγκασμό, αλλά φυσικά με μεγάλη δέσμευση, αφοσίωση και οικονομικές επενδύσεις, πέτυχαν τους στόχους τους και νίκησαν το ανίκανο ‘μακεδονικό’ κράτος στη διεθνή σκηνή», σημειώνει επίσης το κείμενο.
Ο συγγραφέας συμπληρώνει :
«Μικρή χρονολογική σειρά θα μας δείξει ότι στο θέμα της απογραφής συμμετείχαν οι ανώτατες αρχές.
Κατά τη συνάντηση με τον πρώην πρόεδρο της Αλβανίας, Ιλίρ Μέτα, ο Πρόεδρος Ρούμεν Ράντεφ δήλωσε ότι η πραγματοποίηση των δικαιωμάτων της βουλγαρικής μειονότητας στην Αλβανία είναι ένα από τα βασικά τους κριτήρια για την υποστήριξη της αλβανικής ευρωπαϊκής πορείας.
Αργότερα, κατά την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών της Αλβανίας Γκεντ Τσακάι στη Σόφια, η βουλευτής του Ράντεφ, Ιλιάνα Γιότοβα, δήλωσε ότι είναι πεπεισμένη ότι το αλβανικό κράτος θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να μην πιεστούν οι μειονότητες να μην δηλώσουν τη βουλγαρική τους εθνικότητα.
Η ίδια η Γιότοβα δεν φείσθηκε χρημάτων, θέλησης και δύναμης για να επισκεφτεί το Γκόλο Μπάρντο και το Γκολέμο Οστρένι για να ανοίξει βουλγαρικό σχολείο και να γνωρίσει τις προετοιμασίες για την απογραφή, που θα πραγματοποιούσε η αλβανική κυβέρνηση.
Ο Βούλγαρος αντιπρόεδρος παρουσίασε ένα βιβλίο και μύησε τους κατοίκους της περιοχής στον τρόπο διενέργειας της απογραφής», καταλήγει το βουλγαρικό Fokus.
—
Και, ενω οι βορειοι γειτονες ετοιμαζονται σιγα σιγα, και κατω απο τις αεναες προσπαθειες των αφεντικων τους των γερμαναραδων, για την πληρη αποσταθεροιποηση των βαλκανιων προς οφελος της κρυπτοναζιστικης τους πολιτικοκοινωνικης Ελιτ που δεν εφυγε κατ ουσιαν εδω και 80 χρονια ΠΟΤΕ απο τα πραγματα , οπως φυσικα ΚΑΙ της τουρκιας, του αιωνιου τους συμμαχου, εμεις αρειμανιως φραπεδοπαπαριαζουμε στην καρακοσμαρα μας, φτανοντας στο εσχατο σημειο καταντιας , να αφομοιωνουμε μετα ευδαιμονιας ως Κ τις καρπαζιες του καθε βαλκανιου ψωραλεου καραγκιοζη , επιτρεποντας του να οργανωνει μαλιστα και συγκεντρωσεις μεσα στην ιδια την αθηνα, και να διεκδικει για παρτη του ακομα και τις μπουμπουλινες του κοντινου μας ματωμενου παρελθοντος , και αρεσκομαστε κιολας, να αποκαλουμε ολο αυτο το απεριγραπτο ΧΑΛΙ “εξωτερικη πολιτικη”, μη τολμωντας μαλιστα να ψελισουμε ουτε ΚΑΝ μια (1) γaμnμεvn φορα το ονομα ΤΟΥΡΚΙΑ!! , μεσα στο ιδιο το Αμερικανικο Κονγκρεσο ! Αλλα ΤΕΤΟΙΟΥΣ παμε και ψηφιζουμε. Γιατι ΤΕΤΟΙΟΙ ειμαστε στην τελικη.