Ποιο είναι το ζητούμενο μιας εσωκομματικής εκλογής αρχηγού;

του Χρυσόστομου Τσιρίδη

Ακούγεται ακριβώς ή στο περίπου “Ποιος μπορεί να σταθεί απέναντι στον Μητσοτάκη”
.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι λάθος να ΑΦΗΝΕΤΑΙ στην τελική, αυτή η ΕΝΤΥΠΩΣΗ,
ΕΣΤΩ κι αν δεν είναι στις προθέσεις των Υποψηφίων Αρχηγών ως πρώτη προτεραιότητα.
.
Είναι γνωστό ότι η πάντα ισχυρή “ΕΝΤΥΠΩΣΗ” λειτουργεί αρνητικά σε βάρος της Ουσίας.
.
Χωρίς βαριοκέφαλες αναλύσεις και ακαδημαϊκές προσεγγίσεις,
του τύπου “ούτως ειπείν”, “εν τη εννοία της εννοίας”
και άλλα παρόμοια, θα πω απλά ότι
.
ο προς εκλογή Πολιτικός ΑΡΧΗΓΟΣ (και μάλιστα κομμάτων Εξουσίας) ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ (ΠΡΕΠΕΙ να) είναι ο ικανότερος να
εκφράσει τις Πολιτικές και Οργανωτικές ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ μιας παράταξης,
την συνολική ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ, όπως σωστά λέγεται, ενός ΚΟΜΜΑΤΟΣ
.
ΚΑΙ ως “Ιστορική Διαδρομή” και ως ΣΥΓΧΡΟΝΗ Πολιτική ΑΠΑΝΤΗΣΗ, ΑΠΕΝΑΝΤΙ (!) στα ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ και… ΟΧΙ
.
“Εάν μπορεί να αντιμετωπίσει τον αρχηγό αντίπαλης (της όποιας) Παράταξης”.
Πολύ μερικό, πολύ λίγο.
.
Σε ακόμη πιο απλά Ελληνικά, κλείνω λέγοντας ότι δεν έχουμε μια τρέχουσα
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ Αντιπαράθεση,
.
ΑΛΛΑ την ΕΚΛΟΓΗ ΑΡΧΗΓΟΥ-ΗΓΕΤΗ (!) Ιστορικών Παρατάξεων.
.
ΥΓ Γράφω, όπως πάντα, ως απλός Ψηφοφόρος που θέλει να έχει κατά το δυνατό
υπεύθυνη άποψη. Τώρα, πόσο σωστή, πόσο λάθος δεν ξέρω.