«Και ξαφνικά “Έπεσε βαθειά σιωπή…”…..”Κι εσύ δεν θα’σαι πλάι μου Αστέρι της Ζωής μου……” ….θά εισαι πάντα μέσα μου και θα με προστατεύεις από εκεί ψηλά…..μέχρι να ανταμώσουμε και πάλι Ψυχή μου. “Πέρασαν τόσα καλοκαίρια…βρεξαν τη στράτα μας φωτιές” σε αυτό το κοινό ταξίδι ΖΩΗΣ που έφτασε στο τέλος του μέχρι να ανταμώσουμε και να το ξανακάνουμε…. Ευγνώμων για όλα…. Σε ευχαριστώ για όλα…. Σε λατρεύω για πάντα…..Γιατί η Αγάπη δεν έχει ημερομηνία λήξης. Καλό ταξίδι Ψυχή μου …..Καλή μας Αντάμωση».
Μίμης Πλέσσας 12/10/1924 – 5/10/2024
Πριν αρκετά χρόνια βρέθηκα στο σπίτι του στην Καλλιτεχνούπολη. Του είπα ότι έχω μετρήσει περισσότερα από 900 τραγούδια με μουσική δική του. Μου απάντησε χαμογελώντας “Πέτρο μου, αυτά είναι μόνο οι επιτυχίες”.
Σε λίγες μέρες και συγκεκριμένα στις 12 Οκτωβρίου θα έκλεινε τα 100 του χρόνια. Προς τιμήν του καλλιτέχνη διοργανωνόταν μια μεγάλη εκδήλωση για τον αιώνα ζωής που θα συμπλήρωνε σε λίγες μέρες.
Μίμης Πλέσσας. Ένα όνομα, μια ιστορία, ένας μύθος της μουσικής με δεκάδες διακρίσεις και τιμές που λίγοι έχουν καταφέρει. Συνθέσεις που μεγάλωσαν γενιές και γενιές, που μας συντρόφευσαν σε χαρές και λύπες, που μας ταξίδεψαν σε θρυλικά κινηματογραφικά μιούζικαλ, που μας ξεσήκωσαν, μας ενέπνευσαν, μας συγκίνησαν και μας ωρίμασαν.
Το 1965 έγραψε σε προσωπική επιστολή προς τον Φίνο: «Ευτυχώς ο πλούτος δεν μετριέται μονάχα από το περιεχόμενο της τσέπης αλλά και της καρδιάς κι εκεί νομίζω πως είμαι κροίσος». Ο μελωδικός μας μαέστρος, συμπλήρωσε έναν αιώνα ζωής κοντά μας και το μόνο σίγουρο είναι ότι θα παραμείνει «αιώνιος».
Τον αποχαιρετούμε με ένα σύντομο αφιέρωμα στις θρυλικές ταινίες που υπέγραψε την μουσική τους αλλά και στην σπουδαία μουσική σύνθεση που έγραψε για την ταινία «Οι Σφαίρες Δεν Γυρίζουν Πίσω» (1967), κατακτώντας το Βραβείο Καλύτερης Μουσικής Επένδυσης στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Αντίο μαέστρο..