Και οι δύο γονείς μου πέθαναν από γεράματα. Όταν ήρθε ο γιατρός και λέω στον πατέρα μου τι συμβαίνει, μού λέει τίποτα είναι καλά, λέω “τι εννοείς;”, “έχει κλείσει ο κύκλος μου, έκλεισε ο κύκλος της ζωής”, μου είπε. Η πιο ενδιαφέρουσα και ένδοξη εποχή της ζωής μου ήταν όταν γηροκόμησα τους γονείς μου. Ένιωσα την ηδονή ότι κάνω το χρέος μου, όπως το έκαναν μέσα στους αιώνες όλοι οι πρόγονοί μου, ένιωσα την ηδονή ότι είμαι ένας άξιος γιος και ένας πραγματικός άντρας. Όταν σήκωνα αγκαλιά τον πατέρα μου από το καροτσάκι για να τον πάω στο κρεβάτι, ένιωθα ότι τώρα είμαι άντρας.
Η πρώτη μου ανάμνηση σαν παιδί είναι να με πλένει ο πατέρας μου. Ήμουν πάνω σε ένα τραπέζι, με είχε πλύνει και μου έβαζε pampers. Λίγο πριν φύγει από τη ζωή, τον έκανα εγώ μπάνιο. Έτσι ήταν η πρώτη μου εικόνα να με πλένει, τώρα τον έπλενα εγώ. Σε πληροφορώ, ότι τον έκανα μπάνιο μέσα στα γέλια και στα χαχανητά. Γελάγαμε και γουστάραμε. Μου έλεγε “ποιος εγώ το θηρίο;”, που το παρατσούκλι του στο εργοστάσιο ήταν “η αρκούδα”, γιατί έπιανε τα σίδερα και τα έσπαγε. Και γέλαγε μόνος του επειδή δεν μπορούσε να σηκωθεί όρθιος. Όλα αυτά και με την τρομερή αγωνία του θανάτου…
Οι άλλοι άνθρωποι δεν έχουν γονείς…
Γιατί πρέπει να λουζομαστε τον οποίο πόνο των επώνυμων;
Σεβασμός στους ανθρώπους που πεθαίνουν κάθε μέρα και δεν είναι φίρμες.
Πέθανε ο προσπαππους της τάδε,ο παππούς του τάδε ,ο πατέρας τους τάδε….
ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ..
Εγώ το βρίσκω σαν ένα καλό παράδειγμα προς όλους μας, αυτό πού έκανε στους γονείς του, γιατί όλοι – όλοι θα γεράσουμε και θα θέλαμε ένα χέρι βοηθείας και οχι μια κλωτσιά. Απλώς αυτός ο άνθρωπος μπορούσε να το επικοινωνήσει λόγο αναγνωρισημοτητας σε περισσότερο κόσμο. Ηταν πολύ γλυκό εκ μέρους του και μπράβο του. ΓΙΑ ΝΑ ΔΏΣΕΙ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ. ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΌΛΟΙ ΠΟΛΥ ΕΓΩΙΣΤΕΣ.