Μόνο η Ελληνική φυλή μπόρεσε να νιώσει τόσο έντονα την μυστηριακή οδό του φωτός, του μαρτυρίου και της Αναστάσεως
Απο παλιότερο δημοσίευμα του newsbomb.gr
Γι’ αυτό και οι Έλληνες ένιωσαν την Σταύρωση του Κυρίου ως την υπέρτατη προσφορά στο Θείο και την Ανάσταση ως απόλυτη Αλήθεια.
Ο Έλληνας μέσα στην δίνη του χρόνου, γνώρισε το μαρτύριο, την θυσία και την παλινόρθωση του γένους πολλές φορές. Η Ηρωική πορεία από την βάπτιση έως τον Σταυρό ξύπνησε την συλλογική του μνήμη. Ο Έλλην ήταν αυτός που πίστεψε βαθιά, διαφύλαξε την πίστη και την σκόρπισε στα πέρατα της οικουμένης μέσω του Θεόπνευστου Ελληνικού Ευαγγελίου, ως μία αυτονόητη συνέχεια του. Μα ολόκληρη η ύπαρξη του Έλληνα βασιζόταν στην αέναη μάχη του Φωτός ενάντια στο σκότος. Με κάθε τίμημα, οι αρετές του ανθρωπισμού, της δικαιοσύνης και της Ελευθερίας ζυμώνονταν με το αίμα του Γένους για να κρατηθούν ζωντανές στις επόμενες γενιές. Μόνο ένα Έθνος Θερμοπυλών θα μπορούσε να αντιληφθεί το βαθύτερο νόημα του Γολγοθά και να πιστέψει στην Ανάσταση.
Μόνο ένα Έθνος Χριστού έχει να επιδείξει Θυσία και αυταπάρνηση μέσα στους αιώνες.
Από την Θυσία του Μαρμαρωμένου και το Ζάλογγο μέχρι τα οχυρά του Ρούπελ, ο Ελληνισμός τιμά Μαρτύριο, Θυσία, μα και Ανάσταση. Υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη από το ότι είμαστε όρθιοι μέσα σε αιώνες διωγμών και θυσιών; Συγκρίνετε τις εορτές μνήμης του Ελληνισμού με τις γιορτές μίσους άλλων εθνών που καμαρώνουν για τις σφαγές και τις κατακτητικές – ληστρικές τους επιδόσεις. Θα μπορούσαν ποτέ αυτοί να «πιστέψουν»; Θα μπορούσαν οι αιώνιοι σταυρωτές να μεταλαμπαδεύσουν Φως;
Όχι. Μια ζωή τους τύφλωνε, γι’ αυτό και προσπαθούσαν να το σβήσουν, να το καταπνίξουν.
Αυτή λοιπόν η ιερουργία της Μεγάλης Εβδομάδας με την κορύφωση του Θείου δράματος και την Ανάσταση τιμάται στην Ελλάδα περισσότερο από όλον τον πλανήτη ως επιστέγασμα της Ορθής Πίστης, της Ορθοδοξίας. Ο Έλληνας αντιλαμβάνεται το Θείο Πάθος ως Ηρωϊκό δρώμενο και όχι ως μοιραία κατάληξη. Ο Χριστός άλλωστε θα μπορούσε πολλάκις να αποφύγει τον δρόμο της προδοσίας και του μαρτυρίου.
Τότε όμως για ποιά Ανάσταση θα μιλούσαμε; Πως θα αφυπνίζοντο οι Έλληνες εάν δεν υπήρχε η θυσία του Λεωνίδα; Πως θα ξεσηκωνόταν ο Μοριάς εάν δεν υπήρχε το Μανιάκι;
Σε αυτό το σημείο αξίζει να ανατρέξουμε στην ομιλία του κορυφαίου Έλληνα ιεράρχη, του Μακαριστού Χριστόδουλου την Μεγάλη Παρασκευή του 1999 στην πλατεία Συντάγματος. Μία ομιλία σταθμό που όμως έχει «εξαφανιστεί».
Εκεί λοιπόν, σε ένα δρώμενο βγαλμένο από τους αιώνες, 7 επιτάφιοι συναντήθηκαν στην πλατεία Συντάγματος, τις σκοτεινές εποχές της επίπλαστης μακαριότητας του χρηματιστηρίου, του σημιτισμού και της σφαγής στην Σερβία που μόλις είχε ξεκινήσει. Εκεί ο Χριστόδουλοςαποκρυπτογράφησε την ψυχή και την διαχρονική ευσέβεια του Έλληνα. αφού κατακεραύνωσε τους βομβαρδισμούς στους οποίους συμμετείχε και το καθεστώς Σημίτη την ίδια στιγμή που η σιωπή εξαγοραζόταν από το εύκολο (και έωλο) κέρδος, έκανε τον παραλληλισμό: «Από την μία, έχουμε τον δρόμο των σταυρωτών. Τον εύκολο, τον βολικό. Από την άλλη, έχουμε την οδό του Εσταυρωμένου. Το δρόμο της Θυσίας και του Μαρτυρίου. Εμείς οι Έλληνες, δεν πρέπει να έχουμε δισταγμό σε αυτό το σταυροδρόμι. Γνωρίζουμε πολύ καλά τον δρόμο που πρέπει να επιλέξουμε. Μην διστάσετε λοιπόν ούτε στιγμή, γιατί αυτός ο δρόμος οδηγεί στην Ανάσταση».
Εάν είχαμε ακούσει τότε τον Πατέρα των Ελλήνων, σήμερα καμιά κρίση δεν θα μπορούσε να μας αγγίξει, Δυστυχώς προτιμήσαμε τον δρόμο των κούφιων υποσχέσεων και της επίπλαστης ευδαιμονίας. Ας είναι τούτη η άνοιξη, ετούτο το Θείο δράμα που θα κάνουμε την σωστή επιλογή. Την επιλογή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και των Αγίων του Ελληνισμού. Τα τελευταία λόγια του Αθανασίου Διάκου:
«Πατέρα παντοδύναμε, άκουσες τήν ευχή μού• μου φύτεψες μέσ’ στήν καρδιά αγάπη, πίστη, ελπίδα, έδωκες μία αχτίδα Σου αθέρα στό σπαθί μου καί μου’πές: Τώρα πέθανε γιά Μέ, γιά τήν Πατρίδα.»
Καλή Ανάσταση Ελλάδα!
Ενα αλλο ετος μικρο ιστορημα της μετριοτητος μου εισαχθεν και αυτο το ετος 2.000 στη Νεοελληνικη Βιβλιοθηκη του Πανεπιστημιου της Οξφορδης :
Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΕΛΛΑΣ
Λόγω του επικαίρου των ιστορικών ονομασιών, θα προσπαθήσω να αναλύσω πόθεν προέρχονται οι ονομασίες {Ελλάς , Ελλην, Γραικός , Greece , Greek . Η Ελληνική Ιστορία δεν άρχισε με τον ασπασμό των Ελλήνων στο Χριστιανισμό , αλλά πολλές χιλιάδες χρόνια πριν από τη γέννηση του Χριστού. Η ελληνική δε Φιλοσοφία , ήταν αυτή που έθεσε τις βάσεις της φιλοσοφίας και από αυτήν εδιδάχθησαν και οι Αγιοι Απόστολοι, οι οποίοι κήρυξαν τη διδασκαλία του Θεανθρώπου . Ομως ο όρος «ημίθεος» προηπήρξε του όρου «θεάνθρωπος». Δεν μας διαφεύγει δε ότι η Πολιτεία πρώτα απέκτεινε τον Σωκράτη και κατπιν τον Ιησού. Οι διαφορές ; η πόλη και η Ανάσταση.. Οι λόγοι ,οι ίδιοι .
Ο Γιάννης Κορδάτος στο βιβλίο του : «Ιστορία της Ελληνικής Φιλοσοφίας» αναφέρει για τον Σωκράτη τα εξής : «Η πεισματική του επιμονή να κηρύχνη τις αντιδημοκρατικές του ιδέες και νέα δόγματα , ήταν επικίντυνη και υπονομευτική του δημοκρατικού πολιτεύματος». {Σελίς 288} Και συνεχίζει «… Ο Σωκράτης είναι επικίντυνος εχτρός της Αθηναϊκής Δημοκραίας και σαν τέτοιος έπρεπε να διωχτή». {Σελίς 246}.
Είναι γεγονός ότι η διδασκαλία του Ιησού ήταν υπονομευτική για το Ρωμαϊκό καθεστώς της εποχής, αλλά κυρίως ήταν καταλυτική για τους Φαρισσαίους άρχοντες . .γιατί πρέπει να παραδεχθούμε ότι ο Ιησούς έξω από οικονομικές θεωρίες, ήταν ο ιδεαλιστής και απλοϊκός προλετάριος . Ηταν αυτός που ξεκίνησε τη σύγκρουση του Εκσυγχρονισμού με την Παραδοσιοκρατία . Ο δε «Πλάτων» στον «Κρίτωνα» αποδίδει στον Σωκράτη τη δοξασία της υποχρέωσης των πολιτών, να σέβονται τους νόμους της Πολιτείας ακόμα κι’αν αυτοί είναι καταφανώς άδικοι . Κι’αυτό όχι διότι θέλει να υποδείξει ότι οι πολίτες πρέπει να υποτάσσονται στο άδικο , αλλά γιατί θεωρεί ότι το οργανωμένο κοινωνικό σύνολο, βρίσκεται πιό ψηλά από την προσωρινή θέση του πολίτη , έστω κι’αν αυτή απειλείται από κάποιους άδικους νόμους της Πολιτείας .
Αν λοιπόν ο Σωκράτης ήταν εχθρός του δημοκρατικού πολιτεύματος τότε όλοι οι νομι- μόφρονες πολίτες είναι εχθροί και υπονομευτές της Δημοκρατίας . Επειδή όμως το θέμα
μας είναι κυρίως οι ονομασίες αναφέρομαι σ’αυτές . Η Ελλάς κατοικήθηκε πριν από σαράντα και πλέον χιλιάδες χρόνια . Οι πρώτοι κατοικοί της κατέβηκαν από την Ανατολική Ευρώπη και εγκατεστάθησαν στην εύφορη πεδιάδα της Θεσσαλίας . Οι δε
πρώτοι κάτοικοί της ήσαν οι «Πελασγοί». Ο Ομηρος αναφέρει στην «Ιλιάδα» τα τείχη της Αθηναϊκής Ακρόπολης «Πελασγικά». Ανεφέρει δε πελασγικές φυλές στην Ελλάδα και στη Μικρά Ασία . Οι κυριότερες φυλές ήσαν οι εξής : Πελασγοί , Ιωνες , Αχαιοί ,
Δωριείς , Αιολείς , Σελλοί , Μακεδόνες , Γραίοι κ.α. Ολοι αυτοί ξεκίνησαν από τη Θεσσαλία όπου είχαν αρχικς εγκατασταθεί . Οι Ιωνες στην Αττική , Κοριθία , Αχαΐα ,
Πίσσα της Ηλείας , Βόρεια Τριφλία και Κυνορία . Οι Αχαιοί στη Βορεια Πελοπόννησο,
Αργολίδα , Λακωνία και Μεσσηνία . Ο Ομηρος οναμάζει Αχαιούς όλους όσους έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμ.
Οι Αχαοί δημιούργησαν το Μυκηναϊκό Πολιτισμό, ο οποίος είχε πολλά κοινά σημεία με τον Μινωικό Πολιτισμό. Οι Δωτριείς ξεκίνησαν τελευταίοι από τη Θεσσαλία προς το νότο και είχαν συγγένεια με τους Μακεδόνες .Ησαν γενναίοι και σκληροί πολεμιστές και είχαν σιδερένια όπλα ,ενώ οι άλλες φυλές είχαν ορειχάλκινα. Εγκαταστάθησαν αρχικώς στη Δωρίδα και αργότερα πέρασαν στην Πελοπόννησο με την Ονομασία «Ηρακλειδείς», όπου κατενίκησαν στη διάβα τους τους Αχαιούς , οι οποίοι αναγκάσθησαν να περιοσισθούν στο κομμάτι που και σήμερα ονομάζεται «Αχαΐα».
Για την ονομασία Ελλάς υπάρχουν πολλέ και διάφορες εκδοχές . Ετσι θα αναφερθώ στο μύθο που αναφέρει ότι ο υιός του Δευκαλίωνα και της Πύρας ονομζοταν Ελληνας , » και όχι «Νώε». Μήπως οι Εβραίοι ιδιοποιήθησαν πριν από τους Σκοπιανούς την Ελληνική Ιστορία ; Τα τέκνα του υιού του Δευκαλίωνα και της Πύρρας Ελληνα , ήσαν τα εξής : «Δώρος» :γενάρχης των Δωριαίων. «Αίολος» : Από τον οποίον κατάγονταν οι Αιολείς . και ο «Ξούθος». Υιοί του Ξούθου ήσαν ο «Αχαιός» γενάρχης των Αχαιών , και ο «Ιων»
γενάρχης των Ιώνων . Μιά περίφημη τραγωδία του «Ευριπίδη» έχει ήρωα τον Ιωνα .
Ο μύθος αναφέρει ότι ο “Ιων” ήταν στην πραγματικότητα υιός του θεού «Απόλλωνα» και της κόρης του Ερεχθέα «Κρέουσας», η οποία τον εγκατέλειψε σε μιά σπηλιά στην Ακρόπολη των Αθηνών, από όπου τον πήρε ο θεός Ερμής και τον έδωσε στην Ιέρεια των Δελφών για να τον μεγαλώσει , όπου κατόπιν δραματικών συνθηκών τον συνάντησε η
μητέρα του μετά από πολλά έτη.
Για την ονομασία Ελλάς , υπάρχει και η εκδοχή ότι η ρίζα της λέξης είναι «σολ» που
σημαίνει «φωτεινός». Παράγωγες λέεις είναι η Σελήνη και το Σέλας . κάποια άλλη εκδο-
χη είναι ότι οι αρχαίοι ονόμαζαν τους Αρκάδες «Προσέλληνες», δηλαδή ότι προϋπρχαν της σελήνης . {Προ – Σελήνης}. Ο μεγάλος Ελληνας φιλόσοφος από τα Στάγειρα «Αρισ-
τοτέλης , στα «Μετεωρολγικά» του ανάφέρει και τα εξής :
«Περί την Ελλάδα την αρχαίαν, αυτή δ’εστί περί την Δωδώνην και τον Αχελώον, ώκουν γαρ Σελλοί εκείθεν και οι καλούμενοι Γραικοί , νυν δ’Ελληνες».Επομένως σύμφωνα με τον Αριστοτέλη η ονομασία Γραικοί ήταν πιό παλιά από αυτή των Ελλήνων. Οταν οι Ρωμαίοι στρατιώτες πέρασαν από την Ιλλυρία , οι Γραικοί αυτοί ήσαν οι πρώτοι Ελληνες με τους οποίους ήρθαν σ’επαφή . Γι’αυτό και τους έδωσαν την ονομασία « Greci », που έμεινε στους Ελληνες .Η ονομασία αυτή προήλθε από μιά μικρή
Φυλή ονόματι «Γραίοι». Το ίδιο συνέβη και με τους Γάλλους που ονόμασαν τους Γερμανούς «Allemands» και τη Γερμανία «Allemagne» από τους Αλαμανούς που είχαν εκατασταθεί στα σύνορα της Γαλατείας .
Η ονομασία Γραικοί για τους Ελληνες , επεκράτησεν ιδιαιτέρως κατά τους βυζαντινούς χρόνους , διότι οι Βυζαντινοί ως χριστιανοί , απέφευγαν την ονομασία Ελληνες γιατί την ταύτιζαν με την «Ειδωλολτρεία» και ονόμαζαν τους Ελληνες «Γραικούς». Από τους Βυζαντινούς λοιπόν καθιερώθηκε αυτή η ονομασία και από αυτος την πήραν οι Οθωμα-νοί . Ο Αθανάσιος Διάκος από τη Μουσουνίτσα , όταν του ζήτησαν οι Τούρκοι να αλλαξοπιστήσει για να μην τον σουβλίσουν απάντηεν ως εξής : «Εγώ Γραικός γεννήθηκα Γραικός θε να πεθάνω». Και προτίμησε τον μαρτυρικό αυτό θάνατο. Το γεγονός πάντως είναι ότι όλες οι ελληνικές φυλές που κατοικούσαν στην Ελλάδα , ήσαν ενωμένες παρά τις εσωτερικές τους έριδες . Μιλούσαν την ίδια γλώσσα , είχαν τα ίδια ήθη και έθιμα και τους ίδιους θεούς . Ενα μεγάλο παράδειγμα είναι ο «Τρωικός Πόλεμος» όπου όλοι σχεδόν οι Βασιλείς των ελληνικών πόλεων έλαβαν μέρος εναντίον των Τρώων. Δηλαδή υπήρχε ελληνική εθνική συνείδηση. Αυτός ήταν και ο λόγος που αποκαλούσαν τους άλλους λαούς «Βαρβάρους».Ο δε Σοφος Θαλης ο Μιλησιος ανεφερετο ουτω ::
«Τριών ένεκα χάριν έχω τη τύχη, πρώτον οτι αθρωπος εγενόμην και ου θηρίον, δεύτερον δ’ ότι ανήρ και ου γυνή και τρίτον δ’ ότι Ελλην και ου Βάρβαρος».
Με τιμη στην ενταυθα εφημεριδαν
07-04-2026 Φ.Π. Ανδρεας Γουλας Συγγραδεας Ιστορικος .