Παντού στα Ελληνικά ΜΜΕ σχολιάζεται η πρόθεση της Τουρκίας να δημιουργηθούν δύο ξεχωριστά κράτη στο νησί. Ένα των Ελληνοκυπρίων, και το άλλο, Τουρκία. Αυτό που πάντα ονειρευόταν.
Ως το πρώτο ουσιαστικό βήμα της πλήρους άλωσης ξανά του νησιού. Ταξιμ ίσως το έλεγαν. Είναι και αστείο να μιλάμε για τουρκοκύπριους. Όλο αυτό σε συσχετισμό με μια ανόητη δήλωση προηγούμενου Κύπριου Προέδρου στο παρελθόν σε δημοσιογράφους σχετικά με την επανένωση του νησιού και τους υδρογονάνθρακες, σε χώρο του ΟΗΕ, ανέφερε να καρπωθούν οι Κύπριοι «τα πλούτη της μάνας γης».
Τι ήθελε και το είπε; Πάνω σε αυτά τα λόγια σήμερα λοιπόν γατζωμένοι οι Τούρκοι, απαιτούν, να είναι, οι ακόμα Τουρκοκύπριοι, συνιδιοκτήτες των πόρων του όλου νησιού, δηλαδή η Τουρκία. Αν λοιπόν πετύχουν και την διχοτόμηση, πάει η Κύπρος, στο βάθος του χρόνου, στα χέρια της Τουρκίας, διότι όλο και κάτι θα βρίσκουν για να διεκδικούν απειλώντας.
Τι μένει λοιπόν; Μόνο στην επανένωση του νησιού των δύο κοινοτήτων θα πρέπει να καταστεί σαφές να ισχύει η ανακοίνωση του τότε Κύπριου Προέδρου στον ΟΗΕ. Με δεδομένο λοιπόν το ότι οποιαδήποτε νέα συμφωνία θα πρέπει ρητά να αποκλείει ύπαρξη εγγυητριών δυνάμεων στο νησί, πράγμα που οι Ελληνοκύπριοι θέτουν ως όρο για να συνεχίσουν διαπραγμάτευση, και πολύ σωστά πράττουν, οι Τούρκοι θα αναβάλουν, και θα αναβάλουν, μέχρι να πιεστούν από τις ΗΠΑ, τις οποίες ευελπιστούν να τουμπάρουν, σε βάθος χρόνου. Πάντα ο χρόνος που περνά μόνο τους Τούρκους θα βολεύει. Αυτά λοιπόν συμβαίνουν, και στο νησί δεν θα έχουν τίποτε να περιμάνουν από μια Ελλάδα που βαδίζει στην …ας μην αναφερθεί, έχοντας εξελικτικά την λέξη πατριωτισμός στα αζήτητα των μαζών της..