Πρωθυπουργικά έργα και ημέρες του Κώστα Σημίτη

Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη

Στη σημερινή Κυριακάτικη Εστία ο κορυφαίος μας δημοσιογράφος Μανώλης Κοττάκης προβαίνει σε ανατριχιαστικές, σε συγκλονιστικές, σε σκοτεινές αποκαλύψεις, αναφορικά με τα πρωθυπουργικά έργα και ημέρες του Κώστα Σημίτη. Αποκαλύψεις, που δεν βασίζονται σε υποθέσεις, σε φαντασιώσεις, σε εικαστικές συμπληρώσεις πληροφοριών, αλλά, φευ, σε αδιαμφισβήτητα ντοκουμέντα, σε επίσημα έγγραφα, σε μυστικες συμφωνίες εναντίον της χώρας, σε αποδεδειγμένες συμπεριφορές μη εξυπηρέτησης εθνικών συμφερόντων, σε μεθοδικές αποκρύψεις από τον ελληνικό λαό, σε απολύσεις εξαιρετικών δημοσιογράφων επειδή άσκησαν κριτική εναντίον του, σε απίστευτα σκάνδαλα, όπως της Siemens και πλήθος-πλήθος άλλων.

Και διερωτάται ο μέσος Έλληνας, που είναι πατριώτης, που περνά την πατρίδα του πριν από όλες τις άλλες, αλλά και πάνω από κάθε μορφής συμφέροντα που βαίνουν εναντίον της και του λαού, πως γίνεται επί 8 χρόνια, να παραμένουν στο σκοτάδι τα όντως ανατριχιαστικά αυτά συμβάντα εναντίον της χώρας και του λαού της. Πως γίνεται να έχουν διαρρεύσει, μέχρι σήμερα, τόσο μα τόσο λίγα από τα όσα διαπράχθηκαν επί πρωθυπουργίας Κώστα Σημίτη. Πως γίνεται να υπάρχουν ακόμη Έλληνες ανάμεσά μας, που να υποστηρίζουν ότι επρόκειτο για εξαιρετικό πρωθυπουργό. Πως γίνεται ένα σημαντικό τμήμα του ελληνικού λαού, και όχι αναγκαστικά οι λιγότερο μορφωμένοι, να είναι σε τέτοιο ακραίο βαθμό αποχαυνωμένοι, ναρκωμένοι, εύπιστοι, επαρμένοι.

Και, βέβαια, τα όσα καταγράφονται, μαύρο στο άσπρο, όπως λένε οι φίλοι μας οι Γάλλοι, (noir sur blanc), στη σημερινή Εστία, που επαναλαμβάνω ότι δεν επιδέχονται αμφισβήτηση, γιατί αναφέρονται σε γεγονότα, ουδόλως αποκλείεται να συνεχίζονται, ανενόχλητα.

Φυσικά, το πρόβλημά μας, μετά τις συντριπτικές αυτές αποκαλύψεις του Μανώλη Κοττάκη στη σημερινή Εστία, δεν είναι το όποιας μορφής ανάθεμα στον Κώστα Σημίτη, ο οποίος έφυγε με τιμές μεγάλου Έλληνα πατριώτη, αλλά …. τελικά, δεν δεδικαίωται. Το πρόβλημά μας, αντιθέτως, είναι πως θα σωθεί μελλοντικά η Ελλάδα, από ανάλογες καταστάσεις, με αυτές που απαθανατίστηκαν στη σημερινή Εστία.

Σίγουρα, υπάρχουν τρόποι διάσωσής μας στο μέλλον. Φτάνει να το θελήσουμε. Φτάνει να το αποφασίσουμε και το εκτελέσουμε με συνέχεια και συνέπεια. Προς τούτο, μια επιτροπή από αδέκαστους Έλληνες (εδώ, βέβαια, το ερώτημα είναι πως διασφαλίζεται το αδέκαστο), οι οποίοι θα έχουν πρόσβαση σε όλες τις συμφωνίες, διαβουλεύσεις, εντός και εκτός της επικράτειας. Και οι οποίοι θα στοχοποιούν, και θα ελέγχουν, εν τη γενέσει τους, όλες τις εμφανείς και αφανείς λεπτομέρειες συναντήσεων, συνομιλιών αρμοδίων με φίλους και εχθρούς,εξονυχιστικά. Εύκολα λέγονται, αλλά δύσκολα υλοποιούνται.

Πάντως, η προσπάθεια οφείλει να είναι, να μη βρεθούμε εμείς ή οι απόγονοί μας, ξανά, σε τόσο σκοτεινές αποκαλύψεις, εκ των υστέρων, όπως οι σημερινές στην Εστία.