Τα ίδια, Παντελάκη μου, τα ίδια, Παντελή μου! Έτσι δεν το λέει ο λαός; Έτσι σχολιάζει και η Ιεραρχία τον ανασχηματισμό. Μία σούπα ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης. Για την Εκκλησία, γενικώς, μία σούπα και με μια… μύγα μέσα.
Από την εφημερίδα Ορθόδοξη ΑΛΗΘΕΙΑ
Γιατί έχασε έναν Πιερρακάκη από το Παιδείας που μπορούσε να συνεννοηθεί. Γιατί η Ζαχαράκη, καλή – κακή, δεν ξέρω. Αλλά τα ίδια περάσματα και σχέσεις με την Ιεραρχία δεν έχει σίγουρα.
Έχασε ο Αρχιεπίσκοπος και τον Σκυλακάκη, που προσπαθούσαν μαζί να βρουν μια άκρη για τις δεσμεύσεις που έχει η εκκλησιαστική περιουσία. Μήπως και ξεμπλοκάρει κανένα οικόπεδο και αποδώσει κάτι.
Ξινίλα
Το ότι πήγε ο Πιερρακάκης στο Οικονομικών έχει τη σημασία του. Μπορεί να βοηθήσει τα εκκλησιαστικά νομικά πρόσωπα. Το σημαντικό, λένε Μητροπολίτες, είναι πως έμεινε ο Ν. Παπαθανάσης. Αυτός έχει, ως γνωστόν, το καρπούζι και το μαχαίρι και έχει και τη γνώση να επενδύσει διά της Εκκλησίας στον τόπο.
Ο Ν. Παναγιωτόπουλος λίγα έκανε κατά το Μαξίμου. Γι’ αυτό και εκπαραθυρώθηκε. Στην Εκκλησία με συμπάθεια τον έβλεπαν, πάντως. Με τον Μ. Βορίδη πρόβλημα λένε δεν θα έχουν. Ανακουφίστηκαν που έφυγε και η Σ. Βούλτεψη που τους έβλεπε… ανταγωνιστικά.
Εκεί που υπάρχει μεγάλη ξινίλα, τουλάχιστον στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, είναι για την ακινησία στο υπουργείο Εξωτερικών. Ανατρέξτε σε όσα λέγαμε πρόσφατα. Ο Γ. Γεραπετρίτης είναι στην μπούκα του Κατσιματίδη. Βλέπει τις γεωπολιτικές εξελίξεις και τα Ορθόδοξα Πατριαρχεία να δοκιμάζονται μόνα τους και στην απομόνωση.
Η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου παραμένει αμετακίνητη με τις γνωστές εμμονές της. Αλλά, ως γνωστόν, η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου είναι «οικογένεια» του πρωθυπουργού. Γι’ αυτό και δεν φεύγει με τίποτα.
Μαθαίνω πως ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος εξεμάνη με τα δημοσιεύματα που τον ήθελαν να «απαιτεί» από τον πρωθυπουργό τον αποκεφαλισμό της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη μετά το περιστατικό με τον βουλευτή της ΝΙΚΗΣ στην Εθνική Πινακοθήκη.
Αν με μία υπουργό δεν έχει χαλάσει ούτε στο ελάχιστο τη ζαχαρένια του ο κ. Ιερώνυμος, αυτή είναι η Μενδώνη. Εχουν τις ίδιες πολιτισμικές ανησυχίες και όποτε ο Αρχιεπίσκοπος ζήτησε τη βοήθεια του υπουργείου (αναστηλώσεις, αποκαταστάσεις μνημείων κ.λπ.), η υπουργός έδειξε τουλάχιστον καλή πρόθεση. Γι’ αυτό και η οργή. Άλλωστε, και να απαιτούσε από τον πρωθυπουργό κάτι τέτοιο, ξέρει ότι δύσκολα θα περνούσε.
Το ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος έφυγε με πρωινή πτήση να βρεθεί στη Θεσσαλονίκη στα 87 του χρόνια και επέστρεψε το απόγευμα της ίδιας ημέρας για να τελέσει την εξόδιο ακολουθία του πρώην Θεσσαλονίκης Ανθίμου σημαίνει δύο πράγματα.
Πρώτον, έχει ακόμη πολλά κουράγια. Αυτό για τους δελφίνους που περιμένουν. Δεύτερον, με τον Θεσσαλονίκης Ανθιμο τους χώριζαν πάρα πολλά και βρέθηκαν στην ίδια αρένα πολλές φορές. Αναγνώρισε, όμως, τη συμβολή του στην Εκκλησία και στην πόλη της Θεσσαλονίκης, γι’ αυτό και βρέθηκε στο τελευταίο «αντίο». Κίνηση μεγαλοθυμίας χωρίς αμφιβολία.
Αρα,οταν ελεγα τον Θεομπαιχτη Ιερωνυμο ψιλεμπορα και τσικιρικιτζη,ειχα δικαιο,μαγκες.Εκτος του οτι,για χαρη της σκατοψυχης Κεραμεως,ειχε αποκαλεσει μαθητες και δασκαλους,τεμπεληδες.Εγω,δεν ξεχνω,ποσο βρωμανε οι σκατοσακουλες.