Το να επιμένουν κάποιοι καθηγητές στη θεωρία περί ελαίων σιλικόνης για να εξηγήσουν την πυρόσφαιρα που προκλήθηκε στη μοιραία σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη, δεν είναι πλέον σύνηθες, αλλά μπορεί να το κατανοήσει κάποιος.
Αλλά να διαφημίζουν αυτή την εκδοχή, άνθρωποι που καταφανώς δεν έχουν το επιστημονικό βάρος και να προσκαλούνται μάλιστα από τηλεοπτικές (και ραδιοφωνικές) εκπομπές λειτουργεί μάλλον ως… πρόκληση για κορυφαίους επιστήμονες, σαφώς με ασύγκριτα μεγαλύτερη επιστημονική ικανότητα και σχέση με το αντικείμενο. Γι’ αυτό και απαντούν.
Όπως ο διευθυντής Ερευνών στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, Μάνος Σαριδάκης, που δεν άντεξε βλέποντας για μία ακόμα φορά έναν αρχιτέκτονα που ειδικεύεται στην εγκατάσταση φωτισμών, να περιφέρει τη θεωρία των ελαίων σιλικόνης με από κανάλι σε κανάλι, και του απάντησε μέσω μίας συντριπτικής ανάρτησης.
Η ανάρτηση του Μάνου Σαριδάκη:
Αν και δεν έχω χρόνο για τέτοια, δεν μπορώ να μην μιλήσω με αυτά που ακούω. Διαπίστωσα με λύπη ότι κάποια κανάλια εξακολουθούν να καλούν τον Κώστας Κάπος (μηχανολόγος μηχανικός, μελετητής αρχιτεκτονικού και αστικού φωτισμού), να μιλάει για τη σύγκρουση των Τεμπών, συνεντεύξεις που μετά αναμεταδίδει στα κοινωνικά δίκτυα η “Ομάδα Αλήθειας”.
Αυτός ο κύριος, ο οποίος κάποτε διέδιδε τον αδιανόητα παιδαριώδη ισχυρισμό ότι η ίδια η κινητική ενέργεια των τραίνων οδήγησε στην έκρηξη, τώρα ισχυρίζεται ότι η σύγκρουση των τραίνων “διέλυσε” τους μετασχηματιστές, που “εκεί μέσα ήτανε (!) 25.000 Volt” που “όταν κάνουν τόξο η θερμοκρασία φτάνει 10.000 βαθμούς και ένα λίτρο λαδιού άμα καεί δίνει 8000 λίτρα αερίου οπότε τα 3000 λίτρα λαδιού έδωσαν 25.000 κυβικά μέτρα αερίου και έτσι έγινε η πυρόσφαιρα ακτίνας 25 εώς 38 μέτρα”. Και προσθέτει “τα έλαια σε υψηλές θερμοκρασίες σπάνε σε διάφορα εύφλεκτα αέρια τα οποία οδηγούν σε έκρηξη”. Αφήνω στην άκρη ότι η δεύτερη αιτιολόγηση (περί διάσπασης των ελαίων σε εύφλεκτα υλικά) είναι εντελώς διαφορετική από την πρώτη (να καίγεται το ίδιο το αεριοποιημένο έλαιο).
Αυτό που ρωτάω από την πρώτη μέρα τον κύριο αυτόν, ο οποίος δυστυχώς δεν έχει στοιχειώδεις γνώσεις φυσικής, είναι το εξής: Πόσο χρόνο χρειάζονται οι διαδικασίες αυτές; Δεν υπάρχουν ακαριαίες διαδικασίες στο Σύμπαν, όλες οι διαδικασίες έχουν μια χρονική διάρκεια. Πόσος χρόνος λοιπόν απαιτείται να συμπιεστούν και να διαλυθούν οι μετασχηματιστές, πόσος χρόνος απαιτείται να γίνει το τόξο, πόσος χρόνος απαιτείται να αεριοποιηθεί το έλαιο, και πόσος χρόνος απαιτείται να καεί. Αν αντί για αναλύσεις καφενείου στο πόδι κάτσει και κάνει στοιχειώδεις πράξεις, που μπορεί εύκολα να κάνει ένας φοιτητής φυσικής, θα δει ότι χρειάζεται πολύ μεγαλύτερος χρόνος από αυτόν στον οποίον έγινε η πραγματική πυρόσφαιρα. Επομένως είναι απολύτως αδύνατον η πυρόσφαιρα να προκλήθηκε έτσι. Δεν είμαι ειδικός για να πω ποια χημική ουσία δίνει μέσω χημικής διαδικασίας τέτοια πυρόσφαιρα. Αυτό που λέω, ξέροντας κάποια πράγματα από φυσική, είναι ότι η αλληλουχία των γεγονότων φυσικής που επικαλείται ο κ. Κάπος (σύγκρουση, συμπίεση, αεριοποίηση, ηλεκτρική εκκένωση, θέρμανση κλπ) είναι αδύνατον να γίνει σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα (αν γίνει και ποτέ βέβαια).
Η κατάσταση είναι εξαιρετικά τραγική και σοβαρή. Καλό θα είναι τα ΜΜΕ να είναι περισσότερο προσεκτικά για να μην αναπαράγουν ψευδείς ειδήσεις.
ΥΓ: Αφού έχουμε φτάσει ως εδώ, θέλω να προτείνω στην Ελληνική Πολιτεία το εξής. Επειδή θεμελιώδες συστατικό της επιστημονικής μεθόδου μελέτης της Φύσης και των διαδικασιών της, ο απόλυτος τελικός κριτής, είναι το Πείραμα, θα μπορούσε η Πολιτεία να αγοράσει 4 βαγόνια μηχανές ίδιες με αυτές που συγκρούστηκαν (με τους ίδιους μετασχηματιστές και όλα), και να πραγματοποιήσει πειράματα σύγκρουσης προσπαθώντας να πετύχει όσο τον δυνατόν παρόμοιες συνθήκες. Όχι προσομοιώσεις σε υπολογιστή σαν αυτές που έχουν γίνει, όπου ο καθένας μπορεί να βάζει το μοντέλο που θέλει. Κανονικό φυσικό πείραμα με φυσική σύγκρουση σε πραγματικές συνθήκες. Τη μια φορά να βάλει σκέτες τις δύο μηχανές να συγκρουστούν, και την άλλη να προσθέσει ένα δοχείο με 2-3 τόνους εύφλεκτο υλικό. Να δούμε πότε προκαλείται παρόμοια πυρόσφαιρα με αυτή της σύγκρουσης στα Τέμπη.
Δύο χρόνια ταλαιπωρούμαστε 10 εκατομμύρια Έλληνες, και κυρίως οι συγγενείς των θυμάτων, επειδή ο καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του. Ε ας δώσει η Πολιτεία 10 εκατομμύρια να αγοραστούν οι μηχανές και να γίνει το Πείραμα της φυσικής σύγκρουσης σε πραγματικές συνθήκες. Μπροστά σε εκατοντάδες επιστήμονες και μπροστά σε όλα τα ΜΜΕ. Μόνο έτσι θα λάμψει η αλήθεια. (Τέτοια πειράματα φυσικής σύγκρουσης τραίνων έχουν πραγματοποιήσει τόσο η Υπηρεσία Ασφάλειας Σιδηροδρόμων της Μ. Βρετανίας, όσο και το Κέντρο Μεταφορών και Τεχνολογίας των ΗΠΑ). Κατανοώ ότι 10 εκατομμύρια ευρώ είναι πάρα πολλά, και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν αλλού, αλλά εδώ που φτάσαμε δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Το χρωστάμε στις 57 ψυχές..
Μια βαθύτερη έρευνα ίσως δώσει φως στην απορία του κ. Μάνου Σαριδάκη εάν και κατά πόσο ο ισχυρισμός του Μηχανολόγου Μηχανικού, μελετητής αρχιτεκτονικού και αστικού φωτισμού – πιθανόν ανάθεση εργασίας από κρατικό χρήμα, έχει οποιαδήποτε σχέση με γνώσεις Φυσικής. Όπως επίσης και με γνώσεις από Ελληνικό Πανεπιστήμιο. Όλα στις μέρες μας είναι δυνατά και εάν υπάρχει θέληση και διάθεση έρχονται στην δημοσιότητα.
Γίνεται Μαραθώνιος αγώνας όπως κυλίσει ο χρόνος- το ζητούμενο και όπως σιγά-σιγά στη κοινή γνώμη ξεθωριάσει η υπόθεση Τέμπη.
Δεν είναι πρώτη φορά, έχει πλέον παγιωθεί ως τακτική των ισχυρών και ως αποτέλεσμα πηγαίνουμε-βαδίζουμε ως κοινωνίες από το κακό στο χειρότερο.
Σε συνδυασμό τώρα και με γενικότερα θέματα επιβίωσης, όποιος αντέξει όπως τα καταφέρει. Δυστυχώς η κοινωνία μας έτος 2025.