Ιδιαίτερη ήταν η χθεσινή ημέρα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και το κυβερνών κόμμα της Ν.Δ., καθώς ο πρωθυπουργός πέτυχε κάτι που αναμφίβολα έχει τη δική του σημασία. Λίγες ώρες αφότου ξεκαθάριζε σε συνέντευξή του ότι θα παραμείνει στο τιμόνι της Ν.Δ. για να διεκδικήσει μια τρίτη θητεία, ο πρωθυπουργός συμπλήρωνε αισίως 2.119 μέρες διακυβέρνησης, κατορθώνοντας να σπάσει το (μεταπολιτευτικό ρεκόρ) του αείμνηστου ιδρυτή της Ν.Δ., Πρόεδρου της Δημοκρατίας και πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, που είχε παραμείνει στη θέση του πρωθυπουργού για 2.118 μέρες, συγκεκριμένα από τις 24 Ιουλίου 1974 έως τις 10 Μαΐου 1980.
Ξεπερνώντας (σύμφωνα με το powergame) τις θητείες του Αντώνη Σαμαρά (2,5 χρόνια), του Κώστα Καραμανλή (5,5 χρόνια), ξεπερνώντας αρκετούς ιστορικούς ηγέτες, ανάμεσα στους οποίους και τον πατέρα του Κωνσταντίνο Μητσοτάκη (3,5 χρόνια), ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατάφερε να διαχειριστεί εσωτερικές και διεθνείς κρίσεις, να εξαλείψει πολιτικούς αντιπάλους και να εδραιωθεί ως αδιαμφισβήτητος ηγέτης της Ν.Δ., επιδεικνύοντας αναμφίβολα μέταλλο αντοχής. Ο πρόεδρος της Ν.Δ. γίνεται πλέον ο μακροβιότερος πρωθυπουργός της Ν.Δ. στα 51 χρόνια της Μεταπολίτευσης, καταρρίπτοντας ένα άτυπο ρεκόρ που κρατούσε για δεκαετίες και φιλοδοξεί να επεκτείνει ακόμη περισσότερο την παραμονή του στο πρωθυπουργικό μέγαρο.
Αυτή τη φορά όμως ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Ο πρωθυπουργός αισθάνεται την κοινωνική αμφισβήτηση και αποδοκιμασία στο πρόσωπό του, η οποία αποτυπώνεται σταθερά και στους δημοσκοπικούς δείκτες. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι οι λόγοι αυτής της καθίζησης δεν είναι μόνο οικονομικού χαρακτήρα, αλλά αφορούν και το αίσθημα δικαιοσύνης, που παραμένει ανεκπλήρωτο.