Μεταδίδεται εισβολή κουκουλοφόρων, δηλαδή ατόμων άγνωστης προέλευσης και άγνωστων επιδιώξεων, στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας όπου διοργανώθηκε μία εκδήλωση, οποίοι εισβολείς με κραυγές όπως «δεν έχετε θέση εδώ» συνεπλάκησαν με τους παρευρεθέντες, με αποτέλεσμα τραυματικών καταστάσεων. Και αφού οι εντός δεν υπάκουσαν στην επιταγή των εισβολέων και να αποχωρήσουν, αποχώρησαν οι ίδιοι οι εισβολείς. Εγκαίρως. Όπως πάντα. Σε τι λοιπόν διαφέρει αυτό από την τρομοκρατία;
Το παράδοξο τις πιο πανω κατάστασης είναι η έκπληξη που εξέφρασαν παριστάμενοι της εκδήλωσης και μη …λες και τοβλεπαν να συμβαίνει για πρώτη φορά! Και εκεί είναι το «μεδούλι» της ιδιάζουσας θρασύτητας που σχεδόν καθημερινά δίνει το παρών στα υπό δημόσιο έλεγχο σχολεία.
Μέχρι και τα Γυμνάσια τό φτάσαν ακολουθούν να έρχονται και τα Δημοτικά. Συνεπώς για πια έκπληξη κύριοι «εκπλαγμένοι» πλέον ομιλείτε, αφού άπαντες γνωρίζουμε το τι και το πώς και το γιατί και το από πότε ως και το απο ποιους τα ….αυτά ξεκίνησαν; Τα διατήρησαν και ακάθεκτοι τα συνεχίζουν!
Τολμούν ακόμα και σήμερα λοιπόν να υποστηρίζουν πως αυτό λέγεται Δημοκρατία με ελευθερία (που την είδαν;) της έκφρασης και…πάρλα..πολλή πάρλα! Αυτό είναι που πληρώνουμε και παρακμάζουμε.
Σαν ορισμός λοιπόν: Ελευθερία είναι, και πρέπει να βρίσκεται, σε μία Δημοκρατία όπου υπάρχει και αισθάνεται ασφαλής ο κάθε μη δημοφιλής. Τελεία και παύλα.
Στην ζωή την καθημερινή και όχι μόνο στο Ιντερνετ. Όλα τα περί Δημοκρατίας λοιπά είναι μπουρμπούτσαλα του κάθε τσαμπουκαλεμένου καταχραστή αυτής, είτε βρίσκεται στην έδρα είτε στα θρανία, είτε στο δρόμο. Και δυστυχώς δεν υπάρχει πουθενά. Ούτε και προβλέπεται να υπάρξει ποτέ σε καμία χώρα, είτε από λάθος εφαρμογή, όπως εδώ στην Ελλάδα, είτε από την λάθος ή κακώς εννοούμενη ανυπακοή, πάλι όπως εδώ στην Ελλάδα.
Άρα λαέ τράβα το κουπί κι όπου σε βγάλει, όπως στα Τέμπη. Κλασικό το παράδειγμα. Καλό μήνα.