Από τις λαθροχειρίες Φλωρίδη στην απαξίωση των στρατιωτικών σχολών
Επίθεση στους πυλώνες της Δημοκρατίας, της κοινωνίας και του έθνους
Κατέστησαν γνωστά τα ονόματα των ανωτάτων Δικαστικών που επέλεξε (από πολύ πριν;) εκτός συμβουλής των Δικαστών, η υπό τον Μητσοτάκη σημερινή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Συνεπώς θα είναι ποτέ δυνατόν οι επιλεγέντες να κρίνουν κατά συνείδηση άλλη πλην αυτής της Νεοδημοκρατικής τέτοιας;
Αυτή λοιπόν είναι και η προκύπτουσα (Νέα Απορία) απορία!
Και αυτή η απορία προκύπτει από μία , για τα μάτια των αφελών, διάταξη ως προς την επιλογή αυτών, οποία λέγει πως πρέπει να έχει προηγηθεί μια μυστική, και με κάλπη, ψηφοφορία όλων των μελών του Ανώτατου Δικαστηρίου οποία και καλούνται να επιλέξουν τα πρόσωπα που θα προΐστανται αυτών. Δηλαδή κάτι ανάλογο όπως της εκλογής Πάπα από το Κογκλάβιο των Καρδιναλίων, τελεσίδικα, και πολύ σωστά.
Εδώ όμως συμβαίνει το «οξύμωρο» που θέλει την όποια απόφαση των μελών του Ανώτατου Δικαστηρίου να λαμβάνεται, από την εξουσία, απλά ως «συμβουλευτική». Δηλαδή κάτι ανάλογο όπως η από τον λαό απόφαση, δημοκρατικά δήθεν, εκλεγμένων της «Συμβουλευτικής Επιτροπής» που είχε θεσπιστεί, αντί Κοινοβουλίου, επί Χούντας. Των συνταγματαρχών.
Και έτσι έχουμε έναν Φλωρίδη (ποιοι να τον ψήφισαν άραγε αυτόν;) να γράφει…την απόφαση των Αρεοπαγιτών, λες και πρόκειται για Αεροπαγίτες, και να διορίζει στην θέση των Ανωτάτων αυτούς που ο ίδιος θέλει ή… αυτούς (ή αυτές;) που του είπαν, πράγμα που είναι και το πιο πιθανόν. Τα πάντα νομότυπα, και..αδιάβλητα βέβαια.
Τέλος θα πρέπει να σημειωθεί πως το Κογκλάβιο στο Βατικανό λίαν σπανίως σφάλλει, όπως η εκλογή του Γερμανού Ποντίφηκα, που ήταν μία και διορθώθηκε.
Τέλος και επίσης τέλος αυτό έστω το «νόθο» όσον αφορά της γνώμης των δικαστών για τους επιτελείς τους, καλό θα ήταν να καθιερωθεί και για τους στρατηγούς των τριών όπλων, να επιλέγουν τους επιτελείς τους μυστικά, και πάντα συμβουλευτικά, μήπως και μειωθούν ή και να προληφθούν κυβερνητικές αστοχίες και προς αυτή την πλευρά, για ένα καλύτερο αύριο του τόπου. Η αδιαφορία των νεων κατάταξης στις στρατιωτικές σχολές ειναι «καμπανάκι» για τα πολλά που χρειάζεται να γίνουν… και δεν γίνεται εξ αυτών τίποτα.